Бидон хар банда гуфт он пери доно
بدان خربنده گفت آن پیر دانا
Ки карт чист эй марди тавоно
که کارت چیست ای مرد توانا
Чунин гуфто ки ман хрбндаҳи корам
چنین گفتا که من خربنده کارم
Биҷузи хари бандагӣ корӣ надорам
بجز خربندگی کاری ندارم
Ҷавобӣ додаш он ҳушёри мавзун
جوابی دادش آن هشیار موزون
Ки ёрб хари бмиродти ҳам акнӯн
که یارب خر بمیرادت هم اکنون
Ки чун хари марди ту дили зиндаи гардӣ
که چون خر مرد تو دلزنده گردی
Ту хари бандаи худоро бандаи гардӣ
تو خربنده خدا را بنده گردی
Азин кофар ки моро дар ниҳодаст
ازین کافر که ما را در نهادست
Мусулмон дар ҷаҳон камтар фитодаст
مسلمان در جهان کمتر فتادست
Мусулмон ҳаст бисёре бгФтор
مسلمان هست بسیاری بگفتار
Мусулмонии ҳаме бояд бикрдор
مسلمانی همی باید بکردار
Марои бори ғамии кон пеш ояд
مرا بار غمی کان پیش آید
зи дасти нафаси кофар кеш ояд
ز دست نفس کافرکیش آید
Ба сад афсӯс дар лаъибу назора
به صد افسوس در لعب و نظاره
Ҷаҳон хӯрд ин саги афсӯси хора
جهان خورد این سگ افسوسخواره
Бибин то устихони ин саг ба афсун
ببین تا استخوان این سگ به افسون
Чаҳ сон кард аз даҳони шери берун
چه سان کرد از دهان شیر بیرون
Ба кини ман чунон дил кард сангин
به کین من چنان دل کرد سنگین
Ки марги талх бар ман кард ширин
که مرگ تلخ بر من کرد شیرین
Сагаст ин нафаси кофар дар ниҳодам
سگ است این نفس کافر در نهادم
Ки ман ҳам хонаи ин саги бзодм
که من همخانه این سگ بزادم
Риёзат май кашам ҷон мекунам ман
ریاضت میکشم جان میکنم من
Сегиро бўк рӯҳонӣ кунам ман
سگی را بوک روحانی کنم من
Маро эй нафаси осӣ чанд аз ту
مرا ای نفس عاصی چند از تو
Дилам то кӣ буд дар банд аз ту
دلم تا کی بود در بند از تو
Ту шавам аз бас ки кардӣ сухра гирӣ
تو شوم از بس که کردی سخرهگیری
Фурӯ ноед ду ашкамгар бимирӣ
فروناید دو اشکم گر بمیری
Ъзизогар бимиради нафаси фонӣ
عزیزا گر بمیرد نفس فانی
Дил боқӣат ёбад зиндагонӣ
دل باقیت یابد زندگانی
Биравгар марди ин роҳии замонӣ
برو گر مرد این راهی زمانی
Биҷавӣ аз дарҷ дар дар дили нишоне
بجوی از درج دُر در دل نشانی
Дилат дар тангноӣ танбалӣ монад
دلت در تنگنای تنبلی ماند
Танат дар чори мех коҳилӣ монад
تنت در چارمیخ کاهلی ماند
Танат дар танбалӣ андохтан ту
تنت در تنبلی انداختن تو
зи худ аббосу басии сохтани ту
ز خود عباس و بسی ساختن تو
Ту май андеш ва онҳое ки марданд
تو میاندیش و آنهایی که مردند
Расиданд ва чу мардон кор карданд
رسیدند و چو مردان کار کردند
Сабки рӯҳон ба манзилгаҳи расида
سبکروحان به منزلگه رسیده
Ту худро дар гарон ҷонӣ кашида
تو خود را در گرانجانی کشیده
Дилат дар хӯн , танат дар тоби монда
دلت در خون، تنت در تاب مانده
Шудаи ҳамраҳи ту хуш дар хоби монда
شده همره تو خوش در خواب مانده
зи роҳи корвони иксўи фитода
ز راه کاروان یکسو فتاده
зи ҳайрати сар ба зону бар ниҳода
ز حیرت سر به زانو بر نهاده
Бирав башитоб то охири з ҷое
برو بشتاب تا آخر ز جایی
Бгўшт ояд овоз дар ое
به گوشَت آید آواز درآیی
Гирифтӣ коҳилӣ дар раҳ ба пеша
گرفتی کاهلی در ره به پیشه
Бигуфт ва гӯй биншинӣ ҳамеша
به گفت و گوی بنشینی همیشه
Ҳар он чизе ки бемағзон шуниданд
هر آن چیزی که بی مغزان شنیدند
Ҷавонмардони бъини он расиданд
جوانمردان به عینِ آن رسیدند
зи ту ин қӯт бозу наёяд
ز تو این قوت بازو نیاید
Ки аз доми магас неру наёяд
که از دام مگس نیرو نیاید