Бар девонае бедил шуд он шоҳ
برِ دیوانهای بیدل شد آن شاه
Ки эй девона аз ман ҳоҷатии хоҳ !
که ای دیوانه از من حاجتی خواه!
Чу хуршедаст тоҷами чарху Рахшам
چو خورشیدست تاجم چرخ و رخشم
Чаро чизе нахоҳӣ то бубахшам ?
چرا چیزی نخواهی تا ببخشم؟
Ба шаҳ девона гуфт эй хуфта дар ноз
به شه دیوانه گفت ای خفته در ناز
Магасро дори имрӯзии зи ман боз
مگس را دار امروزی ز من باز
Ки чандон ин магас дар ман гузиданд
که چندان این مگس در من گزیدند
Ки гӯйӣ дар ҷаҳони ҷуз ман надиданд
که گویی در جهان جز من ندیدند
Шаҳаши гуфто ки ин кори он ман нест
شهش گفتا که این کار آن من نیست
Магас дар ҳукм ва дар фармон ман нест
مگس در حکم و در فرمان من نیست
Бадви девонаи гуфто рахт бурдор
بدو دیوانه گفتا رخت بردار
Ки ту ъоҷзтрӣ аз ман ба сад бор
که تو عاجزتری از من به صد بار
Чу ту бар як магаси фармони надорӣ
چو تو بر یک مگس فرمان نداری
Бирав шармӣ бидор аз шаҳриёрӣ
برو شرمی بدار از شهریاری
Ба гирди хоҷау шаҳ чанд гардӣ ?
به گرد خواجه و شه چند گردی؟
Гурезии ҷӯии зини халқон ба мардӣ
گریزی جوی زین خلقان به مردی
Чу май бинӣ ки доими халқ бисёр
چو میبینی که دایم خلق بسیار
Бимонаданд аз паии дунёи талаби кор
بماندند از پی دنیا طلبکار
Ҳама бинишаста як як дам ба ғам дар
همه بنشسته یک یک دم به غم در
Ҳаме банданд як як ҷӯ ба ҳам бар
همیبندند یک یک جو به هم بر
Куҷо чун табъи мардум хуй гираст
کجا چون طبعِ مردم خویگیرست
з ҳар каси одамӣ одат пазираст
ز هر کس آدمی عادت پذیرست
Чу эшон ҳоли эшон бози доне
چو ایشان حال ایشان باز دانی
Ту низ аз ҷаҳли худ дар ози Монӣ
تو نیز از جهل خود در آز مانی
Туро чаҳгар тавонгари сим дораст ?
تو را چه گر توانگر سیمدار است؟
Ва ё дарвеш дар сад изтирораст ?
و یا درویش در صد اضطرار است؟
Туро аз ҳар ду чун суд ва зиён нест
ترا از هر دو چون سود و زیان نیست
Чаро пас дар танати зини ғусса ҷон нест ?
چرا پس در تنت زین غصه جان نیست؟
зи дарвешу тавонгар дар раҳи оз
ز درویش و توانگر در رهِ آز
Бибин то худ чаҳ мегардад ба ту боз
ببین تا خود چه میگردد به تو باز
Агар кам гардад аз умри ту даҳ сол
اگر کم گردد از عمر تو ده سال
Ғамат набӯдгар афзӯнат шавад мол
غمت نبود گر افزونت شود مال
Турои Малтаи зи умр ва ҷон фузунаст
ترا مالت ز عمر و جان فزونست
Надонам кин чаҳ суд ӯ ҷунунаст
ندانم کاین چه سود او جنونست
Ало эй бехабар то кӣ нишинӣ ?
الا ای بیخبر تا کی نشینی؟
Қаноат кун агар марди яқинӣ
قناعت کن اگر مرد یقینی
Чу болаш нест бо хиштӣ ба сар бар
چو بالش نیست با خشتی به سر بر
Чу хӯбӣ нест бо зиштӣ ба сар бар
چو خوبی نیست با زشتی به سر بر
Чу додӣ ним нони ин ним ҷон ро
چو دادی نیم نان این نیم جان را
Фарои сар бар чунон коиди ҷаҳон ро
فرا سر بر چنان کآید جهان را