Шҳншҳӣ талабӣ бош чокари фуқаро

شهنشهی طلبی باش چاکر فقرا

Гадои хоки нишинии шӯ аз дар фуқаро

گدای خاک نشینی شو از در فقرا

Гар орзӯаст турои файзи ҷоми ҷами бурдан

گر آرزوست ترا فیض جام جم بردن

Бикаш бмикдаҳи дардии зи соғари фуқаро

بکش بمیکده دردی ز ساغر فقرا

Бнҷми собиту сайёри гнбддўор

بنجم ثابت و سیار گنبددوار

Расад фурӯғи зи фархундаи ахтари фуқаро

رسد فروغ ز فرخنده اختر فقرا

Бабри бмнзри комили айёрашони миси қалб

ببر بمنظر کامل عیارشان مس قلب

Ки хок тира шавад рузи зи манзари фуқаро

که خاک تیره شود رز ز منظر فقرا

Ҳаме диҳанд ва ситонанд хусравонро тоҷ

همی دهند و ستانند خسروان را تاج

Буд ду куни атои муҳақари фуқаро

بود دو کون عطای محقر فقرا

?герат бар оина дил нишаста занги хилоф

گرت بر آینهٔ دل نشسته زنگ خلاف

Бикун муқобилаи борои анвари фуқаро

بکن مقابله بارای انور فقرا

Мубини мураққаъи хокӣ чаҳ даравии ахгрҳост

مبین مرقع خاکی چه دروی اخگرهاست

Наҳуфтаанд ба хокистари озари фуқаро

نهفته اند به خاکستر آذر فقرا

Чу малики тан буд иқлӣми дили қаламравашон

چو ملک تن بود اقلیم دل قلمروشان

Агарчӣ тоҷ намад бошад афсари фуқаро

اگرچه تاج نمد باشد افسر فقرا

Бар аҳл фақр макун фахр хондӣ ар варақӣ

بر اهل فقر مکن فخر خواندی ار ورقی

Ба синаи лавҳа дил ҳаст дафтари фуқаро

به سینه لوحهٔ دل هست دفتر فقرا

Кунанд шери фалаки роми ҳамчуи гови замин

کنند شیر فلک رام همچو گاو زمین

Агарчӣ мисли ҳилоласт пайкари фуқаро

اگرچه مثل هلال است پیکر فقرا

?герат ҳавоаст ки айни алҳиўаҳ зулмат чист

گرت هوا است که عین الحیوة ظلمت چیست

Саводи дида дар он хоки маъбари фуқаро

سواد دیده در آن خاک معبر فقرا

Марои бдўлти фақри он далели равшани бас

مرا بدولت فقر آن دلیل روشن بس

Ки фахр мекунад аз фақри сарвари фуқаро

که فخر میکند از فقر سرور فقرا

Буд чу фақри сияҳ кардани худии зи вуҷӯд

بود چو فقر سیه کردن خودی ز وجود

Чу холи гӯна буд зебу зевари фуқаро

چو خال گونه بود زیب و زیور فقرا

зи фахри по наад асрор бар фарози дўкўн

ز فخر پا نهد اسرار بر فراز دوکون

Ниҳанд номгаровро саг дар фуқаро

نهند نام گراو را سگ در فقرا