Ман нахоҳам шодӣу айшу тараб

من نخواهم شادی و عیش و طرب

Дарду сӯз ишқ хоҳам рӯзу шаб

درد و سوز عشق خواهم روز و شب

Аз ғаму меҳнати гризоннди халқ

از غم و محنت گریزانند خلق

Мо бҷони ҷӯёии дардаш эй аҷаб

ما بجان جویای دردش ای عجب

Васли матлӯби орзӯӣ толиб аст

وصل مطلوب آرزوی طالب است

Ман фаноӣ хеш хоҳам зини толиб

من فنای خویش خواهم زین طالب

Сӯз дил омад нишони ошиқӣ

سوز دل آمد نشان عاشقی

Сози роҳ ишқ ранҷасту тъб

ساز راه عشق رنجست و تعب

Оташи ҷони сӯзи ишқаш ҳар замон

آتش جان سوز عشقش هر زمان

Аз дили ошиқи براردи сад лҳб

از دل عاشق برآرد صد لهب

Доимо хоҳам ки бошад ҷону дил

دایما خواهم که باشد جان و دل

зи оташи савдоӣ ӯ дар тоби таб

ز آتش سودای او در تاب تب

зи оташи ишқи ту ҷони ошиқон

ز آتش عشق تو جان عاشقان

Кӣ бисӯзад , мефурӯзад чун зҳб

کی بسوزد، می فروزد چون ذهب

Фитнаи ҷӯии ҷумлаи брчўн ишқ нест

فتنه جویی جمله برچون عشق نیست

Дар миёни тарку тоҷику араб

در میان ترک و تاجیک و عرب

Офтоби ишқ аз зарроти кун

آفتاب عشق از ذرات کون

Гашти толеъи ошиқони ёллъҷб

گشت طالع عاشقان یاللعجب

Дар бақои ишқи гаштами ман фано

در بقای عشق گشتم من فنا

Айни ишқами ин замон аз фазли раб

عین عشقم این زمان از فضل رب

Ман асири доми ишқами лоҷарам

من اسیر دام عشقم لاجرم

Шуд асирӣ дар ҷаҳони моро лақаб

شد اسیری در جهان ما را لقب