Даромад он фақир аз хонақоҳӣ

درآمد آن فقیر از خانقاهی

Ниҳода бар сар аз жандаи кулоҳӣ

نهاده بر سر از ژنده کلاهی

Яке гуфташ бтибт эй хирадманд

یکی گفتش بطیبت ای خردمند

Кулоҳ ар май фурӯшии қиматаш чанд

کلاه ار می‌فروشی قیمتش چند

Ҷавоби ин буд он дарвеши дайн ро

جواب این بود آن درویش دین را

Бакул кун нафурӯшам ман ин ро

بکل کون نفروشم من این را

Басии халқами харидор кулоҳ анд

بسی خلقم خریدار کلاه‌اند

Бакули кун аз ман ме бихоҳанд

بکل کون از من می بخواهند

БнФрўшм ки донам беҳтари арзад

بنفروشم که دانم بهتر ارزد

Ки як нах зу ду гетии гавҳари арзад

که یک نخ زو دو گیتی گوهر ارزد

Чаҳ донеи ту ки ман дар сар чаҳ дорам

چه دانی تو که من در سر چه دارم

Чу ман худ бе серуми афсар чаҳ дорам

چو من خود بی سرم افسر چه دارم

Дило бедори шӯ гар ҳаст дардят

دلا بیدار شو گر هست دردیت

Ки ноўрднди баҳри хоб ва хӯрдят

که ناوردند بهر خواب و خوردیت

Гирифтам ҷумла олам бихӯрадӣ

گرفتم جملهٔ عالم بخوردی

Ндонӣ ҷустан аз мурдан бамурдӣ

ندانی جستن از مردن بمردی

Туро то кӣ зи ту эй офати хеш

ترا تا کی ز تو ای آفت خویش

Туе офати ту ҳам бархез аз пеш

تویی آفت تو هم برخیز از پیش

Бигӯ то кӣ з бешармӣу шухӣ

بگو تا کی ز بی شرمی و شوخی

Чаҳ сангини дил касе , гӯйии кулӯхӣ

چه سنگین دل کسی، گویی کلوخی

Бикун ҳарчати ҳаме бояд кажу рост

بکن هرچت همی باید کژ و راست

Агар инро нахоҳад буд вохўост

اگر این را نخواهد بود واخواست

Агар чун хоки раҳ зар хоҳадат буд

اگر چون خاک ره زر خواهدت بود

зи хоки роҳ бистар хоҳадат буд

ز خاک راه بستر خواهدت بود

Турои чархи фалак дар чархаи андохт

ترا چرخ فلک در چرخه انداخت

Ки бар як ҷӯи зарати сад нархаи андохт

که بر یک جو زرت صد نرخه انداخت