Бигӯям бо ту то ҳақро ки дида аст
بگویم با تو تا حق را که دیده است
Кадомин қатра дар дарё расида аст
کدامین قطره در دریا رسیده است
Ҳар онкас дар ҳақиқати роҳ байн шуд
هر آنکس در حقیقت راه بین شد
Бмънии воқифи асрор дайн шуд
بمعنی واقف اسرار دین شد
Ба дайни Мустафо ӯ роҳ ҷӯяд
به دین مصطفی او راه جوید
Ҳақиқати рӯи басӯи шоҳ ҷӯяд
حقیقت رو بسوی شاه جوید
Ту дайни Мустафоро роҳ мерӯ
تو دین مصطفی را راه میرو
зи сари Муртазо огоҳ мешӯ
ز سر مرتضی آگاه میشو
Сухан аз Мустафоу Муртазои гӯ
سخن از مصطفی و مرتضی گو
Далели раҳи бароаи Муртазои ҷӯ
دلیل ره براه مرتضی جو
Бадонеи мазҳари анвори ҳақ ро
بدانی مظهر انوار حق را
зи пери роҳи ҷўӣии ин сабақ ро
ز پیر راه جوئی این سبق را
Турои андари ҳақиқати раҳи намояд
ترا اندر حقیقت ره نماید
зи асрор вале огаҳи намояд
ز اسرار ولی آگه نماید
Чу доне бар раҳи таслим ӯ шӯ
چو دانی بر ره تسلیم او شو
з ҳар роҳӣ ки фармоед бирав шӯ
ز هر راهی که فرماید برو شو
Пас онгаҳ ихтиёр хеш бигзор
پس آنگه اختیار خویش بگذار
Баҳри амре ки гуяд гӯши майдор
بهر امری که گوید گوش میدار
Бадви даҳ дасту барҳам на ду дида
بدو ده دست و برهم نه دو دیده
Ки то дрҳқи рисӣ эй офарӣда
که تا درحق رسی ای آفریده
Бмънӣ чунки андар ҳақ раседӣ
بمعنی چونکه اندر حق رسیدی
Бдрёи ҳамчу қатра орамидӣ
بدریا همچو قطره آرمیدی
Бидидӣ дар ҳақиқат рӯй дилдор
بدیدی در حقیقت روی دلدار
Шӯии андари ҳақиқати воқифи кор
شوی اندر حقیقت واقف کار
Шносоӣӣ шавад ногоҳ ҳосил
شناسائی شود ناگاه حاصل
Шӯй чун қатраи андари баҳри восил
شوی چون قطره اندر بحر واصل
Шносои шӯ чу қатраи аввали бор
شناسا شو چو قطره اول بار
Ки то гардии зи баҳр ӯ хабардор
که تا گردی ز بحر او خبردار
Туро аз ҳар ду олам офариданд
ترا از هر دو عالم آفریدند
Бмънӣ аз ду олам баргузеданд
بمعنی از دو عالم برگزیدند
Ҳар ончӣ ҳаст пайдо дар ду олам
هر آنچه هست پیدا در دو عالم
Ҳама мавҷӯд шуд дар зоти одам
همه موجود شد در ذات آدم
Дарав мавҷӯд шуд пайдоу пинҳон
درو موجود شد پیدا و پنهان
Намӯдори ду олами гашти инсон
نمودار دو عالم گشت انسان
Вале инсон касе бошад дар ин дор
ولی انسان کسی باشد در این دار
Ки ӯ бошад зи ҳоли худ хабардор
که او باشد ز حال خود خبردار
зи ҳоли хештан огоҳ бошад
ز حال خویشتن آگاه باشد
Бмънӣ дар тариқ шоҳ бошад
بمعنی در طریق شاه باشد
Дарин раҳи хоки поки Муртазои шӯ
درین ره خاک پاک مرتضی شو
зи худ бегона бо ӯ ошнои шӯ
ز خود بیگانه با او آشنا شو
Муҳамад ҳаст анвори шариъат
محمد هست انوار شریعت
Валикини Муртазои баҳри ҳақиқат
ولیکن مرتضی بحر حقیقت
Сухан дар роҳи дайни Мустафои гӯй
سخن در راه دین مصطفی گوی
Тариқи роҳи дайн аз Муртазои ҷӯй
طریق راه دین از مرتضی جوی
Чунин карданд доноёни ҳикоят
