Ба роҳӣ буд чоҳии баси хуҷаста
به راهی بود چاهی بس خجسته
Расанро дар ду сар дар далви баста
رسن را در دو سر در دلو بسته
Чу аз болои тиҳӣ далвӣ даромад
چو از بالا تهی دلوی درآمد
зи шеб ӯ яке пар бар саромад
ز شیب او یکی پر بر سرآمد
Магар мешуд яке саргаштаи рӯбоҳ
مگر میشد یکی سرگشته روباه
Дар он чоҳи аўФтод аз роҳ ногоҳ
در آن چاه اوفتاد از راه ناگاه
Чу дид он далв шуд дар далв тан зад
چو دید آن دلو شد در دلو تن زد
Ба дастони дасти муҳкам дар расан зад
به دستان دست محکم در رسن زد
Яке гург куҳан шуд бо сари чоҳ
یکی گرگ کهن شد با سر چاه
Дарун чоҳ дид афтодаи рӯбоҳ
درون چاه دید افتاده روباه
Ба рӯбаҳ гуфт агар муштоқи мое
به روبه گفت اگر مشتاق مایی
Фурӯ оем бигӯ ё ту броиӣ
فرو آیم بگو یا تو برآیی
Агар аз чаҳ буруни оеи туро ба
اگر از چه برون آیی ترا به
Дарин саҳро чу ман гурги ошно ба
درین صحرا چو من گرگ آشنا به
Ҷавобаш дод он рӯбоҳи дили танг
جوابش داد آن روباهِ دلتنگ
Ки ман лангами ту ба коиӣ бар ланг
که من لنگم تو به کآیی برِ لنگ
Нишаст он гург дар далви равони зуд
نشست آن گرگ در دلو روان زود
Равон шуд далв чун тир аз камони зуд
روان شد دلو چون تیر از کمان زود
Ҳамеи чандон ки мешуд далв дар чоҳ
همی چندان که میشد دلو در چاه
Ба боло май баромад низ рӯбоҳ
به بالا می برآمد نیز روباه
Миёни роҳ чун дарҳами расиданд
میان راه چون درهم رسیدند
Ба раҳи ҳам рӯй як дигар бидиданд
به ره هم روی یک دیگر بدیدند
Забон бикшод он гурги ситами кор
زبان بگشاد آن گرگ ستمکار
Ки эй рӯбаҳи маро танҳо бмгзор
که ای روبه مرا تنها بمگذار
Ҷавобаш дод он рӯбоҳи қлош
جوابش داد آن روباه قلاش
Ки ту май рӯи ман инак омадам бош
که تو میرو من اینک آمدم باش
Амон кӣ ёфт он гурги дағали боз
امان کی یافت آن گرگ دغلباز
Ки бо рӯбаҳ кунад гурги оштии соз
که با روبه کند گرگ آشتی ساز
Чунон он далв ӯро зуд май барад
چنان آن دلو او را زود میبرد
Ки гуфтӣ боди сарсари дӯд май барад
که گفتی باد صرصر دود میبرد
Ҳаме то гургро дар чаҳ хабар буд
همی تا گرگ را در چه خبر بود
Нигаҳ мекард рӯбаҳ бар зибр буд
نگه میکرد روبه بر زبر بود
Чаҳ дармон буд он гурги куҳанро ?
چه درمان بود آن گرگ کهن را؟
Ки дармон нест дарди ин сухан ро
که درمان نیست درد این سخن را
Чу дар чоҳи аўФтоди он гурги бдхўӣ
چو در چاه اوفتاد آن گرگ بدخوی
Раҳоӣ ёфт рӯбоҳи сухани гӯй
رهایی یافت روباه سخنگوی
Танати чоҳисти ҷон дар ваии фитода
تنت چاهیست جان در وی فتاده
зи гурги нафас аз сари паии фитода
ز گرگ نفس از سر پی فتاده
Бигӯ то ҷон ба ҳабл аллоҳ занад даст
بگو تا جان به حبلالله زند دست
Тавонад бўки зини чоҳ бало раст
تواند بوک زین چاه بلا رست
Сегӣ сети ин нафас дар гулхан бимонада
سگیست این نفس در گلخن بمانده
зи баҳри устихон дар тан бимонада
ز بهر استخوان در تن بمانده
Агар бо устихони кибўиии ту
اگر با استخوان کیبویی تو
Мабош эмини сегӣ дар паҳлуеи ту
مباش ایمن سگی در پهلویی تو