Сухан бишинав зи султони тариқат
سخن بشنو ز سلطان طریقت
Сипаҳи солори дайни шоҳи ҳақиқат
سپهسالارِ دین شاهِ حقیقت
Ба ҳар ҷузвии ҳазорон кули алӣ алҳақ
به هر جزوی هزاران کل علیالحق
Ба кули маҳбӯби ҳақи маъшӯқи мутлақ
به کل محبوب حق معشوق مطلق
Шигарфӣ ки офтоби ин вилоят
شگرفی کهآفتاب این ولایت
Дарав май тобад аз бурҷи ҳидоят
درو میتابد از برج هدایت
Сулаймони сухан дар мантиқи алтир
سلیمانِ سخن در منطقالطیر
Ки ин каси бўсъиди сети ибни абўолхир
که این کس بوسعیدست ابن ابوالخیر
Чунин гуфт ӯ ки дар ҳар кор ва ҳар ҳол
چنین گفت او که در هر کار و هر حال
Нишони паии ҳамеи ҷустами басии сол
نشان پی همیجستم بسی سال
Чу дидам ончи ҷустам гум шудам ман
چو دیدم آنچ جستم گم شدم من
Ҳаме чун қатра дар қулзум шудам ман
همی چون قطره در قلزم شدم من
Кунун гум гаштаам дар пардаи роз
کنون گم گشتهام در پردهٔ راز
Наёбади гум шуда гум кардаро боз
نیابد گمشده گمکرده را باز
Чу гуми гаштии з гум карда чаҳ ёбӣ ?
چو گم گشتی ز گمکرده چه یابی؟
Чу раҳ шуд паст дар парда чаҳ ёбӣ ?
چو ره شد پست در پرده چه یابی؟
Касе наниҳод ҳаргизи пой дар роҳ
کسی ننهاد هرگز پای در راه
Ки касро нест пои роҳи дилхоҳ
که کس را نیست پای راه دلخواه
Кадомин солик ва чаҳ роҳи охир
کدامین سالک و چه راه آخر
Мисоли ин зи ман дар хоҳи охир
مثال این ز من در خواه آخر
Хадангӣ аз камони рости хона
خدنگی از کمان راست خانه
Бурун шуд меравад сӯии нишона
برون شد میرود سوی نشانه
Касе ков дар ҳузур афтод бе хост
کسی کاو در حضور افتاد بی خواست
Дарин раҳ чун хадангӣ меравад рост
درین ره چون خدنگی میرود راست
Ту доим дар ҳузур хештан кӯш
تو دایم در حضور خویشتن کوش
Дамии ҳозир ба ду гетии бмФрўш
دمی حاضر به دو گیتی بمفروش
Аз он ҳайбат ва зон иззат биандеш
از آن هیبت و زان عزت بیندیش
Ки то ту хештан баргирӣ аз пеш
که تا تو خویشتن برگیری از پیش
Чунон кун аз тафаккури ақлу тмииз
چنان کن از تفکر عقل و تمییز
Ки дар олами яке бинии ҳамаи чиз
که در عالم یکی بینی همه چیز
Барин дарга чаҳ май пиндорӣ эй дӯст ?
برین درگه چه میپنداری ای دوست؟
Ки аз мағзи ҷаҳони фарқии сет бо пӯст
که از مغز جهان فرقیست با پوست
Чу мағзу пӯст аз як ҷойгаҳ рафт
چو مغز و پوست از یک جایگه رفت
Чаро ин як ба моҳӣ , он ба ма рафт ?
چرا این یک به ماهی، آن به مه رفت؟
Яқин май дон ки мағзу пӯст яксон аст
یقین میدان که مغز و پوست یکسان است
Вале аз пеши чашми хоҷа пинҳон аст
ولی از پیش چشم خواجه پنهان است
Ба тавҳид ар кушояди чашми ҷонат
به توحید ار گشاید چشم جانت
براردи бонги субҳонии забонат
برآرد بانگ سبحانی زبانت
Чу дар чашмати ҳамаи чизеи яке гашт
چو در چشمت همه چیزی یکی گشت
Куҷои ёрад ба гирди ту шаккии гашт
کجا یارد بهگِرد تو شکی گشت
Куҷост он тези чашмии ков фурӯ дид
کجاست آن تیزچشمی کاو فرو دید
Ба ҳарчӣ андар нигоҳӣ кард ӯ дид
به هرچه اندر نگاهی کرد او دید
Ҳазорон қарн бо сар шуд чу гардӣ
هزاران قرن با سر شد چو گردی
Ки то ҷое баромади номи мардӣ
که تا جایی برآمد نام مردی
Ту худро мендонӣ , чун кунам ман ?
تو خود را میندانی، چون کنم من؟
Ки ин шак аз дилат берун кунам ман
که این شک از دلت بیرون کنم من
Агар сад қарни ёбии зиндагонӣ
اگر صد قرن یابی زندگانی
Набинӣ хештанро ва ндонӣ
نبینی خویشتن را و ندانی