Дам исоаст ки буии гултар май орад
دم عیسی است که بوی گل تر میآرد
Ваз биҳиштаст насимӣ ки саҳар май орад
وز بهشت است نسیمی که سحر میآرد
ё на зонаст насими саҳар аз сӯии таббат
یا نه زان است نسیم سحر از سوی تبت
Коҳуеи оҳи дили сӯхта бар май орад
کاهویی آه دل سوختهبر میآرد
ё сабо рафту сафи машки хутан бар ҳам зад
یا صبا رفت و صف مشک ختن بر هم زد
Нофаи машки мадад аз гултар май орад
نافهٔ مشک مدد از گل تر میآرد
ё на бодӣаст ки аз турраи мишкӣни бутӣ
یا نه بادی است که از طرهٔ مشکین بتی
Ба бар ошиқи шӯридаи хабар май орад
به بر عاشق شوریده خبر میآرد
ё на аз гесуии Лайлӣ асарӣ ёфт саҳар
یا نه از گیسوی لیلی اثری یافت سحر
Ки сӯии маҷнӯни зингўнаҳи асар май орад
که سوی مجنون زینگونه اثر میآرد
ё баровард зи дили шефтае бодии сард
یا برآورد ز دل شیفتهای بادی سرد
Бод меояд ва он бод дигар май орад
باد میآید و آن باد دگر میآرد
ё чу ман сӯхтаеро ҷгарӣ сӯхта анд
یا چو من سوختهای را جگری سوختهاند
Бод аз сина ӯ буии ҷигар май орад
باد از سینهٔ او بوی جگر میآرد
ё касе аз мақари ъзи бурун афтода аст
یا کسی از مقر عز برون افتاده است
Ба ғарибӣ ба саҳари боди саҳар май орад
به غریبی به سحر باد سحر میآرد
ё магари оҳи дили рустами дастони ин дам
یا مگر آه دل رستم دستان این دم
Нӯши дору ба бар куштаи писар май орад
نوشدارو به بر کشته پسر میآرد
ё магари бод ба пероҳан Юсуф бигузашт
یا مگر باد به پیراهن یوسف بگذشت
Буии пероҳан ӯ сӯии падар май орад
بوی پیراهن او سوی پدر میآرد
ё на Довӯди збўр аз сар дардӣ бархонад
یا نه داود زبور از سر دردی برخواند
Ҷабраили он нафаси пок ба пар май орад
جبرئیل آن نفس پاک به پر میآرد
ё магари боди саҳари он дами тоҳои хондан
یا مگر باد سحر آن دم طاها خواندن
Аз сари воқеае сӯии умр май орад
از سر واقعهای سوی عمر میآرد
ё магари сидсодот ба умеди висол
یا مگر سیدسادات به امید وصال
Рӯй аз Макка ба ҳиҷрат ба сафар май орад
روی از مکه به هجرت به سفر میآرد
ё на рӯҳи алқудс аз хулди барин сӯии расӯл
یا نه روحالقدس از خلد برین سوی رسول
Май хиромади хушу қуръонаши з бар май орад
میخرامد خوش و قرآنش ز بر میآرد
Ин чаҳ бодӣаст ки Тифлони чаманро ҳрдм
این چه بادی است که طفلان چمن را هردم
Серума Эй мекашаду шона ба сар май орад
سرمهای میکشد و شانه به سر میآرد
Нақши банди чаман аз нофаи мишкӣн ҳар рӯз
نقش بند چمن از نافهٔ مشکین هر روز
Ин ҷгрсўхтгони байн ки ба дар май орад
این جگرسوختگان بین که به در میآرد
Нав ба нави дашт кунун зеб дигар ме гирад
نو به نو دشت کنون زیب دگر میگیرد
Дам ба дами боғ кунун ганҷи гуҳар май орад
دمبهدم باغ کنون گنج گهر میآرد
На ки ҳар ганҷ ки дар зери замин буд дафин
نه که هر گنج که در زیر زمین بود دفین
Абри хуши бор ба якбори з бар май орад
ابر خوش بار به یکبار ز بر میآرد
Кӯҳ бо лола ба ҳам банди камар май бандад
کوه با لاله به هم بند کمر میبندد
Кебек аз теғи буруни сар ба камар май орад
