Хоҳӣ ки дида боз кунӣ бар ҷамоли дӯст

خواهی که دیده باز کنی بر جمال دوست

Берун кун аз даруни дилат ҳарчӣ ғайр ӯст

بیرون کن از درون دلت هرچه غیر اوست

Шуд дар миёна ҳастӣ ту пардаи ҳиҷоб

شد در میانه هستی تو پرده حجاب

Варна ҳамеша бо ту длором рӯбарӯаст

ورنه همیشه با تو دلارام روبروست

Дарёи дилӣ ки ҷуръаи ҷонаш буд муҳӣт

دریا دلی که جرعه جانش بود محیط

Мастӣ ӯ куҷои замии ҷом ё сабуаст

مستی او کجا زمی جام یا سبوست

Нақш дўӣӣ бидида аҳвал агар намӯд

نقش دوئی بدیده احول اگر نمود

Аммо бичишам аҳли назари он яке на дӯст

اما بچشم اهل نظر آن یکی نه دوست

Ҳар лаҳза рӯй ту чу намояди ҷамоли ту

هر لحظه روی تو چو نماید جمال تو

Моро чу ҳасани ту ҳамаи дами ишқи нави бнўст

مارا چو حسن تو همه دم عشق نو بنوست

Рухсори дӯсти оинаи соф ва равшан аст

رخسار دوست آینه صاف و روشن است

Бингар ки акси ҷумлаи олам аён дараваст

بنگر که عکس جمله عالم عیان دروست

Ҷоно чаҳ дайри дайри нмоӣии бмои ҷамол

جانا چه دیر دیر نمائی بما جمال

Дидори ту ҳамеша диламро чу орзӯаст

دیدار تو همیشه دلم را چو آرزوست

Ҷонам чу дид ҳасани ту пайдои з рӯй хуб

جانم چو دید حسن تو پیدا ز روی خوب

Зон рӯ ҳамеша моил рухсора накӯаст

زان رو همیشه مایل رخساره نکوست

Бӯеи зи васли дӯсти наёбади асир ё

بویی ز وصل دوست نیابد اسیر یا

Ҷонӣ ки дар ҷаҳони ҳамаи моили брнг ва бӯаст

جانی که در جهان همه مایل برنگ و بوست