Макун мадор барои ман эй писари рӯза
مکن مدار برای من ای پسر روزه
Ки кард оризи симини ту чу зари рӯза
که کرد عارض سیمین تو چو زر روزه
зи моҳи рӯза чу коҳӣ шуд эй писари моҳат
ز ماه روزه چو کاهی شد ای پسر ماهت
Чигуна моҳӣ , моҳӣ буд ба сари рӯза
چگونه ماهی، ماهی بود به سر روزه
Туро чу аз шукрати буи шер ме ояд
تو را چو از شکرت بوی شیر میآید
Сипед шуд шукрати ҳамчуи шер дар рӯза
سپید شد شکرت همچو شیر در روزه
зи лаъли пари намакати буии хӯн ҳаме ояд
ز لعل پر نمکت بوی خون همیآید
Кушодае ту ба хӯни дилии магари рӯза
گشادهای تو به خون دلی مگر روزه
зи рӯза то ту лаб чун шукр фурӯбастӣ
ز روزه تا تو لب چون شکر فروبستی
Лабами кушод ба хунобаи ҷигари рӯза
لبم گشاد به خونابهٔ جگر روزه
зи бас ки ҷусти басар чун ҳилол рӯй ту ро
ز بس که جست بصر چون هلال روی تو را
Табоҳ кард ба хӯни мардуми басари рӯза
تباه کرد به خون مردم بصر روزه
Дил аз фироқи ту дар рӯза висол бимонад
دل از فراق تو در روزهٔ وصال بماند
Ба ҷони ту ки бнгшод ӯ дигар рӯза
به جان تو که بنگشاد او دگر روزه
Агар сол кунам бӯсае ҷавоби диҳӣ
اگر سال کنم بوسهای جواب دهی
Ки бешаккӣ баравад ҳоле аз шукри рӯза
که بیشکی برود حالی از شکر روزه
Вагар ба шаби талабами бӯса Эй бигӯе рӯз
وگر به شب طلبم بوسهای بگویی روز
Ки кас надошт бад-ӣни шом то саҳари рӯза
که کس نداشت بدین شام تا سحر روزه
Чу ман зи ишқи ту бемору зори мондаи асир
چو من ز عشق تو بیمار و زار مانده اسیر
Биор бӯсау бемор гӯ бихӯр рӯза
بیار بوسه و بیمار گو بخور روزه
Чу ҷони ранҷи каши ман зи ҳиҷр дар сафар аст
چو جان رنج کش من ز هجر در سفر است
Равост гар бигушоед дарин сафари рӯза
رواست گر بگشاید درین سفر روزه
Агарчӣ ман нгшоим валек бигушоед
اگرچه من نگشایم ولیک بگشاید
Ба як шукри зи лаби хуби додгари рӯза
به یک شکر ز لب خوب دادگر روزه
Хдоигони фалаки қадари онкӣ ҳар рамазон
خدایگان فلک قدر آنکه هر رمضان
з хон ӯ бигушодааст қурси хури рӯза
ز خوان او بگشاده است قرص خور روزه
Се моҳ рӯза гирифту зи нури рӯза ӯ
سه ماه روزه گرفت و ز نور روزه او
Мудом дар ду ҷаҳони гашти номвари рӯза
مدام در دو جهان گشت نامور روزه
зи баҳри рӯзаи шаҳ на сипари ҷашнии сохт
ز بهر روزه شه نه سپر جشنی ساخت
Ки бӯ ки шаҳ бигушоед бад-ӣни қадари рӯза
که بو که شه بگشاید بدین قدر روزه
Фариштагон ки зи шавқ худоӣ ме доранд
فرشتگان که ز شوق خدای میدارند
Миёни арши муаззами зи хобу хури рӯза
میان عرش معظم ز خواب و خور روزه
Агарчӣ соим даҳранд лек бигушоӣанд
اگرچه صایم دهرند لیک بگشایند
Мувофиқатро бо шоҳи пари ҳунари рӯза
موافقت را با شاه پر هنر روزه
Касе ки рӯза гирифтааст аз шафоат ӯ
کسی که روزه گرفته است از شفاعت او
Агар зи ҳеҷ шумории тавон шимури рӯза
اگر ز هیچ شماری توان شمر روزه
Агарчӣ хушк лаб афтод баҳр ва бар имрӯз
اگرچه خشکلب افتاد بحر و بر امروز
зи абри даст ту бикшод баҳр ва бар рӯза
ز ابر دست تو بگشاد بحر و بر روزه
Ҳисоми гавҳарят лаб бибаст ва накушояд
حسام گوهریت لب ببست و نگشاید
Магар ба хӯни дилами хасми бади гуҳари рӯза
مگر به خون دلم خصم بد گهر روزه
Чу боми фатҳи кушодии зи чатри лаъли кушод
چو بام فتح گشادی ز چتر لعل گشاد
эй чатри ту аз домани зафари рӯза
همای چتر تو از دامن ظفر روزه
Касе ки саркашад аз тоъати ту як сари мӯӣ
کسی که سرکشد از طاعت تو یک سر موی
Ҳбои шимури ту намози вайу ҳадари рӯза
هبا شمر تو نماز وی و هدر روزه
Хдоигонои шеъри латифро аттор
خدایگانا شعر لطیف را عطار
Радиф кард ба мадҳи ту сар ба сари рӯза
ردیف کرد به مدح تو سر به سر روزه
Манам ки хатми сухан бар манасту Зуҳраи крост
منم که ختم سخن بر من است و زهره کراست
Ки сад сухан бигушоед бдиҳаҳ бар рӯза
که صد سخن بگشاید بدیهه بر روزه
Ҳамеша то шаб ва рӯзаст иди рӯзии бод
همیشه تا شب و روز است عید روزی باد
Ҳазор идату идяти бод ҳар рӯза
هزار عیدت و عیدیت باد هر روزه