Шунӯдами ман ки ҷое бедилӣ буд

شنودم من که جایی بی دلی بود

На аз дили ҳам чу мо беҳосилӣ буд

نه از دل هم چو ما بی حاصلی بود

Задандаш кӯдакони сангии з ҳар роҳ

زدندش کودکان سنگی ز هر راه

Тагаргӣ низ пайдои гашт ногоҳ

تگرگی نیز پیدا گشت ناگاه

Басӯии осмони бардошти сар ро

بسوی آسمان برداشت سر را

Ки чун барадии дили ин бехабар ро

که چون بردی دل این بی خبر را

Тагарг ва санг кардӣ бар танами бор

تگرگ و سنگ کردی بر تنم بار

Шудӣ ту низ бо ин кӯдакони ёр

شدی تو نیز با این کودکان یار

Чаҳ мегӯям бирав эй ғофили маст

چه می‌گویم برو ای غافل مست

Ки ёри ту нёлоиди бтўи даст

که یار تو نیالاید بتو دست

Нӣии ту аҳли ёр ва ёр давраст

نئی تو اهل یار و یار دورست

Ту давр аз кори вази ту кор давраст

تو دور از کار وز تو کار دورست

Яқин май дон ки хуршеди сарафроз

یقین می‌دان که خورشید سرافراز

Нахоҳад шуд басӯии каси срондоз

نخواهد شد بسوی کس سرانداز

Ба пеши офтоб ном бурдор

به پیش آفتاب نام بردار

Чаҳ сорхк ва чаҳ пел ояд падедор

چه سارخک و چه پیل آید پدیدار

Фароғати байн ки дар бунёд кораст

فراغت بین که در بنیاد کارست

Мчхи кин корсоз устодкораст

مچخ کین کارساز استادکارست

Сухан дар пардаи гӯй аз парда созӣ

سخن در پرده گوی از پرده سازی

Раҳо кун ин хаёлу пардаи бозӣ

رها کن این خیال و پرده بازی

Чу шодӣ нест дил дар ғами фурӯбанд

چو شادی نیست دل در غم فروبند

Чўҳм дам нест бар лаби дами фурӯбанд

چوهم دم نیست بر لب دم فروبند

Ҷўонмрдои сухан дар парда май дор

جوانمردا سخن در پرده می‌دار

Ки бо ҳар дун нишоед гуфт асрор

که با هر دون نشاید گفت اسرار

Маро умрӣаст то дар банди онам

مرا عمریست تا در بند آنم

Ки то бо ҳам дамӣ рамзӣ баронам

که تا با هم دمی رمزی برانم

намеёбам яке ҳам дами мувофиқ

نمی‌یابم یکی هم دم موافق

Фиғони зин ҳам нишинон мунофиқ

فغان زین هم نشینان منافق

Агар ин кори мо аз ҳам нишин аст

اگر این کار ما از هم نشین است

Азоби дӯзах аз бӣси алқринст

عذاب دوزخ از بئس القرینست

Дило хомӯш чун муҳаррам наёбӣ

دلا خاموش چون محرم نیابی

Мазан дам зонк як ҳам дам наёбӣ

مزن دم زانک یک هم دم نیابی

Чу мардон хуй кун доими се тоъат

چو مردان خوی کن دایم سه طاعت

Хамӯшӣу сабурӣу қаноат

خموشی و صبوری و قناعت

Тариқи марди азлат ҷӯй кун соз

طریق مرد عزلت جوی کن ساز

Агар мардии зи мардум хуй кун боз

اگر مردی ز مردم خوی کن باز

Турои мардони дунё раҳ занонанд

ترا مردان دنیا ره زنانند

Магар мардон наянд эшон занонанд

مگر مردان نیند ایشان زنانند

зи як сӯи бода ва як сӯии шоҳид

ز یک سو باده و یک سوی شاهد

Миёни халқ чун Монии ту зоҳид

میان خلق چون مانی تو زاهد

Яке дар сури дигар дар мусӣбат

یکی در سور دیگر در مصیبت

ЗФону дили пар аз тазвиру ғайбат

زفان و دل پر از تزویر و غیبت

Ҷаҳон аз гуфт беҳудаи баромад

جهان از گفت بیهوده برآمد

Ҳамаи олам дароӣ астар омад

همه عالم درای استر آمد

Дарин раҳи сад ҳазорон сар чу гӯйӣаст

درین ره صد هزاران سر چو گوییست

Чаҳ ҷои кору бор ва гуфт ва гӯйӣаст

چه جای کار و بار و گفت و گوییست

Агар ҷон гӯям андар хӯн бимонадаст

اگر جان گویم اندر خون بماندست

Вагар тан ӯ з дар берун бимонадаст

وگر تن او ز در بیرون بماندست

Чу ҷони сар боз нашносед аз пой

چو جان سر باز نشناسید از پای

Чаҳ ояд зини тани афтода бар ҷой

چه آید زین تن افتاده بر جای

Чу дар хуноба мегирданд ҷонҳо

چو در خونابه می‌گردند جانها

Чаҳ бархезад з бӯда устихонҳо

چه برخیزد ز بوده استخوانها

Бузургонро рухии пари ашки хўнист

بزرگان را رخی پر اشک خونیست

Чаҳ ҷои хурда гирон кунунӣаст

چه جای خرده گیران کنونیست

Касе каз ақли сад кулро кулоҳ аст

کسی کز عقل صد کل را کلاه است

зи кӯрии ҳамчу бемағзон роҳаст

ز کوری همچو بی مغزان راهست

Чу Мӯсои ҳрки кӯронро Асо шуд

چو موسی هرک کوران را عصا شد

зи фиръавнони раҳи пераш хато шуд

ز فرعونان ره پیرش خطا شد

На чандонаст дар раҳи раҳи зани ту

نه چندانست در ره ره زن تو

Ки гар гӯям бгриди душмани ту

که گر گویم بگرید دشمن تو

Зарурат мебибояд шуд чаҳ пайчи

ضرورت می‌بباید شد چه پیچی

Таваккул кун ки ӯ донад ки ҳайчи

توکل کن که او داند که هیچی

Ба роҳи ошиқон бар зани қадами ту

به راه عاشقان بر زن قدم تو

Чаҳ бошӣ аз сегӣ дар роҳ кам ту

چه باشی از سگی در راه کم تو

Ки он саг чун азин раҳ шама ёфт

که آن سگ چون ازین ره شمهٔ یافت

Ба сангу чӯби зини раҳ сар наме тофт

به سنگ و چوب زین ره سر نمی‌تافت

намехӯрд ва на як дам хоб ме кард

نمی‌خورد و نه یک دم خواب می‌کرد

Нигаҳбонии он асҳоб ме кард

نگهبانی آن اصحاب می‌کرد

Тугар марди раҳе дар раҳи фурӯи шӯ

تو گر مرد رهی در ره فرو شو

Қадам дар на фидои роҳ ӯ шӯ

قدم در نه فدای راه او شو

?герат гӯйанд сар дар роҳи мо боз

گرت گویند سر در راه ما باز

Бад-ӣни шодӣ ту дасторанд андоз

بدین شادی تو دستاراند انداز

Ба сад ҳамлаи сипар гар бификанӣ ту

به صد حمله سپر گر بفکنی تو

Чу он девонаи бастар домании ту

چو آن دیوانه بس تر دامنی تو