Азизии бад ки то шуд шаст сола

عزیزی بد که تا شد شصت ساله

Ҳавои гӯшт будаш як нўолаҳ

هوای گوشت بودش یک نواله

Агарчӣ даст медодаш валикин

اگرچه دست می‌دادش ولیکن

Набӯд аз нафаси номаълӯми эмин

نبود از نفس نامعلوم ایمن

Магари рӯзии шунӯд аз даври бӯе

مگر روزی شنود از دور بویی

Равон шуд нафасро аз дидаи ҷӯӣ

روان شد نفس را از دیده جویی

Ки чун шуд шаст сол аз баҳри аллоҳ

که چون شد شصت سال از بهر الله

Азин бирёни марои як луқмаи хоҳ

ازین بریان مرا یک لقمهٔ خواه

Дилаш бар нафаси худ месӯхт бархест

دلش بر نفس خود می‌سوخت برخاست

Ки то бўкш тавонад луқмаи хост

که تا بوکش تواند لقمهٔ خواست

Равон шуд бар паии он буи бисёр

روان شد بر پی آن بوی بسیار

зи зиндон буи меомад падедор

ز زندان بوی می‌آمد پدیدار

Бузад дар то дар зиндон кушоданд

بزد در تا در زندان گشادند

Якеро доғ бар рон ме ниҳоданд

یکی را داغ بر ران می‌نهادند

зи доғаши буии бирён май баромад

ز داغش بوی بریان می برآمد

Вазони ғами нафасро ҷон май баромад

وزان غم نفس را جان می برآمد

Чу пер он дид бе худ гашт дар ҳол

چو پیر آن دید بی خود گشت در حال

Чу мурғӣ мезад андари раҳи пару бол

چو مرغی می‌زد اندر ره پر و بال

Забон бикшод к-эии нафаси забуни гир

زبان بگشاد کای نفس زبون گیر

Агар бирёнат май бояд кунун гир

اگر بریانت می‌باید کنون گیر

зи даврии буи барӣоне шунидӣ

ز دوری بوی بریانی شنیدی

Чу барӣоне бидидӣ дар рамедӣ

چو بریانی بدیدی در رمیدی

Азизонро чунин бирён диҳад даст

عزیزان را چنین بریان دهد دست

Ту пиндорӣ ки ин осон диҳад даст

تو پنداری که این آسان دهد دست

Туро чун нест рӯзӣ чанд сӯзӣ

ترا چون نیست روزی چند سوزی

Ки натавон шуд бурун аз пеши рӯзӣ

که نتوان شد برون از پیش روزی

Бирав дил гарм кун дар сӯзи уқбо

برو دل گرم کن در سوز عقبی

Ки то дар сояи Монии рӯзи уқбо

که تا در سایه مانی روز عقبی

Туро дил ҳаст лекин ҳаст маъзул

ترا دل هست لیکن هست معزول

Вале дар орзӯии нафаси машғӯл

ولی در آرزوی نفس مشغول

Мисоли раҳбарони ин ҷазира

مثال رهبران این جزیره

Мисоли он бузаст ва он ҳзираҳ

مثال آن بز است و آن حظیره

Ки то он бузи қадам берун ниҳодаст

که تا آن بز قدم بیرون نهادست

Басии сар дар тғор хӯн ниҳодаст

بسی سر در طغار خون نهادست

Паии худ гири хез эй хираи саркаш

پی خود گیر خیز ای خیره سرکش

Гилӣми худ зи об тира баркаш

گلیم خود ز آب تیره برکش

Бизан гардан казин набӯд дареғӣ

بزن گردن کزین نبود دریغی

Ниҳоди кофари худро ба теғӣ

نهاد کافر خود را به تیغی

Азин кофар мусулмонӣ наёяд

ازین کافر مسلمانی نیاید

Ки аз раҳзани нигаҳ бонӣ наёяд

که از رهزن نگه بانی نیاید

На ҳаргиз аз фузулӣ сайр гардад

نه هرگز از فضولی سیر گردد

На ҳаргизи ҳеҷ кораш дайр гардад

نه هرگز هیچ کارش دیر گردد

Вагар дайраш диҳад як орзӯи даст

وگر دیرش دهد یک آرزو دست

Сегӣ гардад зи хашм аммо сегӣ маст

سگی گردد ز خشم اما سگی مست

Гар аз як ком ӯгирӣ канора

گر از یک کام او گیری کناره

Занад дар як замонати сад ҳўораҳ

زند در یک زمانت صد هواره

Христи ин нафаси харро банда бӯдан

خریست این نفس خر را بنده بودن

Куҷо бошад нишони зинда бӯдан

کجا باشد نشان زنده بودن