Саволӣ кард он девонаи шаҳ ро

سؤالی کرد آن دیوانه شه را

Ки ту зари дӯсти дорӣ ё гунаҳ ро

که تو زر دوست داری یا گنه را

Шаҳаши гуфто касе каз зари хбрдошт

شهش گفتا کسی کز زر خبرداشت

Шаккӣ набӯд ки зари родў стар дошт

شکی نبود که زر رادو ستر داشت

Бшаҳи гуфто чарогар ақли дорӣ

بشه گفتا چرا گر عقل داری

Гуноҳат май барии зар май гузорӣ

گناهت می‌بری زر می‌گذاری

Гунаҳ бо хештан дар гӯри барадӣ

گنه با خویشتن در گور بردی

Ҳамаи зарҳо раҳо кардӣу мардӣ

همه زرها رها کردی و مردی

Туро чун ҷони ббоидкрди таслим

ترا چون جان ببایدکرد تسلیم

Чаҳ мақсӯд аз ҷаҳонии пари зару сим

چه مقصود از جهانی پر زر و سیم

Ту бо дунё нахоҳӣ буд анбоз

تو با دنیا نخواهی بود انباز

Бирав бо луқмау хирқа май соз

برو با لقمهٔ و خرقه می‌ساز

Агар бар хок вагар бар бӯрёе

اگر بر خاک و گر بر بوریایی

Чу бо дунё науфтӣ подшоиӣ

چو با دنیا نیفتی پادشایی

Чу ту бемеҳнатӣ ноне наёбӣ

چو تو بی محنتی نانی نیابی

Чу ту беранҷ халқоне наёбӣ

چو تو بی رنج خلقانی نیابی

Чаро худро бсхтӣ дарфикандӣ

چرا خود را بسختی درفکندی

Бадасти тира бахтӣ дарфикандӣ

بدست تیره بختی درفکندی

Туро чун хирқа ва ноне тамомаст

ترا چون خرقه و نانی تمامست

Фузун ҷустани зи баҳри нанг ва номаст

فزون جستن ز بهر ننگ و نامست

Чаро дар банди халқии бози монда

چرا در بند خلقی باز مانده

Ҷигари пари хӯну дили пари озмондаҳ

جگر پر خون و دل پر آزمانده

Шӯй аз як ҷӯи зар дил бидӯнием

شوی از یک جو زر دل بدونیم

Ки то гӯйанд ӯ мардӣаст бо сим

که تا گویند او مردیست با سیم

Барои ним нон эй марди ғамнок

برای نیم نان ای مرد غمناک

Чаҳ резии об рӯй хеши брхок

چه ریزی آب روی خویش برخاک

Ъзизои коҳи баррагии бори миннат

عزیزا کاه برگی بار منت

Гарон тар омад аз сад кӯҳи меҳнат

گران تر آمد از صد کوه محنت