Карӣ бар раҳ бихуфт аз хурдаи доне

کری بر ره بخفت از خرده‌دانی

Ки то вақте даройади корвонӣ

که تا وقتی درآید کاروانی

Даромад корвон ва рафт чун дӯд

درآمد کاروان و رفت چون دود

Куҷои он хуфтаи карро хабар буд

کجا آن خفتهٔ کر را خبر بود

Чу шуд бедори хоб аз дидагон рафт

چو شد بیدار خواب از دیدگان رفت

Бадв гуфтанд эй кар корвон рафт

بدو گفتند ای کر کاروان رفت

Чаро хуфтӣ ки кард охири чунин хоб

چرا خفتی که کرد آخر چنین خواب

Ки бигузаштанд ҳамроҳону асҳоб

که بگذشتند همراهان و اصحاب

Надонам то чаҳ хобат дид айём

ندانم تا چه خوابت دید ایام

Ки хуш дар хоб кардат то саранҷом

که خوش در خواب کردت تا سرانجام

Кар он башнавад гуфт ошуфта будам

کر آن بشنود گفت آشفته بودم

Ки ҳам кар будам ва ҳам хуфта будам

که هم کر بودم و هم خفته بودم

Дариғо чун шудам аз хоби бедор

دریغا چون شدم از خواب بیدار

намеёбам зи як ҳамроҳи осор

نمی‌یابم ز یک همراه آثار