Яке пашша шикоят кард аз бод

یکی پشه شکایت کرد از باد

Ба наздик сулаймон шуд ба фарёд

به نزدیک سلیمان شد به فریاد

Ки ногуҳи боди тундам дар замонӣ

که ناگه باد تندم در زمانی

Биндозад ҷаҳонӣ то ҷаҳонӣ

بیندازد جهانی تا جهانی

Ба адлати бози хари ин ним ҷон ро

به عدلت باز خر این نیم جان را

Вагарна бар ту бифурӯшам ҷаҳон ро

وگرنه بر تو بفروشم جهان را

Сулаймони пашшаро наздик бинишонад

سلیمان پشه را نزدیک بنشاند

Пас онгаҳ бодро наздик худ хонд

پس آنگه باد را نزدیک خود خواند

Чу омад бод аз даврӣ ба таъҷил

چو آمد باد از دوری به تعجیل

Гурезон шуд азуи пашшаи бсди майл

گریزان شد ازو پشه بصد میل

Сулаймон гуфт нест аз боди бедод

سلیمان گفت نیست از باد بیداد

Валикини пашша май натавонади устод

ولیکن پشه می‌نتواند استاد

Чу бодӣ мерасад ӯ май гурезад

چو بادی می‌رسد او می‌گریزد

Чигуна пашша бо сарсари ситезад

چگونه پشه با صرصر ستیزد

Агар имрӯз додӣ ним хурмо

اگر امروز دادی نیم خرما

Брстии ҳам зи дӯзахи ҳам зи гармо

برستی هم ز دوزخ هم ز گرما

Вагар якбор оварадӣ шаҳодат

وگر یکبار آوردی شهادت

Ҳалолат шуд биҳишт бо саодат

حلالت شد بهشت با سعادت

Вагар чизеи варои ин ду ҷӯӣ

وگر چیزی ورای این دو جویی

Шабати хуши боди беҳуда чаҳ гӯйӣ

شبت خوش باد بیهوده چه گویی

Талаб мардӯд омад роҳи масдӯд

طلب مردود آمد راه مسدود

Чу мақсӯдӣ наме байнам чаҳ мақсӯд

چو مقصودی نمی‌بینم چه مقصود

Вагар ту гарми рӯи мардии дарин кор

وگر تو گرم رو مردی درین کار

Бирав то пина бар кафшат занад ёр

برو تا پینه بر کفشت زند یار

Агар сад қарн май гардӣ чу гӯйӣ

اگر صد قرن می‌گردی چو گویی

намедонам ки хоҳӣ ёфт бӯе

نمی‌دانم که خواهی یافت بویی

Ба пиндории ббрдии рӯзгорат

به پنداری ببردی روزگارت

Ту инро кистӣ бо ин чаҳ карт

تو این را کیستی با این چه کارت