Чу боз омад ба даргоҳи сулаймон

چو باز آمد به درگاه سلیمان

Сафи андар саф кашида ҷумлаи мурғон

صف اندر صف کشیده جمله مرغان

Сари худ бар замин биниҳод булбул

سر خود بر زمین بنهاد بلبل

Камари баста забон бикшод булбул

کمر بسته زبان بگشاد بلبل

Сипос Подшаҳ кард ва дуо гуфт

سپاس پادشه کرد و دعا گفت

Сулаймонро басии мадҳ ва сано гуфт

سلیمان را بسی مدح و ثنا گفت

Ту он шоҳӣ ки мору мӯру инсон

تو آن شاهی که مار و مور و انسان

Дади вдому парии дорӣ ба фармон

دد و دام و پری داری به فرمان

Турои зебад ба олами подшоҳӣ

ترا زیبد به عالم پادشاهی

Ки зери ҳукми дории мурғу моҳӣ

که زیر حکم داری مرغ و ماهی

Набошад аз ту беҳтари шаҳриёрӣ

نباشد از تو بهتر شهریاری

Карӣмии тоҷи бахши тахти дорӣ

کریمی تاج‌بخش تخت‌داری

Расӯли подшоҳ бе заволӣ

رسول پادشاه بی‌زوالی

Ба ҳиммати бартар аз нақси вкмолӣ

به همّت برتر از نقص و کمالی

зи Кувайт то гул бе хори равед

ز کویت تا گل بی‌خار روید

Чу фароашони сабои хошоки равед

چو فراشان صبا خاشاک روید

Трокому муродат ҳосил омад

تورا کام و مرادت حاصل آمد

Дилат аз нури иззат комил омад

دلت از نور عزت کامل آمد

Тўӣии матлӯб ҳар ҷо толибӣ ҳаст

تویی مطلوب هر جا طالبی هست

Дилат аз сар маънӣ гашта сармаст

دلت از سرّ معنی گشته سرمست

Аз он аз хизматат даврӣ гузидам

از آن از خدمتت دوری گزیدم

Ки худро лоиқ хизмат надидам

که خود را لایق خدمت ندیدم

Агар умрам диҳад яздони азин пас

اگر عمرم دهد یزدان ازین پس

Ғулом ҳазратат бошам аз ин пас

غلام حضرتت باشم از این پس