Шабии он пер зорӣ кард бисёр
شبی آن پیر زاری کرد بسیار
Ки ёрб ин ҳиҷоб аз пеш бурдор
که یارب این حجاب از پیش بردار
Ҳиҷобаш чун намонад ва ӯ фурӯ дид
حجابش چون نماند و او فرو دید
Ду олам чун пиёзии тавба ту дид
دو عالم چون پیازی توبهتو دید
Ба ҳар туе ҷаҳонии пари раванда
به هر تویی جهانی پر رونده
Чаҳ бар паҳлу чаҳ бар сар чаҳ паранда
چه بر پهلو چه بر سر چه پرنده
Гуруҳеи сар на , бесар ме давиданд
گروهی سر نه، بیسر میدویدند
Гуруҳеи пар на , бепар ме париданд
گروهی پر نه، بیپر میپریدند
Гуруҳеи ҷумларо дар баргирифта
گروهی جمله را در برگرفته
Гуруҳеи лавҳро аз сари гирифта
گروهی لوح را از سر گرفته
Ҷаҳонӣ дид аз ҳар гӯнаи мардум
جهانی دید از هرگونه مردم
Шуда ҳар як азишон дар раҳеи гум
شده هر یک ازیشان در رهی گم
Чу пер он дид аз ҳаш рафт берун
چو پیر آن دید از هش رفت بیرون
з беҳӯшӣ фитод ва хуфт дар хӯн
ز بیهوشی فتاد و خفت در خون
Бимонад андари аҷоиби рӯзгор ӣ
بماند اندر عجایب روزگاری
Ки дар парда аҷоиб дид корӣ
که در پرده عجایب دید کاری
Чу умрии зини баромади пери ҳушёр
چو عمری زین برآمد پیر هشیار
зи ҳақи дархости он олами дгрбор
ز حق درخواست آن عالم دگربار
Ҳиҷоб аз пеши чашм пер бархест
حجاب از پیش چشم پیر برخاست
Надид аз каси хаёлӣ аз чапу рост
ندید از کس خیالی از چپ و راست
зи чандон халқи тан гум диду ҷони не
ز چندان خلق تن گم دید و جان نی
Асари пайдо нау ному нишони не
اثر پیدا نه و نام و نشان نی
Ба зорӣ гуфт эй донандаи роз
به زاری گفت ای دانندهٔ راز
Куҷо шуд халқ бо чандон так ва тоз ?
کجا شد خلق با چندان تک و تاز؟
Хитоб омад зи дори алмалики асрор
خطاب آمد ز دار الملک اسرار
Ки пайдо нест андари дори диёр
که پیدا نیست اندر دار دیار
Намӯдӣ буд ки эшон ме намуданд
نمودی بود کهایشان مینمودند
Намонад он ҳам ки бас нобӯд буданд
نماند آن هم که بس نابود بودند
Сароби давр ҳамчун об дидӣ
سراب دور همچون آب دیدی
Бамурдӣ ташна чун онҷо раседӣ
بمردی تشنه چون آنجا رسیدی
Ду олами муми дасти қудрати мост
دو عالم موم دست قدرت ماست
Кул аз қудрати бигардади қудрат аз хост
کل از قدرت بگردد قدرت از خواست
Агар хоҳем дар як турфаи алъайн
اگر خواهیم در یک طرفه العین
Падеди орем дар ҳар зарраи кунин
پدید آریم در هر ذره کونین
Агарна дар фурӯи бандеми муҳкам
اگرنه در فرو بندیم محکم
Чу мо ҳастем маи олами маи одам
چو ما هستیم مه عالم مه آدم
Ъзизо дар нигар то бе ниёзӣ
عزیزا در نگر تا بی نیازی
Чигуна ҷон мо дорад ба бозӣ
چگونه جان ما دارد به بازی
Бибин то худ вшоқи лоуболӣ
ببین تا خود وشاق لاابالی
Чаҳ сон меояд аз авҷи таъолӣ
چه سان میآید از اوج تعالی
Касе донад шудан дар қурби он авҷ
کسی داند شدن در قرب آن اوج
Ки фақр ӯ чу дарё мезанад мавҷ
که فقر او چو دریا میزند موج
Фақир онаст андари олами пер
فقیر آن است اندر عالم پیر
Ки чун он Тифли нстонд ба ҷузи шер
که چون آن طفل نستاند به جز شیر