Зиҳии бузурги ътоӣӣ ки дар мзиқи ниёз

زهی بزرگ عطائی که در مضیق نیاز

Амл паноҳ бидон даст дирафшон оварад

امل پناه بدان دست درفشان آورد

зи бими ҷӯади ту кони хок дар даҳони афканд

ز بیم جود تو کان خاک در دهان افکند

зи ёди дасти ту баҳри об дар даҳон оварад

ز یاد دست تو بحر آب در دهان آورد