Магари он рӯстоӣ буд дилтанг

مگر آن روستایی بود دلتنگ

Бшҳр омад ҳаме зад мутрибии чанг

بشهر آمد همی زد مطربی چنگ

Хушаш омад ки мутриби чанги бнўохт

خوشش آمد که مطرب چنگ بنواخت

Кашид ӯ лолко дар мутриби андохт

کشید او لالکا در مطرب انداخت

Сари мутриби шикаст ӯ чанг бификанад

سر مطرب شکست او چنگ بفکند

Бирават рӯстоӣ пок барканд

بروت روستایی پاک برکند

Чу сӯй даҳ шуд он бечора аз қаҳр

چو سوی ده شد آن بیچاره از قهر

зи нодонӣ брўтӣ зад фарои шаҳр

ز نادانی بروتی زد فرا شهر

Ки назд ман надорад шаҳри миқдор

که نزد من ندارد شهر مقدار

Валикин бар брўтши бади падедор

ولیکن بر بروتش بد پدیدار

Ҷаҳони пари шиша бар ҳам ниҳодаст

جهان پر شیشه بر هم نهادست

Агар сангии занӣ бар ту фитодаст

اگر سنگی زنی بر تو فتادست

Чу дар маънӣ на аҳл роз бошӣ

چو در معنی نه اهل راز باشی

Бторикӣ чу мушт андоз бошӣ

بتاریکی چو مشت انداز باشی

Агар ӣнҷои як дам май зании ту

اگر اینجای یک دم می‌زنی تو

Ҳам ӣнҷои бехи олам май зании ту

هم اینجا بیخ عالم می‌زنی تو

Чу ҳафт андом ту афтод дар дом

چو هفت اندام تو افتاد در دام

Чаҳ гӯйии фориғам аз ҳафт андом

چه گویی فارغم از هفت اندام

Агар сар каж кунад як мӯӣ бар ту

اگر سر کژ کند یک موی بر تو

Ҳазорон дарди орад рӯй бар ту

هزاران درد آرد روی بر تو

Агар гардад як ангуштати бурӣда

اگر گردد یک انگشتت بریده

зи аҷзи худ шӯии пардаи дарида

ز عجز خود شوی پرده دریده

Дарин на ташт хон дар гуфту гӯйӣ

درین نه طشت خوان در گفت و گویی

Бимонадӣ ҳамчуи мунҷӣ дар сабуе

بماندی همچو منجی در سبویی

Ту худ дар чаҳ ҳисобии вази куҷое

تو خود در چه حسابی وز کجایی

Ки ту чун шишаи зери Асияе

که تو چون شیشه زیر آسیایی

Наме доне ки дар бозори фитрат

نمی‌دانی که در بازار فطرت

Биҷуз ҳақ нест бозаргони қудрат

بجز حق نیست بازرگان قدرت

Ту пиндорӣ ки май оеи з ҷое

تو پنداری که می‌آیی ز جایی

Зиҳии пиндори ту нохуши балое

زهی پندار تو ناخوش بلایی

Чу хФошӣ ки аз равзан барояд

چو خفاشی که از روزن برآید

зи кунҷи остон бешаш даройад

ز کنج آستان بیشش درآید

Бигардади гирди боғу роғи лухтӣ

بگردد گرد باغ و راغ لختی

Нишинад бар сар ҳар сари дарахтӣ

نشیند بر سر هر سر درختی

Агрмўрӣ сиррӣ ёбад з ҷое

اگرموری سری یابد ز جایی

Чунон донад ки гашт ӯ подшоиӣ

چنان داند که گشت او پادشایی

Биҷузи худро набинад дар миёна

بجز خود را نبیند در میانه

Бмўиӣ шод гардад аз замона

بمویی شاد گردد از زمانه

Вале чун офтоби оташин рӯй

ولی چون آفتاب آتشین روی

Наад аз осмони сӯии замин рӯй

نهد از آسمان سوی زمین روی

Намояд дар дили хафоаши дастон

نماید در دل خفاش دستان

Гурезони шер май резади зи пистон

گریزان شیر می‌ریزد ز پستان

Ало эй рӯзу шаб монанди хафоаш

الا ای روز و شب مانند خفاش

Шуда ҳам рағми ин як мушти авбош

شده هم رغم این یک مشت اوباش

