Насим субҳдам омад ба гулшан

نسیم صبحدم آمد به گلشن

Ба чашмаш гулаш омад ҳамчуи гулхан

به چشمش گلشن آمد همچو گلخن

Гул аз булбули бакулии дасти шаста

گل از بلبل به کلی دست شسته

Даридаи перҳан дар хӯн нишаста

دریده پیرهن در خون نشسته

Ҳазорон хор дар пои даст дар гул

هزاران خار در پا, دست در گِل

Фироқ булбулаш бинишаста дар дил

فراق بلبلش بنشسته در دل

Чу сарви андари чамани афтону хезон

چو سرو اندر چمن افتان و خیزان

Ба зорӣ зор мегуфт эй азизон

به زاری زار می‌گفت ای عزیزان

Ба ҳам хуш буд моро дар гулистон

به هم خوش بود ما را در گلستان

Ҳасади бурданд бар мо ҷумлаи мурғон

حسد بردند بر ما جمله مرغان

Ҳасудонро ба ҷузи кӯрии мабодо

حسودان را به جز کوری مبادا

Миёни ҳамдамони даврии мабодо

میان همدمان دوری مبادا

Ҳаминаш кор бошад чархи гардон

همینش کار باشد چرخ گردان

Ки даврии афканд бо дӯстдорон

که دوری افکند با دوستداران