Он шоҳ ки гоҳе назарии сӯй гадо дошт

خطت دمیدو هنوزت سری ز ناز گرانست

Ёрб зи серуми сояи лутфаши з чаҳ во дошт

که بر رخ تو خط بندگی ساده رخانست

Зон рӯзи тараби ёд ки аз ғунчаи даҳоне

فتاده سلسله بر پای دل درآن خم گیسو

Пайғоми бадали сӯхтаи бод сабо дошт

خوش آن دلی که دراین حلقهاش سری بمیانست

Орост чу фарроши қазои базми тнъм

ز دست دوست دشمن نوازچون نخورم خون

Аз хон тараби хӯни ҷигари қисмат мо дошт

که نیست با من مسکین چنانکه بادگرانست

Рӯзӣ ки задандӣ ҳамагии соғари ъушрат

چوباد عمر گذشت و مرابخاک ره او

Соқии азали баҳраи мо ҷом бало дошт

هنوز دیدهٔ امید باز و دل نگرانست

Якҷои ғами ёрони вази иксўи ғами даврон

چونقطه دایره محنتم محیط چو پرگار

эй бахт надонам сари шӯрида чҳо дошт

بدور من غم دوران مدام در دورانست

Бе пои всронти ҳама срхил ҷаҳонанд

ز داغ هجر چنانم که گر بباغ جنانم

Ишқи ту ҳамоно асари бол ҳумо дошт

بدیده هر سر برگیش بی تو نوک سنانست

Ёқӯти сиришками барраати хӯн шудаи дил буд

کند کمان بکمین زه زهی سعادت صیدی

Тоза занадат оби ҳамин дида ба ҷо дошт

که شوخ غمزه و ابروی اوش تیر و کمانست

Чун нистмӣ дар хури дидори ту эй кош

رسید موسم اردی بهشت ساقی گلرخ

Раҳ буд ба онам ки раҳеи сӯй шумо дошт

بیار بادهٔ گل فام اگرچه خود رمضانست

Ҳар тири нигаҳи ҷустаи зи шаст ту нишаста

گدای پیر مغان راز خسروی چه تفاخر

Дар дили магари он хосияти тир қазо дошт

که ملک و شوکت شانس بدیده شوکه نشانست

Ронадӣ з дар хеш чу асрори ҳазин ро

خدایرا مددی خضر راه وهادی اسرار

Мерафту бҳсрти нигаҳии сӯй қафо дошт

دلیل راه شو اورا که او ز نو سفرانست