Сипоҳи рӯзи равшан чун баромад

سپاه روز روشن چون برآمد

Қазоро тарки ҳиҷрон бар сар омад

قضا را ترک هجران بر سر آمد

Ба булбул боз гуфт эй хуфта бархез

به بلبل باز گفت ای خفته برخیز

Биёи худро ба боли ман дроўиз

بیا خود را به بال من درآویز

Чу мӯрии каъбаро хоҳад ки бинад

چو موری کعبه را خواهد که بیند

Фарози шҳпр бозон нишинад

فراز شهپر بازان نشیند

Сулаймонат ҳаме хоҳад ба довар

سلیمانت همی خواهد به داور

Чаҳ дории ҳуҷҷат қотеъ биовар

چه داری حجت قاطع بیاور

Чаҳ хоҳӣ гуфт бо ӯ ман чаҳ мурғам

چه خواهی گفت با او من چه مرغم

Ки май гирдам ба олами фориғ аз ғам

که می‌گردم به عالم فارغ از غم

Брнгу буии гули мағрури гаштӣ

برنگ و بوی گل مغرور گشتی

з назд ҳазрати шаҳи даври гаштӣ

ز نزد حضرت شه دور گشتی

Ба ҳасан бе бақои дили хуш чарое

به حسن بی بقا دل خوش چرایی

зи амри сарварони саркаш чарое

ز امر سروران سرکش چرایی

Чаро дили бандии андар бе вФоӣӣ

چرا دل بندی اندر بی وفائی

Шӯии маҳрӯм ва дар хизмати нёӣӣ

شوی محروم و در خدمت نیائی

Магари дони сари зи даргоҳи худованд

مگر دان سر ز درگاه خداوند

Ки саргардони Бамонеи пой дар банд

که سرگردان بمانی پای در بند

Агар хоҳӣ ки гардӣ дар ҷаҳони фард

اگر خواهی که گردی در جهان فرد

Ба гирди кӯии соҳиби дувалатони гирд

به گرد کوی صاحب دولتان گرد

Ки аз соҳибдилон ё бе ътоӣӣ

که از صاحبدلان یا بی عطائی

Наёбӣ ҳеҷ аз инҳо бе вФоӣӣ

نیابی هیچ از اینها بی وفائی

Сухан аз аҳли ақлу фаҳми бниўш

سخن از اهل عقل و فهم بنیوش

Агар дории хабар аз донишу ҳуш

اگر داری خبر از دانش و هوش

Гдоӣии муфлису саргаштаи ҳайрон

گدائی مفلس و سرگشته حیران

Пай рӯзӣ гирифт омад ба ширвон

پی روزی گرفت آمد به شروان