Худованди ҷаҳони донои Акбар

خداوند جهان دانای اکبر

БроФзоиндаҳи ин шамъи ховар

برافزایندهٔ این شمع خاور

Бақадрат чун падед оварад олам

بقدرت چون پدید آورد عالم

зи баҳри маскани авлоди одам

ز بهر مسکن اولاد آدم

Бълму ҳикмат худ кард довар

بعلم و حکمت خود کرد داور

Бақои ин ҷаҳони чандон муқаддар

بقای این جهان چندان مقدر

Ки монад анбиёу авлиёяш

که ماند انبیا و اولیایش

Наёяд баъд аз он дигари бақояш

نیاید بعد از آن دیگر بقایش

Яқини майдон ки то бошанд эшон

یقین میدان که تا باشند ایشان

Нахоҳад шуд кас аз маҳшари парешон

نخواهد شد کس از محشر پریشان

з баҳр одамизодаст гетӣ

ز بهر آدمیزادست گیتی

Боишон дон ки ободаст гетӣ

بایشان دان که آباد است گیتی

Ду фурқати одамиро бошад эй ҷон

دو فرقت آدمی را باشد ای جان

Бмънӣ ва басӯрат гашта инсон

بمعنی و بصورت گشته انسان

Гуруҳи аввалӣ зон анбёинд

گروه اولی زان انبیایند

Ки хоси боргоҳи кбрёинд

که خاص بارگاه کبریایند

Дувуми фирқа аз эшон авлиёъи дон

دوم فرقه از ایشان اولیاء دان

Буд дохил дар эшон аҳли имон

بود داخل در ایشان اهل ایمان

Ҷузи инҳо ҷумла чун анъом бошанд

جز اینها جمله چون انعام باشند

зи маънии ғофил ва биком бошанд

ز معنی غافل و بیکام باشند

На аз худ гуфта шуд ин нуктае ҷон

نه از خود گفته شد این نکته ای جان

зи ман гар нашнавӣ бишинав зи қуръон

ز من گر نشنوی بشنو ز قرآن

Басӯрат одамӣ бисёр бошанд

بصورت آدمی بسیار باشند

Ки дар маҳшари сазоӣ нор бошанд

که در محشر سزای نار باشند

Бмънии одамӣ май боядат буд

بمعنی آدمی می‌بایدت بود

Ки то брноўрди дӯзахи зи ту дӯд

که تا برناورد دوزخ ز تو دود

Буд уммати набиро ҳамчуи фарзанд

بود امت نبی را همچو فرزند

Бмънӣ бошад ӯро ёру пайванд

بمعنی باشد او را یار و پیوند

Касе бояд ки ӯ ин ҳол донад

کسی باید که او این حال داند

Ки хоҷааматонро ол хонд

که خواجه امتان را آل خواند

Бмънӣ ҳар ки аз одам диҳад бӯ

بمعنی هر که از آدم دهد بو

Буд фарзанд ӯ дилхоҳу дилҷӯ

بود فرزند او دلخواه و دلجو

Шуд аз маънӣ басӯрат роҳ бисёр

شد از معنی بصورت راه بسیار

Бҳшри андари з маънӣҳо кунад кор

بحشر اندر ز معنیها کند کار

з ман бишинав ту аз рӯй иродат

ز من بشنو تو از روی ارادت

Яқини майдон ки то ёбии саодат

یقین میدان که تا یابی سعادت

Ки то мафтӯҳ бошад боби тавба

که تا مفتوح باشد باب توبه

Вилоятро набошад қатъи навба

ولایت را نباشد قطع نوبه

Баҳр вақте ва ҳар давру замонӣ

بهر وقتی و هر دور و زمانی

Буд соҳиби дилӣ дар ҳар маконе

بود صاحب دلی در هر مکانی

Ки бошад он замон аз ваии мушарраф

که باشد آن زمان از وی مشرف

Ҳамон ҷоу макони азуии мушарраф

همان جا و مکان ازوی مشرف

Вуҷӯд ӯ балоҳо мекунад дафъ

وجود او بلاها می‌کند دفع

Бҷмлаҳи мардумон аз вай расад нафъ

بجمله مردمان از وی رسد نفع

Набошад хатмашон то рӯзи маҳшар

نباشد ختمشان تا روز محشر

Ки гардад ин ҷаҳон яксар мукаддар

که گردد این جهان یکسر مکدر

Басӯрат то яке гардад зи эшон

بصورت تا یکی گردد ز ایشان

Нагардад гетӣ аз маҳшари парешон

نگردد گیتی از محشر پریشان

Чу эшон рахт барбанданд яксар

چو ایشان رخت بربندند یکسر

Шавад пайдои аломатҳои маҳшар

شود پیدا علامت‌های محشر

Чу бурдоранд тамомати авлиё ро

چو بردارند تمامت اولیا را

Қиёмат кашф гардад ошкоро

قیامت کشف گردد آشکارا

Касе кӯи ғайр азин бинад хаёл аст

کسی کو غیر ازین بیند خیال است

Вагар гӯйанд эшонро вабол аст

وگر گویند ایشان را وبال است

Бад-ӣни қавли иттифоқи аҳл дайн аст

بدین قول اتفاق اهل دین است

Яқини майдон ки ин гуфта чунин аст

یقین میدان که این گفته چنین است