Ба булбул гуфт бишинав то чаҳ гӯям

به بلبل گفت بشنو تا چه گویم

Ҳадисии хуши гузашта боз ҷӯям

حدیثی خوش گذشته باز جویم

Ҷавонон гар бабўсанд дасти перон

جوانان گر ببوسند دست پیران

Ба перии пои бўсндши амирон

به پیری پای بوسندش امیران

Чу май номад ба сад лутф ва ба сад ноз

چو می‌نامد به صد لطف و به صد ناز

Чу таркон ё з тундӣ кард оғоз

چو ترکان یا ز تندی کرد آغاز

Бузади чангол ва ӯро дар ҳавои барад

بزد چنگال و او را در هوا برد

Ба чанголаши ду се навбати биФшрд

به چنگالش دو سه نوبت بیفشرد

Чу булбул дид кор аз дасти рафта

چو بلبل دید کار از دست رفته

зи пои афтодаи ёр аз дасти рафта

ز پای افتاده یار از دست رفته