Бмўиӣ чанд чун хафоаши қонеъ

بمویی چند چون خفاش قانع

зи кӯрии умр ширин карда зойеъ

ز کوری عمر شیرین کرده ضایع

Чу шаби пари рӯзи кӯрии бозмонда

چو شب پر روز کوری بازمانده

Шубони рӯзии асири ози монда

شبان روزی اسیر آز مانده

На рӯй офтоб аз даври дида

نه روی آفتاب از دور دیده

На чашмати ришта тоӣ нури дида

نه چشمت رشته تای نور دیده

Наяндешӣ ки чун хуршеди ҷаббор

نیندیشی که چون خورشید جبار

зи бурҷ ваҳдатӣ ояд падедор

ز برج وحدتی آید پدیدار

Дилат шойистагӣ нодода ҷон ро

دلت شایستگی ناداده جان را

Чигуна тоби оради нури он ро

چگونه تاب آرد نور آن را

Бирав шойистагӣ хеш кун соз

برو شایستگی خویش کن ساز

Чу зарраи пеши он хуршеди шӯи боз

چو ذره پیش آن خورشید شو باز

Бро эй зарраи зини равзан ки дорӣ

برآ ای ذره زین روزن که داری

Ки нест ин хонаи баси равшан ки дорӣ

که نیست این خانه بس روشن که داری

Туро рафтан азин равзан савобаст

ترا رفتن ازین روزن صوابست

Ки саҳрои ҷаҳон пар офтобаст

که صحرای جهان پر آفتابست

Ту май гӯйӣ ки нур ман чунонаст

تو می‌گویی که نور من چنانست

Ки кас аз нури ман қадарам надонист

که کس از نور من قدرم ندانست

Сухан аз қадари худ то чанд ронӣ

سخن از قدر خود تا چند رانی

Агар хоҳӣ ки қадари худ бадоне

اگر خواهی که قدر خود بدانی

Кафии хоки сияҳ бар гир аз роҳ

کفی خاک سیه بر گیر از راه

Нақш кун пас ббодши даҳ ҳам онгоҳ

نقش کن پس ببادش ده هم آنگاه

Бидон коғозу анҷоми ту дар кор

بدان کاغاز و انجام تو در کار

Кафӣ хокаст агар ҳастӣ хабардор

کفی خاکست اگر هستی خبردار

Ту муштии хоку чандинии тағайюр

تو مشتی خاک و چندینی تغیر

Тафаккур кун макун чандини такаббур

تفکر کن مکن چندین تکبر

Такаббур мекунӣ эй пораи хӯн

تکبر می‌کنی ای پارهٔ خون

зи чандини раҳи гузари афтодаи берун

ز چندین ره گذر افتاده بیرون

Бирав аз сари бунаи кибр ва бар андеш

برو از سر بنه کبر و بر اندیش

Ки то ту кистӣ ва чист дар пеш

که تا تو کیستی و چیست در پیش

Хушии дил бар ҷаҳон биниҳодае ту

خوشی دل بر جهان بنهاده ای تو

Бибин то худ куҷои афтодае ту

ببین تا خود کجا افتاده‌ای تو

Чунин чархӣ ки грдтсти гардон

چنین چرخی که گردتست گردان

Чунин гӯйӣ ки зиртсти майдон

چنین گویی که زیرتست میدان

Агар ту рафъу хФз он набинӣ

اگر تو رفع و خفض آن نبینی

Миён ҳар ду сокин чун нишинӣ

میان هر دو ساکن چون نشینی

Раҳеи ҷӯии бФкрти ҳамчуи мардон

رهی جویی بفکرت همچو مردان

Бигардӣ дар мзиқи чархи гардон

بگردی در مضیق چرخ گردان

Басӯии ошён худ кунӣ соз

بسوی آشیان خود کنی ساز

Дарин олами биҷои худ рисии боз

درین عالم بجای خود رسی باز

Бигардӣ гирди ин мурдори хона

بگردی گرد این مردار خانه

Натарсӣ аз тилисмоти замона

نترسی از طلسمات زمانه

Чаҳгар , дарёи ҳамеи бинии ту хомӯш

چه گر، دریا همی بینی تو خاموش

Вале метарс коед зуд дар ҷӯш

ولی می‌ترس کاید زود در جوش