Ғарра машавгар зи чархи кор ту гардад баланд

غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند

Зонка баландӣ диҳад , то битавонад фиканд

زانکه بلندی دهد، تا بتواند فکند

Чун бирасад офтоб дар хати нисфи алнҳор

چون برسد آفتاب در خط نصف‌النهار

Сари сӯии пастӣ наад то ки дар уфтад ба банд

سر سوی پستی نهد تا که در افتد به بند

Воқеа одамӣ ҳаст тилисмии аҷаб

واقعهٔ آدمی هست طلسمی عجب

Кист казин дард нест сӯхтау мустаманд

کیست کزین درد نیست سوخته و مستمند

Ҳар ки ба бандии дуруст дам назанад ҷуз ба дард

هر که به بندی درست دم نزند جز به درد

Вой ки аз фарқ туаст то ба қадами бндбнд

وای که از فرق توست تا به قدم بندبند

Ҳар ки чу наргис ба боғи дида бинанда дошт

هر که چو نرگس به باغ دیدهٔ بیننده داشت

Пастӣ ва зардӣ гузид то барраад аз газанд

پستی و زردی گزید تا برهد از گزند

Наргис чун чашм дошт паст шуд аз бими марг

نرگس چون چشم داشت پست شد از بیم مرگ

Сарв ки озода буд гашти зи ғифлати баланд

سرو که آزاده بود گشت ز غفلت بلند

Онкии ҷигар гӯша ӯст бар ҷигараш об нест

آنکه جگر گوشه اوست بر جگرش آب نیست

Гар ҷигарат хӯн гирифт ҳам ҷигари хеши ринд

گر جگرت خون گرفت هم جگر خویش رند

Бар сари хорат чу гули умр кам аз ҳафта Эй аст

بر سر خارت چو گل عمر کم از هفته‌ای است

Пас ту зи ғифлат чу гул , зар манимоӣ ва маханд

پس تو ز غفلت چو گل، زر منمای و مخند

Ҳин ки сипеда дамид гирди рахти ҳамчуи барф

هین که سپیده دمید گرد رخت همچو برف

Хез ки шуд корвон чанд нишинии нижанд

خیز که شد کاروان چند نشینی نژند

Марг дар оварад пеши водии садсола ро

مرگ در آورد پیش وادی صدساله را

Умри ту афканди шаст бар сар ҳафтод ваанд

عمر تو افکند شست بر سر هفتاد واند

Субҳдам ар ханда зад , рӯзи ту торик шуд

صبحدم ار خنده زد، روز تو تاریک شد

Зонка дамат дод субҳ то кунадат решханд

زانکه دمت داد صبح تا کندت ریشخند

Он шутури бодияи бонги харӣ чун шунид

آن شتر بادیه بانگ خری چون شنید

Зуд бипечад зи шавқи сари зи ъроу ърнд

زود بپیچد ز شوق سر ز عرا و عرند

Ту зи паии ному нанги ҳамчуи шутур май рӯй

تو ز پی نام و ننگ همچو شتر می‌روی

Гарчи бибояд шудан аз дар чин то Хуҷанд

گرچه بباید شدن از در چین تا خجند

Нафаси палидат сегӣаст хоссаи саги шери гир

نفس پلیدت سگی است خاصه سگ شیر گیر

Ҳин сари саги боз бар ҳамчуи сари гӯсфанд

هین سر سگ باز بر همچو سر گوسفند

Бо тугар ин саг кунад азм ба гурги оштӣ

با تو گر این سگ کند عزم به گرگ آشتی

Бозӣ буз медиҳад то кунадат хӯки банд

بازی بز می‌دهد تا کندت خوک بند

Толиб маънӣ бибин каз ту зи матлӯби хеш

طالب معنی ببین کز تو ز مطلوب خویش

Ин фалаки хирқаи пӯш чанд фарс ронад чанд

این فلک خرقه پوش چند فرس راند چند

Бар сари нафас аз ҳаво тоҷ манеҳ чун хурӯс

