Яке пурсед аз он девона дар даҳ

یکی پرسید از آن دیوانه در ده

Ки аз кори худои моро хабари даҳ

که از کار خدا ما را خبر ده

Чунин гуфт ӯ ки то гаштами ман огоҳ

چنین گفت او که تا گشتم من آگاه

Худоро коса гардидам дарин роҳ

خدا را کاسه گردیدم درین راه

Бҳкмти косаи сарро чу барбаст

بحکمت کاسهٔ سر را چو بربست

Ббодш дод ва онгаҳ хирад бишикаст

ببادش داد و آنگه خرد بشکست

Агар аз хок баргирӣ кафии хок

اگر از خاک برگیری کفی خاک

Бипурсӣ қисса аз хоки ғамнок

بپرسی قصهٔ از خاک غمناک

Бсди зорӣ фурӯ гиряд чу меғӣ

بصد زاری فرو گرید چو میغی

зи як як зарра бархезад дареғӣ

ز یک یک ذره برخیزد دریغی

зи аввали рӯзи ин чархи дили афрӯз

ز اول روز این چرخ دل افروز

Дареғ халқ месояд шабу рӯз

دریغ خلق می‌ساید شب و روز

Ту гӯйӣ бар замин ҳар зарраи хок

تو گویی بر زمین هر ذرهٔ خاک

зи ?фон ҳол бикшоданд бе бок

ز فان حال بگشادند بی باک

Ки моро зери хоки афкандии охир

که ما را زیر خاک افکندی آخر

Ту ҳам зуди ин камар барбандӣ охир

تو هم زود این کمر بربندی آخر

Ало ё ғофилон то кӣ писандид

الا یا غافلان تا کی پسندید

Ки моро зери пой худ фикандед

که ما را زیر پای خود فکندید

Дар аввал чун шумо будем мо ҳам

در اول چون شما بودیم ما هم

Чу мо гардид дар охири шумо ҳам

چو ما گردید در آخر شما هم