зи мурғон чун сулаймон қисса бишунид

ز مرغان چون سلیمان قصه بشنید

Битундӣад ва биболед ва Биҷӯшед

بتندید و ببالید و بجوشید

Яке аз хашми оташро барафрӯхт

یکی از خشم آتش را برافروخت

Гуҳӣ бар обу оташро фурӯи сӯхт

گهی بر آب و آتش را فرو سوخت

Ҳамон дами бозро фармуд ҳони зуд

همان دم باز را فرمود هان زود

Бирав чун оташу бози ой чун дӯд

برو چون آتش و باز آی چون دود

Ба байни худ то чаҳ мурғаст онкии мурғон

به بین خود تا چه مرغ است آنکه مرغان

зи даст ӯ ҳаме доранд афғон

ز دست او همی دارند افغان

зи дониш баҳра дорад ё надорад

ز دانش بهره دارد یا ندارد

Чу шерон Зуҳра дорад ё надорад

چو شیران زهره دارد یا ندارد

Чаро орад ба байни нафрати зи касрат

چرا آرد به بین نفرت ز کثرت

Ки дод ӯро бигӯ маншури ваҳдат

که داد او را بگو منشور وحدت

намегардад дамии холии зи ғавғо

نمی‌گردد دمی خالی ز غوغا

Наме бандади камар дар хизмати мо

نمی‌بندد کمر در خدمت ما

Чаро аз хизмати мо мустаманд аст

چرا از خدمت ما مستمند است

Вазин даврӣ гузидан дардманд аст

وزین دوری گزیدن دردمند است

Магари девона ва мастаст ва бе худ

مگر دیوانه و مستست و بی خود

Ки доим ғофиласт аз нек ва аз бад

که دائم غافلست از نیک و از بد

Ба тани зору нзорш май намоянд

به تن زار و نزارش می‌نمایند

Ба ҳар гулзори зораш май намоянд

به هر گلزار زارش می‌نمایند

зи астғноء ӯ бисёр гуфтанд

ز استغناء او بسیار گفتند

Ҳамаи мурғони зи ишқаши дршгФтнд

همه مرغان ز عشقش درشگفتند

Чу наздикаш рисӣ мекун табассум

چو نزدیکش رسی میکن تبسم

Мабодои кӯи бимирад аз таваҳҳум

مبادا کو بمیرد از توهم

Магӯ сахташи бунаи ангушт бар лаб

مگو سختش بنه انگشت بر لب

Нигаҳ май дораш аз минқору мхлб

نگه می‌دارش از منقار و مخلب