Гар ҷилваи кунони як нафасии пеши ман оӣӣ

گر جلوه کنان یک نفسی پیش من آئی

знигор ғам аз оинаи дили бздоӣӣ

ز نگار غم از آینه دل بزدائی

Ҷоно чаҳ шавад ҳар дам агар рӯй чу моҳат

جانا چه شود هر دم اگر روی چو ماهت

Бе пардаи бад-ӣни ошиқи девонаи нмоӣӣ

بی پرده بدین عاشق دیوانه نمائی

Равшан шавад аз нури рахти маликати ҷонам

روشن شود از نور رخت ملکت جانم

Аз чархи дили Андам ки чу хуршеди броӣӣ

از چرخ دل آندم که چو خورشید برآئی

Азотши ишқи ту нигари доғи бадалҳо

ازآتش عشق تو نگر داغ بدلها

Ҷонои ту чунин фориғ ва бе дарди чроӣӣ

جانا تو چنین فارغ و بی درد چرائی

Ҳар чанд бҷони тӯҳфаи ғам пеш фиристӣ

هر چند بجان تحفه غم پیش فرستی

Шодӣу тараб дар дили ушшоқи Фзоӣӣ

شادی و طرب در دل عشاق فزائی

Дигар накунад майли бтўбии дили зоҳид

دیگر نکند میل بطوبی دل زاهد

Бо ин қади раъно чу бФрдўси дроӣӣ

با این قد رعنا چو بفردوس درآئی

Аз лиззати кунин асирӣ накунад ёд

از لذت کونین اسیری نکند یاد

Гар васл ту ёбад бчнини рӯзи ҷдоӣӣ

گر وصل تو یابد بچنین روز جدائی