Оташтар май дамад аз табъ чун оби терм
آتش تر میدمد از طبع چون آب ترم
Дар маънӣ мечакад аз лафзи маънии пурварам
در معنی میچکد از لفظ معنیپرورم
Бар сари ҳафтуми тибқ дар ман язиди ҳашт хулд
بر سر هفتم طبق در من یزید هشت خلد
Беш май арзади ду олами пари гуҳари як гавҳарам
بیش میارزد دو عالم پر گهر یک گوهرم
Духтарон хотирам бикранд чун Марям аз онк
دختران خاطرم بکرند چون مریم از آنک
Бикр мезойанд аз эшон шеър ҳамчун шукрам
بکر میزایند از ایشان شعر همچون شکرم
Чун буруни орми зи хотир дар маъниҳои бикр
چون برون آرم ز خاطر در معنیهای بکر
Аз даруни табъи мункири рибу шаки берун барам
از درون طبع منکر ریب و شک بیرون برم
Гар бибозам бо фалак нарад сухан аз як ду зарб
گر ببازم با فلک نرد سخن از یک دو ضرب
Зон сухан дар шшдрм уфтад ҳамеи ҳафт ахтарам
زان سخن در ششدرم افتد همی هفت اخترم
Зон даҳони ақл ҳамчун писта аз ҳам боз монад
زان دهان عقل همچون پسته از هم باز ماند
Коби гарми андар даҳонаш омад аз шеъри терм
کاب گرم اندر دهانش آمد از شعر ترم
Гарчи дар боби сухан ҳамто надорам дар ҷаҳон
گرچه در باب سخن همتا ندارم در جهان
Зини ҷаҳони сайрам ки дар банди ҷаҳонии дигарам
زین جهان سیرم که در بند جهانی دیگرم
Кор он дорад ки кори ин ҷаҳонаш ҳеҷ нест
کار آن دارد که کار این جهانش هیچ نیست
Ёрб онҷоиими гардон то аз ӣнҷо бигузарам
یارب آنجاییم گردان تا از اینجا بگذرم
Кӣ тавонад ёфт ҷонами гавҳари дарёии дайн
کی تواند یافت جانم گوهر دریای دین
То буд ин панҷ ҳису чори гавҳари лангарам
تا بود این پنج حس و چار گوهر لنگرم
Нафаси хўдроим ба ғифлат то ба ҷон дар кор шуд
نفس خودرایم به غفلت تا به جان در کار شد
Гар ба ҷон бо нафаси кофари брнёими кофарам
گر به جان با نفس کافر برنیایم کافرم
Ҳар замонам аз раҳе дигар кашонад булъаҷаб
هر زمانم از رهی دیگر کشاند بوالعجب
Вои мангар нафас хоҳад буд зини сони раҳбарам
وای من گر نفس خواهد بود زین سان رهبرم
Тани занам то ҳамчунинам сӯии дӯзах май барад
تن زنم تا همچنینم سوی دوزخ میبرد
Охири андари қаъри дӯзах давр гардад аз барам
آخر اندر قعر دوزخ دور گردد از برم
Гар миёни дӯзах аз ман давр гардад нафас шавам
گر میان دوزخ از من دور گردد نفس شوم
Дар миёни оташи дӯзахи миёни кавсарам
در میان آتش دوزخ میان کوثرم
То ки бо нафасами фурӯди ҳафт дӯзах монда ам
تا که با نفسم فرود هفت دوزخ ماندهام
Чун намонад нафас шавам аз ҳашт ҷинати бартарам
چون نماند نفس شوم از هشت جنت برترم
Нафас бар ман чун ҷаҳон бФрўхт додам дайну дил
نفس بر من چون جهان بفروخت دادم دین و دل
То харидами шаҳватии инсофи неки арзони хуррам
تا خریدم شهوتی انصاف نیک ارزان خرم
Пайкарам чун дар даҳони аждаҳои чархи зод
پیکرم چون در دهان اژدهای چرخ زاد
Аждаҳо бачааст гӯйӣ дар ҳақиқати пайкарам
اژدها بچه است گویی در حقیقت پیکرم
Ман чаҳ созам дар миёни ин ду нараҳ аждаҳо
من چه سازم در میان این دو نره اژدها
Аждаҳо кардааст бо ин аждаҳои ҳам бистарам
اژدها کرده است با این اژدها هم بسترم
Лоҷарам чун ҷои ман пайваста ком аждаҳост
لاجرم چون جای من پیوسته کام اژدهاست
