Ҳакимиро яке зар дар бадал зад
حکیمی را یکی زر در بدل زد
Ҳакими андари ҳақ ӯ ин мисл зад
حکیم اندر حق او این مثل زد
Ки дар домати чунон орм ба мардӣ
که در دامت چنان آرم به مردی
Ки бар як ҷусти даҳ гирдам бигардӣ
که بر یک جست دَه گَردَم بگردی
Зиҳии ҳайбат ки гардуни як асар дид
زهی هیبت که گردون یک اثر دید
Ки бар як ҷуст чандинӣ бигардед
که بر یک جست چندینی بگردید
Агар сад қарни дигар зуд гардад
اگر صد قرن دیگر زود گردد
Чу аз дӯд ӣ сети ҳам дар дӯд гардад
چو از دودیست هم در دود گردد
Ҷаҳонрогар фароз вагар фурӯди сет
جهان را گر فراز و گر فرودست
Гули тираи сет ё дӯди кабӯди сет
گل تیرهست یا دود کبودست
Фалакгар дайргар зудаст гардон
فلک گر دیر گر زود است گردان
Миёни ин гулу дӯди сети гардон
میان این گل و دودست گردان
Бад-ӣни пари қӯтӣ ки афлок гардад
بدین پُرقوتی کهافلاک گردد
Куҷо аз баҳри муштӣ хок гардад
کجا از بهر مشتی خاک گردد
Чунин ҷурмии азими алқдр эй дӯст
چنین جرمی عظیم القدر ای دوست
Нагардад аз паии муштии рагу пӯст
نگردد از پی مشتی رگ و پوست
Чунин дарё ба мо оҷиз нагардад
چنین دریا به ما عاجز نگردد
зи баҳри шабнамӣ ҳаргиз нагардад
ز بهر شبنمی هرگز نگردد
Магаси пиндошти кони қассоби дмсоз
مگس پنداشت کان قصاب دمساز
Барои ӯ дар дукон кунад боз
برای او درِ دکان کند باز
Чаҳ мегӯям аҷаб нест аз худоӣ
چه میگویم عجب نیست از خدایی
Ки баҳр дона ронад осиёбӣ
که بهر دانه راند آسیابی
Фалаки гардони зи баҳри ҷон пок аст
فلک گردان ز بهر جان پاک است
На аз баҳр кафӣ обаст ва хок аст
نه از بهر کفی آبست و خاک است
Қадам дар на дарин раҳи ҳамчуи мардон
قدم در نه درین ره همچو مردان
Ки хизмати кори ту сети ин чархи гардон
که خدمت کار توست این چرخ گردان
Валикини рўзкӣ чанде ҷаҳони дор
ولیکن روزکی چندی جهاندار
Дарин ҳабс замин кардат гирифтор
درین حبس زمین کردت گرفتار
Ки то чун бигузарӣ зини ҳабси фонӣ
که تا چون بگذری زین حبس فانی
Тамомати қадари он гулшани бадоне
تمامت قدر آن گلشن بدانی
Аз он конӣ ки ҷонҳо гавҳар ӯст
از آن کانی که جانها گوهر اوست
Фалак аз дайри гуҳи хок дар ӯст
فلک از دیرگه خاک در اوست
Фалак дар ҷанби он кон асл гардӣаст
فلک در جنب آن کان اصل گردیست
Ки он конро фалак чун ложвардии сет
که آن کان را فلک چون لاژوردیست
Чу дар фаҳми гуҳар ҷон мекунӣ ту
چو در فهم گهر جان میکنی تو
Чигуна фаҳми он кон мекунӣ ту
چگونه فهم آن کان میکنی تو
Басии кавкаб ки бар чарх барин аст
بسی کوکب که بر چرخ برین است
Сад ва даҳ бори меҳтар аз замин аст
صد و ده بار مهتر از زمین است
Бибояд сӣ ҳазорон сол аз оғоз
بباید سی هزاران سال از آغاز
Ки то ҳар як ба ҷой худ расад боз
که تا هر یک بهجای خود رسد باز
Агар сангӣ биндозӣ аз афлок
اگر سنگی بیندازی از افلاک
Ба панҷсад сол уфтад бар сари хок
به پانصد سال افتد بر سر خاک
Замин дар ҷанби ин на сақфи мино
زمین در جنب این نه سقف مینا
Чу хашхошӣ буд бар рӯй дарё
چو خشخاشی بود بر روی دریا
Бибин то ту азин хашхош чанде
ببین تا تو ازین خشخاش چندی
Сазадгар бар бирават худ бихандӣ
سزد گر بر بروت خود بخندی
Чу хашхошии ҳамеи пӯшии ту аз ноз
چو خشخاشی همیپوشی تو از ناز
Куҷои ёбии ту ин хашхошро боз ?
کجا یابی تو این خشخاش را باز؟
Ту зини хашхош кӣ огоҳи гардӣ
تو زین خشخاش کی آگاه گردی
Ки сӣ сӯрох дар хашхош кардӣ
که سی سوراخ در خشخاش کردی
Азин на чори тоқи пари ситора
ازین نُه چارطاق ِ پر ستاره
Ба ту нарасад магари лухтии назора
به تو نرسد مگر لختی نظاره