Яке кноси беруни ҷуст аз кор

یکی کناس بیرون جست از کار

Магар раҳ дошт бар дукони аттор

مگر ره داشت بر دکان عطار

Чу буии машк аз дукон бурун шуд

چو بوی مشک از دکان برون شد

Ҳамеи кноси онҷо сарнигӯн шуд

همی کناس آنجا سرنگون شد

Димоғи буии хуш ӯро куҷо буд ? !

دماغ بوی خوش او را کجا بود؟!

Ту гуфтӣ гашти ҷон аз ваии ҷудои зуд !

تو گفتی گشت جان از وی جدا زود‌!

Бурун омад зи дукони марди аттор

برون آمد ز دکان مرد عطار

Гулобу авд пеш оварад бисёр

گلاب و عود پیش آورد بسیار

Чу рӯйиш аз гулобу авд тар шуд

چو رویش از گلاب و عود تر شد

Басии кнос аз он биҳуш тар шуд

بسی کناس از آن بیهوش‌تر شد

Яке кноси дигар чун бидидаш

یکی کناس دیگر چون بدیدش

Наҷосати пеш бинӣ оваредаш

نجاست پیش‌ِ بینی آوریدش

Машомаш аз наҷосат чун хабар ёфт

مشامش از نجاست چون خبر یافت

Ду чашмаш боз шуд ҷонӣ дигар ёфт

دو چشمش باز شد جانی دگر یافت

Касе бо ганд бидъат орамида

کسی با گند‌ِ بدعت آرمیده

Насими мшг суннат ношунида

نسیم مشگ‌ِ سنّت ناشنیده

Агар рӯҳӣ расад сӯии димоғаш

اگر روحی رسد سوی دماغش

Даруни дил фурӯ мерад чароғаш

درون‌ِ دل فرو میرد چراغش

Касе дар мбрзи ин нафаси носоз

کسی در مبرز این نفس‌ِ ناساز

Ки гоҳе пар кунад гоҳе тиҳии боз

که گاهی پُر کند گاهی تهی باز

Агар бӯе расад ӯро зи асрор

اگر بویی رسد او را ز اسرار

Ҳаме дар пой уфтад сари нгўсор

همی در پای افتد سر‌نگوسار

Накӯ ноед шутурро бӯс додан

نکو ناید شتر را بوس دادن

Магасро туъмаи товус додан

مگس را طعمهٔ طاووس دادن

Чу обӣ дар чиллаи сӣ соли пайваст

چو آبی در چله سی سال پیوست

Турои сӣ пораи ин сар диҳад даст

ترا سی پاره این سر دهد دست

Ту аз худ роҳ гум кардӣ дарин роҳ

تو از خود راه گم کردی درین راه

На бар ҳайчии вена аз ҳеҷ огоҳ

نه بر هیچی ونه از هیچ آگاه

Касоне дар чунин раҳи бози монданд

کسانی در چنین ره باز ماندند

Ки аз дарёии дил дар ме фишонданд

که از دریای دل دُر می‌فشاندند

Чу чавгони сарнигӯни мардони майдон

چو چوگان سرنگون مردان میدان

Касе ин гӯии нобарда ба поён

کسی این گوی نابرده به پایان

Ҳама дар парда ҳайрат бимонаданд

همه در پرده حیرت بماندند

Ба зери қубба ғайрат бимонаданд

به زیر قبهٔ غیرت بماندند

Буруни номади дарин даврон ба ғоят

برون نامد درین دوران به‌غایت

Касе дар пухтагии ин вилоят

کسی در پختگی این ولایت

Фаридунони зи раҳи мураккаби бронднд

فریدونان ز ره مرکب براندند

Биҷузи говон дар ин авло намонданд

بجز گاوان در این اولا نماندند

Чу як дил нест андари хонақоҳӣ

چو یک دل نیست اندر خانقاهی

Авоми анносро набӯд гуноҳӣ

عوام الناس را نبود گناهی

Дарӣ дар қаъри дарёии дили тест

دری در قعر دریای دل تست

Ки он дар аз ду олами ҳосили тест

که آن در از دو عالم حاصل تست

Дили ту мавзе таҷред омад

دل تو موضع تجرید آمد

Сарои хилват ва тавҳид омад

سرای خلوت و توحید آمد

Дили ту манзар аълост ҳақ ро

دل تو منظر اعلاست حق را

Влкини сахти нобӣнои сети ҳақ ро

ولکین سخت نابینا‌ست حق را

Назаргоҳи шубони рӯзии дили тест

نظرگاه شبان‌روزی دل تست

Вале рӯй дили ту дар гули тест

ولی روی دل تو در گِل تست

Чу рӯй дил кунӣ аз сӯии гули давр

چو روی دل کنی از سوی گِل دور

Барин пастӣ бигирад рӯй дили нур

برین پستی بگیرد روی دل نور

Ғуломи он дилам каз дил хабар ёфт

غلام آن دلم کز دل خبر یافت

Дамӣ аз нафас шавам хеши сртоФт

دمی از نفس شوم خویش سرتافت

Азизоне ки мард кор буданд

عزیزانی که مرد کار بودند

Дамӣ аз нафаси худ безор буданд

دمی از نفس خود بیزار بودند

Ба коми нафаси худ гомӣ нарафтанд

به‌کام نفس خود گامی نرفتند

Нахурданд ва ба оромии нхФтнд

نخوردند و به آرامی نخفتند

На нон доданд нафаси мштҳӣ ро

نه نان دادند نفس مشتهی را

На бар хӯрданд як нони тиҳӣ ро

نه بر‌خوردند یک نان تهی را

Вале ҳар кови ҳавои дил гусал кард

ولی هر کاو هوای دل گسل کرد

Наёрад луқмае бехӯн дил хӯрд

نیارد لقمه‌ای بی‌خون دل خوَرد