Дар он шаби хоҷа мо шуд бмъроҷ

در آن شب خواجهٔ ما شد بمعراج

Ниҳод ӯ бар сараш аз бандагии тоҷ

نهاد او بر سرش از بندگی تاج

Дарун парда дид арвоҳи ҷамъӣ

درون پرده دید ارواح جمعی

Шудаи азнўри тобони ҳамчуи шамъӣ

شده ازنور تابان همچو شمعی

Ҷамоли мъниши манзури эшон

جمال معنیش منظور ایشان

Шуда аз нестӣ дар хоки роҳаш

شده از نیستی در خاک راهش

Ҳама гашта зи ҷамъият чу як ҷон

همه گشته ز جمعیت چو یک جان

БФқру масканати дргштаҳи ихвон

بفقر و مسکنت درگشته اخوان

Ҳама аз рӯй маънӣ гашта як ранг

همه از روی معنی گشته یک رنگ

Ҳамаи фориғ шуда аз ном ва аз нанг

همه فارغ شده از نام و از ننگ

Ҳамаи ҳайрони вақти лии маъаи аллоҳ

همه حیران وقت لی مع الله

Даруни пардаи асрорашони роҳ

درون پردهٔ اسرارشان راه

Ҳама дар ишқи соҳиб дард гашта

همه در عشق صاحب درد گشته

Муҳаббатро бҷон дар хӯрд гашта

محبت را بجان در خورد گشته

Ҳамаи маҳбӯби даргоҳи илоҳӣ

همه محبوب درگاه الهی

Ҳамаи мақсӯди сунъи подшоҳӣ

همه مقصود صنع پادشاهی

Ҳама андар кашида майли мо зоғ

همه اندر کشیده میل ما زاغ

Муҳаббат баркашида ҷумларо доғ

محبت برکشیده جمله را داغ

Ҳама дар нестии фақри мискин

همه در نیستی فقر مسکین

Шудаи озод аз тлўину тамкин

شده آزاد از تلوین و تمکین

Бидода ҷумларо пӯшидаи зи оғоз

بداده جمله را پوشیده ز آغاز

Бхлўтхонаҳи асрори худ боз

بخلوتخانه اسرار خود باز

Шудаи фонии зи худ боқии бмҳбўб

شده فانی ز خود باقی بمحبوب

Ҳамаи ҳам толиб ва ҳам гашта матлӯб

همه هم طالب و هم گشته مطلوب

з ғайрат ёфта ҳар як насибӣ

ز غیرت یافته هر یک نصیبی

Бқрби андар шуда ҳар як қарибӣ

بقرب اندر شده هر یک قریبی

зи дили тобеъ шуда ӯро ҳам азҷон

ز دل تابع شده او را هم ازجان

На мӯъҷизи хостаи ҳаргиз на бурҳон

نه معجز خواسته هرگز نه برهان

Нидо омад зи даргоҳи илоҳӣ

ندا آمد ز درگاه الهی

Ки эй мақсӯди сунъи подшоҳӣ

که ای مقصود صنع پادشاهی

Ҳамин ҷамъанд хоси суҳбати ту

همین جمعند خاص صحبت تو

Атоҳо ёфта аз ҳурмати ту

عطاها یافته از حرمت تو

Ҳама аз нури худ мавҷӯд гашта

همه از نور خود موجود گشته

Аз он нуранд худ масъӯд гашта

از آن نورند خود مسعود گشته

Басӯрат ҷумлаи мскинндўи дарвеш

بصورت جمله مسکینندو درویش

Бмънии ҷумла бепайванд ва бе хеш

بمعنی جمله بی پیوند و بی خویش

Хуш омад хоҷаро зон ҷамъи пурнур

خوش آمد خواجه را زان جمع پرنور

Шудаи андари муҳаббати масту махмур

شده اندر محبت مست و مخمور

БФқру масканат чун дидашон ҷамъ

بفقر و مسکنت چون دیدشان جمع

Ҳама гашта бмънӣ чун яке шамъ

همه گشته بمعنی چون یکی شمع

Чу дид он аҳд ва он мисоқи эшон

چو دید آن عهد و آن میثاق ایشان

Басӯрат низ шуд муштоқи эшон

بصورت نیز شد مشتاق ایشان

Дар он маҷмаъ намӯд аз завқи шавқӣ

در آن مجمع نمود از ذوق شوقی

Ки шуд дар ҷон ҳар як ҳамчуи тавқӣ

که شد در جان هر یک همچو طوقی

Бикрад аз лутфи худ сардори акрам

بکرد از لطف خود سردار اکرم

Бо хонят эшон ромкрм

با خوانیت ایشان رامکرم

Ташарруф ёфтанд эшон бад-ӣни ном

تشرف یافتند ایشان بدین نام

Аз он нисбати баромади ҷумларо ком

از آن نسبت برآمد جمله را کام

Шароби фақр бе эшон нахурд ӯ

شراب فقر بی ایشان نخورد او

Боишону ҳамаи кас бахш кард ӯ

بایشان و همه کس بخش کرد او

Бмскинӣ чу эшонро лақаб дид

بمسکینی چو ایشان را لقب دید

Ҳамаи афъолашони айн адаб дид

همه افعالشان عین ادب دید

Бҳоҷти суҳбати эшон зҳқи хост

بحاجت صحبت ایشان زحق خواست

Ки то гардад тамомати корашони рост

