Аз он як ҷуръа медоданд Мансур

از آن یک جرعه می‌دادند منصور

Аноолҳқ гуфт ва олам кард пари шӯр

اناالحق گفت و عالم کرد پر شور

Чу ҷоми ваҳдаташ бар каф ниҳоданд

چو جام وحدتش بر کف نهادند

Ба хунаши муфтён фатво бидоданд

به خونش مفتیان فتوی بدادند

Ду сад каси зи онкӣ фатво дода буданд

دو صد کس ز آنکه فتوی داده بودند

Дар он дам аз ҳаёт афтода буданд

در آن دم از حیات افتاده بودند

Ба бозораш бароварданд сари маст

به بازارش برآوردند سر مست

Ниҳода буд сари мардона бар даст

نهاده بود سر مردانه بر دست

Бигард дор мегардид ва ме гуфт

بگرد دار می‌گردید و می‌گفت

Маро ғайрат гирифт ағёр нагирифт

مرا غیرت گرفت اغیار نگرفت

Бкўӣ дӯст мерафтам саҳаргоҳ

بکوی دوست می‌رفتم سحرگاه

Бидидам сояи афтода бар роҳ

بدیدم سایهٔ افتاده بر راه

Марои он як назар аз хештани барад

مرا آن یک نظر از خویشتن برد

Аломат бар сари роҳ ман оварад

علامت بر سر راه من آورد

Назар бар рӯй номаҳрам ки кардам

نظر بر روی نامحرم که کردم

зи дасти ғайрати ҳақ неш хӯрдам

ز دست غیرت حق نیش خوردم

Чаро ошиқи чунин ҳайрон нагардад

چرا عاشق چنین حیران نگردد

Ки ҷузи гирд дар ҷонон нагардад

که جز گرد در جانان نگردد

Касеро коФтоб аз дар даройад

کسی را کافتاب از در درآید

Вуҷӯди зарра кӣ дар чашмаш ояд

وجود ذره کی در چشمش آید

Бидораш баркашиданд сангсорон

بدارش برکشیدند سنگساران

Ҳаме карданд ҳар сӯи снгборон

همی کردند هر سو سنگباران

зи дору сангу ришта ғам наме хӯрд

ز دار و سنگ و رشته غم نمی‌خورد

Сари мўӣии зи аноолҳқ кам наме кард

سر موئی ز اناالحق کم نمی‌کرد

Ба овоз омаданд бо ӯ ба якбор

به آواز آمدند با او به یکبار

Дару девору чӯбу риштау дор

در و دیوار و چوب و رشته و دار

Таноби умр ӯ он дам гусастанд

طناب عمر او آن دم گسستند

Ба обу оташ ишқаш бишустанд

به آب و آتش عشقش بشستند

Анонити бзоти худ фано буд

انانیت بذات خود فنا بود

Анонит набӯд онҷои худо буд

انانیت نبود آنجا خدا بود

Баромади мавҷӣ аз дарё ба саҳро

برآمد موجی از دریا به صحرا

Садафи бигусаст ва гавҳар шуд бдрё

صدف بگسست و گوهر شد بدریا

Анои тангнои бардошти ҳаллоҷ

انای تنگنا برداشت حلاج

Чу пар шуд бар сар омад шуд бтороҷ

چو پر شد بر سر آمد شد بتاراج

Сабуии об дар дарё чаҳ синҷид

سبوی آب در دریا چه سنجد

Вале дркўзаҳ кучак нагунҷад

ولی درکوزهٔ کوچک نگنجد

Саботи кӯҳи пеш аз қӯти бод

ثبات کوه پیش از قوت باد

Заҳри бодӣ гиёҳ ояд ба фарёд

زهر بادی گیاه آید به فریاد

Ҳазорон ҷом аз он мебоз хӯрданд

هزاران جام از آن می باز خوردند

Вале аФшоءи сар ҳақ накарданд

ولی افشاء سر حق نکردند

Ҳмонгаҳ кард булбули аҳд дар дам

همانگه کرد بلبل عهد در دم

Нанӯшам низ май валлоҳи аълам

ننوشم نیز می والله اعلم

Дамӣ аз ишқ гул дорам хурӯшӣ

دمی از عشق گل دارم خروشی

Барояд дар дилам ҳар лаҳзаи ҷӯшӣ

برآید در دلم هر لحظه جوشی

Чу гул бар басти рахт аз боғу бустон

چو گل بر بست رخت از باغ و بستان

Муродам баста шуд чун зердастон

مرادم بسته شد چون زیردستان