Ҳикоят кард моро неки хоҳӣ

حکایت کرد ما را نیک خواهی

Ки дар роҳи биёбон буд чоҳӣ

که در راه بیابان بود چاهی

Аз он чаҳ об май ҷустам ки ногоҳ

از آن چه آب می‌جستم که ناگاه

Фитод ангуштарӣ аз даст дар чоҳ

فتاد انگشتری از دست در چاه

Фиристодам якеро зер чаҳ сор

فرستادم یکی را زیر چه سار

Ки чандоне ки бинии зер чаҳ бор

که چندانی که بینی زیر چه بار

Ҳама дар далв кун то баркашам ман

همه در دلو کن تا برکشم من

Буд конгштрӣ бар сар , кашами ман

بود کانگشتری بر سر، کشم من

Кашидам чанд далви бор аз чоҳ

کشیدم چند دلو بار از چاه

Фаровони бори ҷустам бар сари роҳ

فراوان بار جستم بر سر راه

Яке санг сияҳ дидам дар он хок

یکی سنگ سیه دیدم در آن خاک

Чу гӯйии шакл ӯ баси равшану пок

چو گویی شکل او بس روشن و پاک

БроФкндм ки то сангӣ гарон ҳаст

برافکندم که تا سنگی گران هست

зи дастам бар замин афтод вбшкст

ز دستم بر زمین افتاد وبشکست

Ду нимаи гашту Карамӣ аз майонаш

دو نیمه گشت و کرمی از میانش

Баромади сабзи баррагӣ дар даҳонаш

برآمد سبز برگی در دهانش

Зиҳии манъам ки дар парвардгорӣ

زهی منعم که در پروردگاری

Миёни санги Карамиро бидорӣ

میان سنگ کرمی را بداری

Бчоаҳи тира дар роҳи биёбон

بچاه تیره در راه بیابان

Миёни санги Карамиро нигаҳи бон

میان سنگ کرمی را نگه بان

Ҳрисои лутфи раззоқӣ ӯ байн

حریصا لطف رزاقی او بین

Атоу неъмати боқӣ ӯ байн

عطا و نعمت باقی او بین