Яке пурсед аз он шӯридаи айём

یکی پرسید از آن شوریده ایام

Ки ту чаҳ дӯст дорӣ гуфт дашном

که تو چه دوست داری گفت دشنام

Ки ҳар чизе ки дигар ме диҳандам

که هر چیزی که دیگر می‌دهندم

Биҷузи дашном миннат ме ниҳандам

بجز دشنام منت می‌نهندم

Чаро чандини ту андари банди халқӣ

چرا چندین تو اندر بند خلقی

Бидон монад ки ҳоҷатманди халқӣ

بدان ماند که حاجتمند خلقی

Кигар ногоҳ симӣ бар ту бишикаст

که گر ناگاه سیمی بر تو بشکست

Нагирад каси бики ҷӯи зари турои даст

نگیرد کس بیک جو زر ترا دست

Агар аз ҷўъи гардии ним мурда

اگر از جوع گردی نیم مرده

Барои такя кардан ним гарда

برای تکیه کردن نیم گرده

Агар рӯзии ббошии баҳри ду , нон

اگر روزی بباشی بهر دو، نان

Туро аз пой бинишонанд дунон

ترا از پای بنشانند دونان

Бибин то аз карами парвардгорат

ببین تا از کرم پروردگارت

Нишонди андари намозӣ чанд борат

نشاند اندر نمازی چند بارت

Туро чун чашми брҷонсти вҷонон

ترا چون چشم برجانست وجانان

Дилатро кӣ срҷонсту ҷонон

دلت را کی سرجانست و جانان

Чу нон аз хон сетоне хон буд шавам

چو نان از خوان ستانی خوان بود شوم

Ки бешак хон беш аз нон буд шавам

که بی‌شک خوان بیش از نان بود شوم

Чаҳ гардӣ гирд хону шоҳи чандин

چه گردی گرد خوان و شاه چندین

Ки муштӣ оҷизанду хору мискин

که مشتی عاجزند و خوار و مسکین