Биё эй бози тунду тези парвоз
بیا ای باز تند و تیز پرواز
Машав ғарраи баҷоау иззату ноз
مشو غره بجاه و عزت و ناز
Ҳамеи нозӣ ки бар дасти шаҳоне
همی نازی که بر دست شهانی
Ту расму одат шоҳон ндонӣ
تو رسم و عادت شاهان ندانی
Нишонанд бар сари дастати бъмдо
نشانند بر سر دستت بعمدا
Биндозанд чун хокат ба саҳро
بیندازند چون خاکت به صحرا
Агар нафаст накардӣ хеши бинӣ
اگر نفست نکردی خویش بینی
Агар чашмат накардӣ пеши бинӣ
اگر چشمت نکردی پیش بینی
Чаро чашми кажат бар дўхтндӣ
چرا چشم کژت بر دوختندی
Ба мурдорат чу мурғи омўхтндӣ
به مردارت چو مرغ آموختندی
Чаро дар мотами худ мондаи ту
چرا در ماتم خود ماندهٔ تو
Чаро асрори ҳақи нохондаи ту
چرا اسرار حق ناخواندهٔ تو
Бибастанд пои ту чашмат кушоданд
ببستند پای تو چشمت گشادند
Кулоҳи ғифлатат бар сар ниҳоданд
کلاه غفلتت بر سر نهادند
Фрўмондӣ чу кӯрони дрғми хеш
فروماندی چو کوران درغم خویش
Наме бинии фазои олами хеш
نمیبینی فضای عالم خویش
Чу бурдоранд кулоҳи ғифлат аз сар
چو بردارند کلاه غفلت از سر
Ба азми ошён бар ҳам зании пар
به عزم آشیان بر هم زنی پر
Ту хоҳӣ то кунӣ пурвои парвоз
تو خواهی تا کنی پروای پرواز
Вале банд дўолт мекашад боз
ولی بند دوالت میکشد باز
Дариғогар қаноати ёр будӣ
دریغا گر قناعت یار بودی
Чаро пои дилати афкор будӣ
چرا پای دلت افکار بودی
Ту то дар бандагӣ биҷон набошӣ
تو تا در بندگی بیجان نباشی
Қабули ҳазрат султон набошӣ
قبول حضرت سلطان نباشی
Туро гардӣда сари ёр будӣ
ترا گردیدهٔ سر یار بودی
Куҷо бо ин ва он ғмхўор будӣ
کجا با این و آن غمخوار بودی
Ту он бозӣ ки сайёдони олам
تو آن بازی که صیادان عالم
Бтўи дил шод бошанд ва ту дрғм
بتو دل شاد باشند و تو درغم
Туро аз ошёни олами ҷон
ترا از آشیان عالم جان
Биовараданд баҳри дасти шоҳон
بیاوردند بهر دست شاهان
Ту бар дасти ҳавоӣ худ нишастӣ
تو بر دست هوای خود نشستی
Ба банди ҳирси ҷони худ бхстӣ
به بند حرص جان خود بخستی
Бақои чашми худ бар дўхтндт
بقای چشم خود بر دوختندت
Намӯдорӣ чу зоғи омўхтндт
نموداری چو زاغ آموختندت
Чу кӯрон бар сари раҳ май нишинӣ
چو کوران بر سر ره مینشینی
Дўдидаҳ боз кун тора ба бинӣ
دودیده باز کن تاره به بینی
Каломатро биндоз аз сари ҷон
کلامت را بینداز از سر جان
зи баҳри завқи тани ҷонро маранҷон
ز بهر ذوق تن جان را مرنجان
Ба пайванди ҳавои ҳирсу мастӣ
به پیوند هوای حرص و مستی
Биппар бар ошёни худ ки рстӣ
بپر بر آشیان خود که رستی
з ман бишинав ту эй сайёди хўнриз
ز من بشنو تو ای صیاد خونریز
Ки аз тундӣу хӯн резӣ бипарҳез
که از تندی و خون ریزی بپرهیز
Азин пас ҳечкас нозорў хуш бош
ازین پس هیچکس نازارو خوش باش
Ғам дунё махӯр дайндор ва хуш бош
غم دنیا مخور دیندار و خوش باش
Ба ноҳақи хӯни чандин сайд кардӣ
به ناحق خون چندین صید کردی
Ту рӯзи оқибати ҳам сайди гардӣ
تو روز عاقبت هم صید گردی
Биандеш аз ҷафои чархи гардун
بیندیش از جفای چرخ گردون
Ки ту рӯзии шӯии ҳам хору маҳзун
که تو روزی شوی هم خوار و محزون
Агар марди раҳе мӯрӣ маёзор
اگر مرد رهی موری میازار
Ки мӯрии андарин раҳ нест бекор
که موری اندرین ره نیست بیکار
Агар девона чун деви хнос
اگر دیوانهٔ چون دیو خناس
Сари чанголи дории ҳамчуи алмос
سر چنگال داری همچو الماس
Ту то бо мо кунӣ даъвӣ ба мардӣ
تو تا با ما کنی دعوی به مردی
Магари сари панҷа мардон нахурдӣ
مگر سر پنجهٔ مردان نخوردی
Тўдри мардии надории пой бар ҷой
تودر مردی نداری پای بر جای
Чунон беҳтар ки дории банд бар пой
چنان بهتر که داری بند بر پای
Агар мардии зи душман дил макун танг
اگر مردی ز دشمن دل مکن تنگ
Мудоро кардани аввалитар ҳам аз ҷанг
مدارا کردن اولی تر هم از جنگ
Вагар хоҳӣ ки дар олам чу чокар
وگر خواهی که در عالم چو چاکر
Наад халқи ҷаҳон бар пои ту сар
نهد خلق جهان بر پای تو سر
Кулоҳи сарварӣ аз сар биндоз
کلاه سروری از سر بینداز
Сари худ дар раҳ кеҳтар дарандоз
سر خود در ره کهتر درانداز
Боб илм бинишон оташи хашм
بآب علم بنشان آتش خشم
Манеҳ тири ҷафо бар таркиши хашм
منه تیر جفا بر ترکش خشم