Бар он пер зан шуд марди маҳҷӯр

بر آن پیر زن شد مرد مهجور

Ки баргӯ саргузаштӣ гуфт ҳин давр

که برگو سرگذشتی گفت هین دور

Сркс менадорам ин замони ман

سرکس می‌ندارم این زمان من

Ки сргм кардаам ин ресмони ман

که سرگم کرده‌ام این ریسمان من

Бибин чандини талаби кори дигаргун

ببین چندین طلب کار دگرگون

ЗФони бибрида ва сар дода берун

زفان ببریده و سر داده بیرون

Чаҳ гӯям чун зФон ин надорам

چه گویم چون زفان این ندارم

Дилами хӯни гашти ҷон ин надорам

دلم خون گشت جان این ندارم

Фалак гарчи басӣ брбўк бишитофт

فلک گرچه بسی بربوک بشتافت

Либос сўк ёфт аз дард ноёфт

لباس سوک یافت از درد نایافت

Чаҳгар кӯҳи ин ҳақиқатро камари баст

چه گر کوه این حقیقت را کمر بست

Бирехт охир ки бодаш буд дар даст

بریخت آخر که بادش بود در دست

Чу дарёи ҳрки зинҷои қатраи барад

چو دریا هرک زینجا قطرهٔ برد

зи ранҷи тишнагии ҳам хушки лаби мард

ز رنج تشنگی هم خشک لب مرد

Агар хуршед гӯям бо рухии зард

اگر خورشید گویم با رخی زرد

Шавад дар кӯш ҳар шаби ҳам бад-ӣни дард

شود در کوش هر شب هم بدین درد

Агар моҳаст май бинӣ ки ҳар моҳ

اگر ماهست می‌بینی که هر ماه

Сипар биндозад аз ҳайрати дарин роҳ

سپر بندازد از حیرت درین راه

Замини худ хок бар сар дорад аз ғам

زمین خود خاک بر سر دارد از غم

Фалаки саргашта дар афсӯсу мотам

فلک سرگشته در افسوس و ماتم

Даҳони олӯдаи арш ва дар шиками ҳеҷ

دهان آلوده عرش و در شکم هیچ

Гирифтаи лавҳи лавҳ аз сари қалами ҳеҷ

گرفته لوح لوح از سر قلم هیچ