چنین کردند دانایان حکایت
зи Абдуллоҳи аббоси ин ривоят
ز عبدالله عباس این روایت
Ки дар ҷанги ҷамали он шоҳи мардон
که در جنگ جمل آن شاه مردان
Миён ҳар ду саф чун шери ғурон
میان هر دو صف چون شیر غران
Ситода буду васф хеш ме кард
ستاده بود و وصف خویش میکرد
Дили он кофаронро риш ме кард
دل آن کافران را ریش میکرد
Нахусти гуфтои манам шоҳи ду олам
نخست گفتا منم شاه دو عالم
Паноҳи ҷумлаи офоқу одам
پناه جمله آفاق و آدم
Манам гуфтои ҳақиқат буд аллоҳ
منم گفتا حقیقت بود الله
Ки кардам аз ду олами дасти кӯтоҳ
که کردم از دو عالم دست کوتاه
Зуҳӯри аввалин ва охиринам
ظهور اولین و آخرینم
Ман аз анвори раби алъолминм
من از انوار رب العالمینم
Манам бар ҳарчӣ май бинии ҳамаи шоҳ
منم بر هرچه میبینی همه شاه
БФрмони ман аз моҳӣаст то моҳ
بفرمان من از ماهیست تا ماه
Муҳибон маро бошад биҳиштам
محبان مرا باشد بهشتم
Хавориҷро ба дӯзах ме фиристам
خوارج را به دوزخ میفرستم
Гунаҳи корӣ ки узри орад пазирам
گنه کاری که عذر آرد پذیرم
Чу оради тавба ӯро дасти гирам
چو آرد توبه او را دست گیرم
Касе кӯ дар раҳи мо баради заҳмат
کسی کو در ره ما برد زحمت
Кунам бар вай ба лутфи хеши раҳмат
کنم بر وی به لطف خویش رحمت
Чу куффори ин сухан аз вай шуниданд
چو کفار این سخن از وی شنیدند
Ба қасди шоҳи мардон дар давиданд
به قصد شاه مردان در دویدند
Кашид он гоҳи ҳайдари теғи кин ро
کشید آن گاه حیدر تیغ کین را
Саросари кишти куффори лъин ро
سراسر کشت کفار لعین را
Биҷузи он кас ки ӯ оварад имон
بجز آن کس که او آورد ایمان
Набард аз кофарони дигар касе ҷон
نبرد از کافران دیگر کسی جان
Нафармуди ин сухан ҳайдар бибозӣ
نفرمود این سخن حیدر ببازی
Ндонӣ ин ҳикоятҳо маҷозӣ
ندانی این حکایتها مجازی
Тафаккур кун дар ин гуфтор эй ёр
تفکر کن در این گفتار ای یار
Ки бошад ин суханҳо ҷумлаи асрор
که باشد این سخنها جمله اسرار
Босрори алигар роҳи бинӣ
باسرار علی گر راه بینی
Ҳақиқатро ҳама дар шоҳи бинӣ
حقیقت را همه در شاه بینی
Дар ӯ бинии бмънии нури яздон
در او بینی بمعنی نور یزدان
Шӯии андари раҳи уқбои худои дон
شوی اندر ره عقبی خدا دان
Ҳам ӯ бошад бмънии шоҳу сарвар
هم او باشد بمعنی شاه و سرور
Ҳам ӯ бошат ҳақиқати роҳу раҳбар
هم او باشت حقیقت راه و رهبر
Ту ӯро аз дил ва ҷон бош маъмур
تو او را از دل و جان باش مأمور
Ки то гардад сару пояти ҳамаи нур
که تا گردد سر و پایت همه نور
Марои ҷону дил аз вай зинда бошад
مرا جان و دل از وی زنده باشد
Дилу ҷонами маро ӯро банда бошад
دل و جانم مرا او را بنده باشد
Маро қудрат набошад васфи он шоҳ
مرا قدرت نباشد وصف آن شاه
Ки васф ӯ дарозу умри кӯтоҳ
که وصف او دراز و عمر کوتاه
зи васфи худ суханро андакӣ гуфт
ز وصف خود سخن را اندکی گفت
Сухан аз садҳазорон ӯ яке гуфт