کبک از تیغ برون سر به کمر میآرد
Булбули масти зи шохи гултар Мӯсои вор
بلبل مست ز شاخ گل تر موسی وار
Арнии гӯии сӯии ғунчаи ҳашар май орад
ارنی گوی سوی غنچه حشر میآرد
Абри гриндаҳ ба як гиряи гуҳар май резад
ابر گرینده به یک گریه گهر میریزد
Ғунча бар шохи зи баси хандаи сипар май орад
غنچه بر شاخ ز بس خنده سپر میآرد
Самани тоза ки аз лутф ба бозӣаст гуруҳ
سمن تازه که از لطف به بازی است گروه
Бар сари пои ҳамеи умр ба сар май орад
بر سر پای همی عمر به سر میآرد
Арғавон ҳар саҳарии шабнами наврӯзӣ ро
ارغوان هر سحری شبنم نوروزی را
Баҳри тсикни сабои ҳамчуи шарар май орад
بهر تسیکن صبا همچو شرر میآرد
Ёсумани дасти занон бар сар гул ме нозад
یاسمن دستزنان بر سر گل مینازد
Лолаи дил аз дили ман сӯхтатар май орад
لاله دل از دل من سوختهتر میآرد
Наргиси симбри онро ки фурушади умраш
نرگس سیمبر آن را که فروشد عمرش
Бар сари косаи сари хўончаҳи зар май орад
بر سر کاسهٔ سر خوانچهٔ زر میآرد
Сабза аз баҳри замини бӯсии Искандари аҳд
سبزه از بهر زمین بوسی اسکندر عهد
Рӯй бар хоки сӯии роҳи гузар май орад
روی بر خاک سوی راه گذر میآرد
Хусрав рӯй замини фахри вуҷӯди онкии зи ҷӯад
خسرو روی زمین فخر وجود آنکه ز جود
Дасташ аз баҳри карами гавҳару зар май орад
دستش از بحر کرم گوهر و زر میآرد
Маҳди хуршед ки занҷира заррин дорад
مهد خورشید که زنجیرهٔ زرین دارد
Ҳар ма аз моҳи нӯши ҳалқа дар май орад
هر مه از ماه نوش حلقهٔ در میآرد
Хсрўо дар дили хасми ту зи ғусса шаҷарӣ аст
خسروا در دل خصم تو ز غصه شجری است
Ки буриши меҳнату ашкўФаҳи зарар май орад
که برش محنت و اشکوفه ضرر میآرد
Офтобии ту ва кӯҳӣаст аду лек зи барф
آفتابی تو و کوهی است عدو لیک ز برف
Бингараш то зи куҷо то чаҳ қадар май орад
بنگرش تا ز کجا تا چه قدر میآرد
Душманатро ки шаб аз шаби бтрши боди фалак
دشمنت را که شب از شب بترش باد فلک
Рӯзаш аз рӯзи ҳамаи умри бтар май орад
روزش از روز همه عمر بتر میآرد
Хсрўои хотири аттори зи дарёии сухан
خسروا خاطر عطار ز دریای سخن
Наъти мансури ту дар силки дрр май орад
نعت منثور تو در سلک درر میآرد
Нест дар боби сухан дар хури ман як ҳунарӣ
نیست در باب سخن در خور من یک هنری
Гӯ бияёд ?ҳулло ҳар ки ҳунар май орад
گو بیاید هلا هر که هنر میآرد
Исои назмам ва ҳар назм ки оради дгарӣ
عیسی نظمم و هر نظم که آرد دگری
Дар миёни фузалои заҳмати хар май орад
در میان فضلا زحمت خر میآرد
Хатм кардам сухану ҳаркии пас аз ман гуяд
ختم کردم سخن و هرکه پس از من گوید
Пеши дарёии гуҳари оби шимур май орад
پیش دریای گهر آب شمر میآرد
То ки ҳаштум ба шашуми давр ба ҳам ме гардад
تا که هشتم به ششم دور به هم میگردد
То нуҳуми давр на чун давр дигар май орад
تا نهم دور نه چون دور دگر میآرد
Ту фурӯгир ба коми дили худ ҳашт биҳишт
تو فروگیر به کام دل خود هشت بهشت
Ки адуи рахти сӯии ҳафт сқр май орад
که عدو رخت سوی هفت سقر میآرد