Бигӯаш худ шнўдстми з ҳар кас

بگوش خود شنودستم ز هر کس

Ки мӯриро бсолии донаи бас

که موری را بسالی دانهٔ بس

зи ҳирс худ кунад дар хоки равзан

ز حرص خود کند در خاک روزن

Гуҳӣ гандум кашад гуҳи ҷўгаҳи арзан

گهی گندم کشد گه جوگه ارزن

Агар бодӣ барояд аз замона

اگر بادی برآید از زمانه

На ӯ монад на он равзан на дона

نه او ماند نه آن روزن نه دانه

Чу ӯро донаи солӣ тамом аст

چو او را دانهٔ سالی تمام است

Фузун аз дона ҷустан ҳаром аст

فزون از دانهٔ جستن حرام است

Мисол мардум омад ҳоли он мӯр

مثال مردم آمد حال آن مور

Ки на тан дорад ва на ақл ва на зӯр

که نه تن دارد و نه عقل و نه زور

Шуда дар дасти ҳирси худ гирифтор

شده در دست حرص خود گرفتار

Баному нангу неку бади гирифтор

بنام و ننگ و نیک و بد گرفتار

Ҳаме ногоҳ марг ояд фарозаш

همی ناگاه مرگ آید فرازش

Кунад аз ҳарч дорад хуии бозаш

کند از هرچ دارد خوی بازش

Ҳар он чизе ки онрои дӯст тар дошт

هر آن چیزی که آنرا دوست تر داشت

Дилаш бояд азуи нокоми бардошт

دلش باید ازو ناکام برداشت

Чу бастанд аҷал ногоҳ ҷонаш

چو بستاند اجل ناگاه جانش

Сари оради ҷумлаи кори ҷаҳонаш

سر آرد جملهٔ کار جهانش

На ӯ монад на он ҳирсаш ки беш аст

نه او ماند نه آن حرصش که بیش است

Кадомин хоҷаи сад дарвеш пеш аст

کدامین خواجه صد درویش پیش است