Бипурсед аз алии мардии дили афрӯз

بپرسید از علی مردی دل افروز

Ки бошад дар биҳишт эй шери ҳақи рӯз

که باشد در بهشت ای شیر حق روز

Набошад гуфт рӯзи хуррами онҷо

نباشد گفت روز خرم آنجا

Аз он маънӣ ки шаб набӯд ҳам онҷо

از آن معنی که شب نبود هم آنجا

На шамсӣ бошад ва на змҳрирӣ

نه شمسی باشد و نه زمهریری

На мзлми бинии онҷо на мунирӣ

نه مظلم بینی آنجا نه منیری

Ҳамин аҷсом коинҷо бошад имрӯз

همین اجسام کاینجا باشد امروز

Ҳамин аҷсом бошад олами афрӯз

همین اجسام باشد عالم افروز

Чу пушти оинаи сети аҷсоми ӣнҷо

چو پشت آینه‌ست اجسام اینجا

Шавад чун рӯй ойӣнаи мусаффо

شود چون روی آیینه مصفا

Умри ӣнҷои умр онҷо Сироҷаст

عمر اینجا عمر آنجا سراجست

Балоли абнўсин ҳамчу оҷаст

بلال ابنوسین همچو عاجست

Чу мағзи пои бўбкру умр ро

چو مغز پای بوبکر و عمر را

Тавон дидан чунон коинҷои қамар ро

توان دیدن چنان کاینجا قمر را

Чу себии ракаи андар хулд бшикофт

چو سیبی راکه اندر خلد بشکافت

Туоне дар майонаш ҳур айн ёфт

توانی در میانش حور عین یافت

Чаҳ бошадгар тани ту нур бошад

چه باشد گر تن تو نور باشد

Ҳамаи зарроти олам ҳур бошад

همه ذرات عالم حور باشد

Чу дар чашм оядат чун моҳи нурӣ

چو در چشم آیدت چون ماه نوری

Чаро ноед дар он ҳар зарраи ҳурӣ

چرا ناید در آن هر ذره حوری

На Сайид гуфт кин дам шуд падедор

نه سید گفت کین دم شد پدیدار

Биҳишту дӯзахами зини пораи девор

بهشت و دوزخم زین پاره دیوار

Чу хӯрд андари намози ангури ҷинат

چو خورد اندر نماز انگور جنت

Чаро доим надид ӯ ҳури ҷинат

چرا دایم ندید او حور جنت

На Сайид гуфт хулду нори кунин

نه سید گفت خلد و نار کونین

Бтўи наздиктар аз банди наълин

بتو نزدیک‌تر از بند نعلین

Биҳиштии дони ту аз қавли паямбар

بهشتی دان تو از قول پیمبر

зи ҳади ҳуҷра ӯ то ба минбар

ز حد حجره او تا به منبر

Чу ӯро дидҳءи ҷбрили байн буд

چو او را دیدهء جبریل بین بود

Биҳишташи лоҷарами андари замин буд

بهشتش لاجرم اندر زمین بود

Вузӯи ӣнҷои вузӯи онҷоигаҳи нур

وضو اینجا وضو آنجایگه نور

Ҷамоди ӣнҷои ҷамоди он ҷойгаҳи ҳур

جماد اینجا جماد آن جایگه حور

Чу ту бинандаи гӯру заминӣ

چو تو بینندهٔ گور و زمینی 

Замини ҷузи равза ва ҳуфра набинӣ

زمین جز روضه و حفره نبینی

Бибинигар турои он чашм боз аст

ببینی گر ترا آن چشم باز است

Ки пайғомбари бгўри андар намоз аст

که پیغامبر بگور اندر نماز است

Турои ин оби хуши хуш май намояд

ترا این آب خوش خوش می‌نماید

Париро обати оташ май намояд

پری را آبت آتش می‌نماید

Чигуна шарҳи ҷисму ҷони даҳуми ман

چگونه شرح جسم و جان دهم من

Ки ҷону ҷисмро яксони нуҳуми ман

که جان و جسم را یکسان نهم من

Зании комрўзи пер ва нотавонаст

زنی کامروز پیر و ناتوانست

Чу онҷо рафт бикраст ва ҷавонаст

چو آنجا رفت بکر است و جوانست

Наёрад марди риши онҷои барраи барад

نیارد مرد ریش آنجا بره برد

Ки натавон боди риши онҷоигаҳи барад

که نتوان باد ریش آنجایگه برد

Касе коинҷо буд дар кин ва дар зӯр

کسی کاینجا بود در کین و در زور

Кунандаш ҳашари андари сӯрати мӯр

کنندش حشر اندر صورت مور

Ъўони онҷои сегӣ хезад чу озар

عوان آنجا سگی خیزد چو آذر

Сагу блъом дар сӯрати баробар

سگ و بلعام در صورت برابر

Як ойӣнаи сети ҷисму ҷони дарвеш

یک آیینه‌ست جسم و جان درویش

Ба ҳикмат май намояд аз ду рӯйиш

به حکمت می‌نماید از دو رویش

Агар зини сӯи намояд ҷисм бошад

اگر زین سو نماید جسم باشد

Вази он сӯи ҷони покаш исм бошад

وز آن سو جان پاکش اسم باشد

Ъзизои ту чаҳ донеи хештан ро

عزیزا تو چه دانی خویشتن را

Тилисмии булъаҷаби дони ҷону тан ро

طلسمی بوالعجب دان جان و تن را

Биҳишт аз нури ту зинати пазирад

بهشت از نور تو زینت پذیرد

Ки бе аъмоли ту зинат нагирад

که بی اعمال تو زینت نگیرد