سخن از صدهزاران او یکی گفت
Наёяд васф ӯ аз сад ҳазорон
نیاید وصف او از صد هزاران
Равадгар умри ҷовидони бпоён
رود گر عمر جاویدان بپایان
Агргўими ҳадис аз сари ҳайдар
اگرگویم حدیث از سر حیدر
Ҷаҳон бар ҳам занами ҷумлаи саросар
جهان بر هم زنم جمله سراسر
Бигӯед неи ҳадиси сари он шоҳ
بگوید نی حدیث سر آن شاه
Барояд нолау фарёд аз чоҳ
برآید ناله و فریاد از چاه
Бигӯед аз забон бе забонӣ
بگوید از زبان بی زبانی
Ҳадис ӯ буд сар наоне
حدیث او بود سر نهانی
Ман он гӯям ки эй нури мунаввар
من آن گویم که ای نور منور
Тӯии андари ҳақиқати шоҳи сарвар
توی اندر حقیقت شاه سرور
Тӯй бар ҳарчӣ май байнами ҳамаи шоҳ
توی بر هرچه میبینم همه شاه
Тӯй аз ҳарчӣ байнами ҷумлаи огоҳ
توی از هرچه بینم جمله آگاه
Тӯии фармондиҳи андар ҳар ду олам
توی فرمانده اندر هر دو عالم
Сулаймон ёфт аз ту малику хотам
سلیمان یافت از تو ملک و خاتم
Ту додӣ ҷинати алмоўӣ ба одам
تو دادی جنت الماوی به آدم
БтўФони Нӯҳро будӣ ту ҳамдам
بطوفان نوح را بودی تو همدم
Халили аллоҳро намруд бе дайн
خلیل الله را نمرود بی دین
Дар оташ чун фикандаш аз раҳи кин
در آتش چون فکندش از ره کین
Дар он дами мар туро хонд аз дилу ҷон
در آن دم مر ترا خواند از دل و جان
Шуд оташ дар вуҷӯд ӯ гулистон
شد آتش در وجود او گلستان
Туро мехонд Мӯсо дар муноҷот
ترا میخواند موسی در مناجات
Баровардӣ мар ӯро ҷумлаи ҳоҷот
برآوردی مر او را جمله حاجات
Турои исоу Марям буд банда
ترا عیسی و مریم بود بنده
Ба науммат мурдаро мекард зинда
به نامت مرده را میکرد زنده
Муҳамади ҳам туро мехонд ногоҳ
محمد هم ترا میخواند ناگاه
Ки шқ шуд моҳ аз ангушти он шоҳ
که شق شد ماه از انگشت آن شاه
Ту шоҳи аввалин вохринӣ
تو شاه اولین وآخرینی
Ту нури осмон ва ҳам заминӣ
تو نور آسمان و هم زمینی
Ту будӣ дар баландӣ ва ба пастӣ
تو بودی در بلندی و به پستی
Ту будӣ ва ту бошӣ ва ту ҳастӣ
تو بودی و تو باشی و تو هستی
Тӯй дар дидаи ман нури бино
توی در دیدهٔ من نور بینا
Тӯии андари забони банда гуё
توی اندر زبان بنده گویا
Тӯии андари миёни ақлу ҷонам
توی اندر میان عقل و جانم
Аз он гавҳар фишон гашта забонам
از آن گوهر فشان گشته زبانم
Маро аз фазлу раҳмати дастгирӣ
مرا از فضل و رحمت دستگیری
?хитои рафтаро андари пазирӣ
خطای رفته را اندر پذیری
Дар асрор бар рӯем кушодӣ
در اسرار بر رویم گشادی
Бкўии раҳмати худ роҳ додӣ
بکوی رحمت خود راه دادی
Напурсӣ аз кам ва аз беш мо ро
نپرسی از کم و از بیش ما را
Расонӣ дар вуҷӯди хеши мо ро
رسانی در وجود خویش ما را
Туро шуд бахшишу раҳмати мусаллам
ترا شد بخشش و رحمت مسلم
Сухан кӯтоҳ шуд валлоҳи аълам
سخن کوتاه شد والله اعلم
Дигар пурсӣ мусулмонӣ кадом аст
دگر پرسی مسلمانی کدام است
Чаро дар пеши дайни паранда ром аст
چرا در پیش دین پرنده رام است