Заҳр гардадгар май нӯшин буд дар соғарам
زهر گردد گر می نوشین بود در ساغرم
Чун гули андар ғунчаам ҳам ташнаи дили ҳам бастаи лаб
چون گل اندر غنچهام هم تشنهدل هم بستهلب
Дил ба хӯн механдад охир чанд хӯн дил хӯрам
دل به خون میخندد آخر چند خون دل خورم
Кӣ диҳад бо нори шаҳвати нури маънии хотирам
کی دهد با نار شهوت نور معنی خاطرم
Чун кунад бо зулмати аҷсоми рӯҳи анварам
چون کند با ظلمت اجسام روح انورم
Мондаам дар пардаҳои булъаҷаб бар ҳеҷ на
ماندهام در پردههای بوالعجب بر هیچ نه
Кӣ буд кини пардаҳои булъаҷаб бар ҳам дирам
کی بود کین پردههای بوالعجب بر هم درم
Дар биёбоне ки на по ва на сар дорад падед
در بیابانی که نه پا و نه سر دارد پدید
Ҳар замони саргаштатар ҳар соъатии ҳайрони терм
هر زمان سرگشتهتر هر ساعتی حیرانترم
Мондаам бедонау обии асири ин қафас
ماندهام بی دانه و آبی اسیر این قفس
Мурғи ҷонам пар надорад чун кунам чун бар пурм
مرغ جانم پر ندارد چون کنم چون بر پرم
Мондаам дар чоҳи зиндони пой дар банди устувор
ماندهام در چاه زندان پای در بند استوار
Пой дар банд аз чунин чоҳӣ ки орад бар серум
پای در بند از چنین چاهی که آرد بر سرم
Халқи олами ҷумлаи машғуланди андари кори хеш
خلق عالم جمله مشغولند اندر کار خویش
Ман зи бекорони роҳамгар басӣ ме бингарам
من ز بیکاران راهم گر بسی میبنگرم
Ҳар касе худро ба пиндорӣ ғурурӣ ме диҳад
هر کسی خود را به پنداری غروری میدهد
Бӯ ки худро аз миёни ҷумла берун оварам
بو که خود را از میان جمله بیرون آورم
Гарчи бисёре расани бозӣ фикрат карда ам
گرچه بسیاری رسن بازی فکرت کردهام
Беш азин чизе намедонам ки сар дар чанбарам
بیش ازین چیزی نمیدانم که سر در چنبرم
Гар бигӯям ончӣ аз андеша бар ҷон ман аст
گر بگویم آنچه از اندیشه بر جان من است
ё чу ман ҳайрони Бамоне ё надории боварам
یا چو من حیران بمانی یا نداری باورم
Гар басии зер ва зибр оем бнгшоиди гиреҳ
گر بسی زیر و زبر آیم بنگشاید گره
Кӣ кушояди ин гиреҳ то ман ба дунёи андарам
کی گشاید این گره تا من به دنیا اندرم
Биқрорӣ мекунам аммо чаҳ созам зонка ман
بیقراری میکنم اما چه سازم زانکه من
Дар бен хошоки дунёи баси аҷоиби гавҳарам
در بن خاشاک دنیا بس عجایب گوهرم
Холқои атторро як қатраи бахш аз баҳри қудс
خالقا عطار را یک قطره بخش از بحر قدس
То буд он қатра дар танҳои ҷони ёварам
تا بود آن قطره در تنهایی جان یاورم
Сар напечам аз даратгар банди бандами бугсалӣ
سر نپیچم از درت گر بند بندم بگسلی
Каз миёни ҷони зи дерии бози хоки ин дирам
کز میان جان ز دیری باز خاک این درم
Аз азоби ман агар кор ту хоҳад гашти рост
از عذاب من اگر کار تو خواهد گشت راست
Ҳукм ҳукм туаст бинишон дар миёни ахгарам
حکم حکم توست بنشان در میان اخگرم
Банда хок туаст ва медонам ки даст инат ҳаст
بنده خاک توست و میدانم که دست اینت هست
Гар ба боди лоуболӣ бар диҳии хокистарам
گر به باد لاابالی بر دهی خاکسترم
Лекин аз фазли ту он зебад ки дастӣ бар наҳй
لیکن از فضل تو آن زیبد که دستی بر نهی
Пас азин пастӣ ба алӣин расонии ҷавҳарам
پس ازین پستی به علیین رسانی جوهرم