که تا گردد تمامت کارشان راست

Басӯрат чунки боз омад зи миъроҷ

بصورت چونکه باز آمد ز معراج

Бҷўдш ҳар ду олам гашта муҳтоҷ

بجودش هر دو عالم گشته محتاج

зи завқи суҳбати арвоҳи эшон

ز ذوق صحبت ارواح ایشان

Нмишд назд наздикону хуишон

نمیشد نزد نزدیکان و خویشان

Нидо омад ки эй шаҳбози ҳазрат

ندا آمد که ای شهباز حضرت

Бигӯаш сршнидаҳи рози ҳазрат

بگوش سرشنیده راز حضرت

Вуҷӯди ту зи баҳри хос ва ом аст

وجود تو ز بهر خاص و عام است

зи ҷавдати кори ҷумла бо низом аст

ز جودت کار جمله با نظام است

Басӯрат аҳли сӯратро нигаҳдор

بصورت اهل صورت را نگهدار

Ки мо то худ турои орем дар кор

که ما تا خود ترا آریم در کار

Бмънии ёри ғори аҳл дил бош

بمعنی یار غار اهل دل باش

Баҳамати посдори аҳл дил бош

بهمت پاسدار اهل دل باش

Чу хоҳии суҳбати арвоҳи эшон

چو خواهی صحبت ارواح ایشان

Ки гардии мустафизи зи ашбоҳи эшон

که گردی مستفیض ز اشباح ایشان

Ҳамон суҳбати ҳўолт бо намоз аст

همان صحبت حوالت با نماز است

Дар он ҳолат ки моро бо ту роз аст

در آن حالت که ما را با تو راز است

Чу миъроҷи намоз оғоз кардӣ

چو معراج نماز آغاز کردی

Дар он соъати ҳазорон ноз кардӣ

در آن ساعت هزاران ناز کردی

зи ҷон чун роз ҳазрат ме шунидӣ

ز جان چون راز حضرت می‌شنیدی

Ҳамаи арвоҳи эшон ҷамъ дидӣ

همه ارواح ایشان جمع دیدی

Шудӣ чашми дилаш равшан бидон ҷамъ

شدی چشم دلش روشن بدان جمع

Ки будандӣ з нураш гашта чун шамъ

که بودندی ز نورش گشته چون شمع

Бадии маълумаш аз нури набувват

بدی معلومش از نور نبوت

Ки ҳастанд ҷумлагии аҳли футувват

که هستند جملگی اهل فتوت

зи ҷоҳаши ҷумлаи соҳиб ҷоҳ гашта

ز جاهش جمله صاحب جاه گشته

Тамомати хоси он даргоҳ гашта

تمامت خاص آن درگاه گشته

Паноҳи уммат бечора бошанд

پناه امت بیچاره باشند

Тамоматро бҷон ғмхўораҳ бошанд

تمامت را بجان غمخواره باشند

Шавад аз ҷоҳи эшон фитнаҳо дафъ

شود از جاه ایشان فتنه‌ها دفع

Биёбадаматон аз ҷўдшони ҷамъ

بیابد امتان از جودشان جمع

Чу миъроҷи намоз ӯ зарурат

چو معراج نماز او ضرورت

Бадии олӣтар аз миъроҷи сӯрат

بدی عالیتر از معراج صورت

зи ҳаду ҳасри беруни бади мъорҷ

ز حد و حصر بیرون بد معارج

Ндонӣ ту ки то чун бади мъорҷ

ندانی تو که تا چون بد معارج

Ту ҷузи миъроҷи зоҳирро ндонӣ

تو جز معراج ظاهر را ندانی

Бботн чун рисии бечораи Монӣ

بباطن چون رسی بیچاره مانی

Шбонрўзии бадаши ҳафтод миъроҷ

شبانروزی بدش هفتاد معراج

Баҳри миъроҷ қавмӣ гашта муҳтоҷ

بهر معراج قومی گشته محتاج

Баҳри миъроҷи қавмиро зҳқи хост

بهر معراج قومی را زحق خواست

Тамомати кори уммат зу шудаи рост

تمامت کار امت زو شده راست

Ту қадари уммат Аҳмад ндонӣ

تو قدر امت احمد ندانی

Ки пӯшеданд аз ту ин маъонӣ

که پوشیدند از تو این معانی

Чаҳ донеи қадари ин уммат ки чунаст

چه دانی قدر این امت که چونست

Ки он аз ҳади ваҳми ту бурун аст

که آن از حد وهم تو برون است

Биҷаҳад хеш мекун рӯзу шаби шукр

بجهد خویش میکن روز و شب شکر

Туро барраанд эй ҷон аз тъби шукр

ترا برهاند ای جان از تعب شکر

Ту он шукрона кардан кӣ туоне

تو آن شکرانه کردن کی توانی

Магар дар аҷзи худро бози доне

مگر در عجز خود را باز دانی

Бад-ӣни шукронаи ҷонро дар миён на

بدین شکرانه جان را در میان نه

Бад-ӣни неъмат буд ҷон дар миён на

بدین نعمت بود جان در میان نه

Ки ту зини умматии поку гузида

که تو زین امتی پاک و گزیده

Ҳаме аз баҳри раҳмати офарӣда

همی از بهر رحمت آفریده