بر سر نفس از هوا تاج منه چون خروس

Варна чу Иблиси зуд тахт кунӣ таҳтаи банд

ورنه چو ابلیس زود تخت کنی تخته‌بند

Ҳар сар моҳӣ фитад наъли самандаш ба роҳ

هر سر ماهی فتد نعل سمندش به راه

Дар ма нав кун нигоҳ инак наъли саманд

در مه نو کن نگاه اینک نعل سمند

Гарчи басии қарн низ наъли саманди афканд

گرچه بسی قرن نیز نعل سمند افکند

ӯ ба басии умр низ тез битозад наванд

او به بسی عمر نیز تیز بتازد نوند

Чун бинишонад марои рӯзи қиёмати зи яъс

چون بنشاند مرا روز قیامت ز یأس

Парда на тӯии хеш пора кунад чун паранд

پردهٔ نه توی خویش پاره کند چون پرند

Пардаи худ чун дарид ҳар чаҳ ҳаме ҷуст ёфт

پردهٔ خود چون درید هر چه همی جست یافت

Шохи худиро бурид бехи худиро бикунад

شاخ خودی را برید بیخ خودی را بکند

Ҳарки чу чарх фалак ҳаст зи худ дар ҳиҷоб

هرکه چو چرخ فلک هست ز خود در حجاب

Нест зи саргаштагӣ чун фалаки худ писанд

نیست ز سرگشتگی چون فلک خود پسند

Парда ҳастӣ бадар то барраӣ аз бало

پردهٔ هستی بدر تا برهی از بلا

Заҳри аҷал нӯш кун то зи паии оранди қанд

زهر اجل نوش‌کن تا ز پی آرند قند

Дарди дилатро давои куштан нафасасту бас

درد دلت را دوا کشتن نفس است و بس

Зонка басии дардро заҳр буд сӯдманд

زانکه بسی درد را زهر بود سودمند

Гавҳари олами туе дар бен дарё нишин

گوهر عالم تویی در بن دریا نشین

Пеши хасони ҳамчуи кӯҳ беш камар бар мабанд

پیش خسان همچو کوه بیش کمر بر مبند

Дар сафи мардон мард кист тўрои ҳам набард

در صف مردان مرد کیست تورا هم نبرد

Пой манеҳ дар рикоб даст мазан дар каманд

پای منه در رکاب دست مزن در کمند

Хасм чу барги хазони зард ба пои аўФтод

خصم چو برگ خزان زرد به پای اوفتاد

Дасти худ аз хӯни хасм сурх макун то ба занад

دست خود از خون خصم سرخ مکن تا به زند

Олами суғро ба фаръи олами кубро ба асл

عالم صغری به فرع عالم کبری به اصل

Чашми ту ва ҷон туаст кист чу ту арҷманд

چشم تو و جان توست کیست چو تو ارجمند

Саҷдаи туро кардаанд хайли малоик ба ҷамъ

سجده تو را کرده‌اند خیل ملائک به جمع

Чашм бидонро бисӯз бар сари маҷмаъи сапанд

چشم بدان را بسوز بر سر مجمع سپند

Ҳаркии гуҳари орадаши рӯҳи қудс аз биҳишт

هرکه گهر آردش روح قدس از بهشت

Шояд агар зоблҳии кони бикунад дар харанд

شاید اگر زابلهی کان بکند در خرند

Вонкаҳи Масеҳ ҷаҳон ҳаст навомӯз ӯ

وانکه مسیح جهان هست نوآموز او

Хуб наёяд азуи хондани познд ва занад

خوب نیاید ازو خواندن پازند و زند

Бас ки з аттор монад маънӣу панди латиф

بس که ز عطار ماند معنی و پند لطیف

Лек чаҳ суд эй дареғгар ҳама бигирифт панд

لیک چه سود ای دریغ گر همه بگرفت پند

Нафасу ҳавои холқои кишт ба сад нохўшим

نفس و هوا خالقا کشت به صد ناخوشیم

Боз Раҳонам аз онки даст хушам карда анд

باز رهانم از آنک دست خوشم کرده‌اند