Ба вақти назъи перӣ зор бигирист

به وقت نزع پیری زار بگریست

Бадв гуфтанд пирои гиря аз чист ?

بدو گفتند پیرا گریه از چیست ؟

Чунин гуфт ӯ ки андари қурби сад сол

چنین گفت او که اندر قرب صد سال

Дарӣ май кӯфтами ман дар ҳамаи ҳол

دری می‌کوفتم من در همه حال

Кунун хоҳад кушоди он дар ба як бор

کنون خواهد گشاد آن در به یک بار

Аз он мегарем аз ҳасрати чунин зор

از آن می‌گریم از حسرت چنین زار

Ки огаҳ нестам кин дар ба одат

که آگه نیستم کاین در به عادت

Шақоват май кушояд ё саодат

شقاوت می‌گشاید یا سعادت

Фурӯ май уфтам аз чархи барин ман

فرو می‌افتم از چرخ برین من

Куҷо оем надонам бар замини ман

کجا آیم ندانم بر زمین من

Мисолами къбтини шаш сӯ ояд

مثالم کعبتین شش سو آید

Ки то худ бар кадомин паҳлу ояд

که تا خود بر کدامین پهلو آید

Дар он соъат ки ҷон аз тан раҳо шуд

در آن ساعت که جان از تن رها شد

Ду олами он замон аз ҳам ҷудо шуд

دو عالم آن زمان از هم جدا شد

Азин сӯи тан ба беҳушӣ фурӯ рафт

ازین سو تن به بی‌هوشی فرو رفت

Вазони сӯи ҷон ба хомӯшӣ фурӯ рафт

وزان سو جان به خاموشی فرو رفت

Ки донад ? кин дуро каз ҳам ҷудо шуд

که داند؟ کاین دو را کز هم جدا شد

Куҷо буд ва куҷо омад куҷо шуд ?

کجا بود و کجا آمد کجا شد؟

Ҷўомрдо азин набӯд зиёнат

جوامردا ازین نبود زیانت

Ки гӯйии хоби хуши бод эй ҷавонат

که گویی خواب خوش باد ای جوانت

Агар байтӣ хушат ояд з ҷое

اگر بیتی خوشت آید ز جایی

Ман бечораро гӯйии дуое

من بیچاره را گویی دعایی

Маро корӣ барояд рӯзгорӣ

مرا کاری برآید روزگاری

Туро бузён наёяд ҳеҷ корӣ

ترا بزیان نیاید هیچ کاری

Дуоеи зуди рӯ чун гашти наздик

دعایی زود رو چون گشت نزدیک

Марои нурӣ буд дрхоки торик

مرا نوری بود درخاک تاریک

Марои роҳат туро бошад савобӣ

مرا راحت ترا باشد ثوابی

Халосам бошад ар бошад уқобӣ

خلاصم باشد ار باشد عقابی

Ту хуш бинишаста дар дунёии фонӣ

تو خوش بنشسته در دنیای فانی

Ки ман дар хок чун бошам наоне

که من در خاک چون باشم نهانی

Зиҳии нохуши раҳе дар пеши мо ро

زهی ناخوش رهی در پیش ما را

Зиҳӣ бешафқатӣ бар хеши мо ро

زهی بی شفقتی بر خویش ما را