Ба номӯсӣ қавӣ мерафт он шоҳ
به ناموسی قوی میرفت آن شاه
Якеро дид хуш бинишаста дар роҳ
یکی را دید خوش بنشسته در راه
Бадв гуфт Эй нишаста бар замини хуш
بدو گفت ای نشسته بر زمین خوش
Ту май хоҳӣ ки ман бошӣ чунин хуш ?
تو میخواهی که من باشی چنین خوش؟
Чунон гуфто ки ман равшан набошам
چنان گفتا که من روشن نباشم
Ман он хоҳам ки Аслан ман набошам
من آن خواهم که اصلاً من نباشم
Ҳар он гоҳе ки дар ту ман намонад
هر آنگاهی که در تو من نماند
Дуӣ дар роҳи ҷон ва тан намонад
دوی در راه جان و تن نماند
Агар ҷону танат равшан шавад зуд
اگر جان و تنت روشن شود زود
Танат ҷон гардаду ҷон тан шавад зуд
تنت جان گردد و جان تن شود زود
Чу пушт оинааст он тирагии тан
چو پشت آینه است آن تیرگی تن
Вале ҷон рӯй оинаи сети равшан
ولی جان روی آینهست روشن
Чу бизадойанд пушти оинаи пок
چو بزدایند پشت آینه پاک
Шавад ҳар ду яке чаҳ пок ва чаҳ хок
شود هر دو یکی چه پاک و چه خاک
Чу фардо рӯйҳо баъзе сиёҳ аст
چو فردا رویها بعضی سیاه است
На баъзе рӯйҳо монанди моҳаст ?
نه بعضی رویها مانند ماه است؟
Чу пушти оина чун рӯй гардад
چو پشت آینه چون روی گردد
Яке бошад агар сад сӯй гардад
یکی باشد اگر صد سوی گردد
Касе ҳаргиз нагуфт аз даври одам
کسی هرگز نگفت از دور آدم
Мисоли ҳашари тан ба зин ба олам
مثال حشر تن به زین به عالم
зи ҳашарати нукта равшан бигӯям
ز حشرت نکته روشن بگویم
Ту бишинав то миннат бе ман бигӯям
تو بشنو تا منت بی من بگویم
Ҳамаи ҷисми ту ҳам имрӯзи маънои сет
همه جسم تو هم امروز معناست
Ки ҷисм ӣнҷо намонад зонка дунёи сет
که جسم اینجا نماند زانکه دنیاست
Вале чун ҷисми банди ҷони кушояд
ولی چون جسم بند جان گشاید
Ҳамаи ҷисми ту ӣнҷои ҷони намояд
همه جسم تو اینجا جان نماید
Ҳамин ҷисмат буд аммо мунаввар
همین جسمت بود اما منور
Вагар бетоъатӣ аз ҷисм магзар
وگر بی طاعتی از جسم مگذر
Шавад маънии ботини ҷумлаи зоҳир
شود معنی باطن جمله ظاهر
Блошки ин буд тблии алсроир
بلاشک این بود تبلی السرایر
Муҳамадро чу ҷони тан буду тани ҷон
محمد را چو جان تن بود و تن جان
Сӯй миъроҷ шуд бо ин ва бо он
سوی معراج شد با این و با آن
Агар гӯйӣ ки тан дидам ки хоки сет
اگر گویی که تن دیدم که خاکست
Тани хокӣ чигуна ҷони поки сет ?
تن خاکی چگونه جان پاکست؟
Ҷавобат гӯям андар гӯр бингар
جوابت گویم اندر گور بنگر
Ту худ кӯрӣ ки гуфт эй кӯр бингар
تو خود کوری که گفت ای کور بنگر
Ба чашмати гӯри хишту хоки дарраи сет
به چشمت گور خشت و خاک درهست
Ба чашми дайгарии равзаи сету ҳуфраи сет
به چشم دیگری روضه ست و حفرهست
Касе ков равза донад дид хокӣ
کسی کاو روضه داند دید خاکی
Чаро танро нахонд ҷони покӣ
چرا تن را نخواند جان پاکی
Вале то дар замон ва дар маконе
ولی تا در زمان و در مکانی
Наёрӣ дид ҳаргизи тан ба ҷонӣ
نیاری دید هرگز تن به جانی