Камон шуд қоматам аз бас кашидам бори меҳнат ҳо

کمان شد قامتم از بس کشیدم بار محنت‌ها

Дилами сад чок шуд аз бас ки хӯрдам тири офат ҳо

دلم صد چاک شد از بس که خوردم تیر آفت‌ها

Сапанд аз анҷуму миҷмари зи маи ҳршб аз он сӯзад

سپند از انجم و مجمر ز مه هرشب از آن سوزد

Кисорад аз рухи хуби ту эзади дафъи офат ҳо

که سارد از رخ خوب تو ایزد دفع آفت‌ها

Диҳед эй носеҳони пандами зи ҳавли ҳашар то чандам

دهید ای ناصحان پندم ز هول حشر تا چندم

Дамии садбор май байнам аз он қомати қиёмат ҳо

دمی صدبار می‌بینم از آن قامت قیامت‌ها

Аҷаб дорам ки сӯрати баст дар мроти он сӯрат

عجب دارم که صورت بست در مرآت آن صورت

Ки битавонад кашад бо он назокати акси сӯрат ҳо

که بتواند کشد با آن نزاکت عکس صورت‌ها

Занам ҳар лаҳзаи авроқи китоби дидаро барҳам

زنم هر لحظه اوراق کتاب دیده را برهم

Ки ҷузи нақши ту гар ҷӯям башуем зи ашки ҳасрат ҳо

که جز نقش تو گر جویم بشویم ز اشک حسرت‌ها

зи саҳбои шуҳудаши ҷуръаи соқӣ каромат кун

ز صهبای شهودش جرعهٔ ساقی کرامت کن

Ки бар асрор равшан гардад асрори каромат ҳо

که بر اسرار روشن گردد اسرار کرامت‌ها