Мӯрчаи хати ту , кард чу мӯрии маро

مورچهٔ خط تو، کرد چو موری مرا

Кӣ кунад эй машки мӯи мӯри ту чандини ҷафо

کی کند ای مشک مو مور تو چندین جفا

Рӯй ту бо мӯӣу хати мӯру сулаймон ба ҳам

روی تو با موی و خط مور و سلیمان به هم

Мӯии ту ҳиндӯи лақаби мӯри ту тӯтии лақо

موی تو هندو لقب مور تو طوطی لقا

Чун ба бар ма расед мӯрча бар рӯй ту

چون به بر مه رسید مورچه بر روی تو

Гар расан ма бидид мӯрчаи мӯии ту ро

گر رسن مه بدید مورچه موی تو را

Моҳ аз он мӯии зулф тира шавад ҳамчуи мӯр

ماه از آن موی زلف تیره شود همچو مور

Машк аз он мӯри шаби мӯии барад бар хато

مشک از آن مور شب موی برد بر خطا

Мӯии миёнам чу мӯри лоҷарами андари ҳавоат

موی میانم چو مور لاجرم اندر هوات

Як як мӯем чу мӯри басти камар бар вафо

یک یک مویم چو مور بست کمر بر وفا

Сусттар аз мӯии мӯри нистмигар зи ту

سست‌تر از موی مور نیستمی گر ز تو

Бо сар мӯе расед бо бар мӯрӣ ба мо

با سر مویی رسید با بر موری به ما

зи орзӯии мӯӣ ту ҳаст марои ҳирси мӯр

ز آرزوی موی تو هست مرا حرص مور

Мӯии бад-ӣни мӯри даҳ то барраад аз бало

موی بدین مور ده تا برهد از بلا

Чбўд агар мӯии ту дар каф мӯрӣ фитад

چبود اگر موی تو در کف موری فتد

Мӯӣ ба ман даҳ ки нест қӯти мӯрии маро

موی به من ده که نیست قوت موری مرا

Гар ман чун мӯрро даст ба мӯят расед

گر من چون مور را دست به مویت رسید

Мӯр кунам пелро мӯии кашон дар ҳаво

مور کنم پیل را موی کشان در هوا

Мӯии ту ин мӯрро қӯт пелӣ диҳад

موی تو این مور را قوت پیلی دهد

Мӯри заъифи туами мӯӣ ба ман кун раҳо

مور ضعیف توام موی به من کن رها

Кард дилами мӯии ту тангтар аз чашми мӯр

کرد دلم موی تو تنگ‌تر از چشم مور

Кӯр шавад чашми мӯри мӯии тўош дар қафо

کور شود چشم مور موی تواش در قفا

Сар чаҳ кашии ҳамчуи мӯӣ аз ман чун мӯрча

سر چه کشی همچو موی از من چون مورچه

Мӯӣ ба мӯрӣ сипор пеши сулаймони биё

موی به موری سپار پیش سلیمان بیا

Шоҳи Муҳамад ки мӯри басти нтоқш ба мӯӣ

شاه محمد که مور بست نطاقش به موی

Зонка азуи мӯрро нест ба мӯеи ъно

زانکه ازو مور را نیست به مویی عنا

Мӯри нёзрди азуи як сари мӯӣ эй аҷаб

مور نیازرد ازو یک سر موی ای عجب

Зонка ба мӯрии надоди молаши мӯрии ризо

زانکه به موری نداد مالش موری رضا

Мӯр агар бндгиши як сар мӯ ёфтӣ

مور اگر بندگیش یک سر مو یافتی

Мӯии бикунадии зи сар мӯр шудӣ аждаҳо

موی بکندی ز سر مور شدی اژدها

Мӯру малахи дидае мӯии шикофон ба ҷанг

مور و ملخ دیده‌ای موی شکافان به جنگ

Мӯру малах ҷанг ӯст мӯии шикоф аз дағо

مور و ملخ جنگ اوست موی شکاف از دغا

Ҳар ки кунад каш чу мӯӣ дар ҳақи мӯри раҳаш

هر که کند کش چو موی در حق مور رهش

Дона кашад ҳам чу мӯр аз сари мӯии он гадо

دانه کشد هم چو مور از سر موی آن گدا

Гар ба ҷаҳон дар чу мӯри ҳосиди ҷӯӣ чу мӯ

گر به جهان در چو مور حاسد جویی چو مو

Мӯӣ кашонаш кунад мӯри сифати мубтало

موی کشانش کند مور صفت مبتلا

Вари сар мӯе кашад душман чун мӯри сар

ور سر مویی کشد دشمن چون مور سر

Пай сипар ояд чўмўр аз сари мӯӣ аз қазо

پی سپر آید چومور از سر موی از قضا

Хасм ки мӯраши шимурд зонка чу мӯе наёфт

خصم که مورش شمرد زانکه چو مویی نیافت

Ҳар бен мўииш кард хонаи мӯрии фано

هر بن موییش کرد خانهٔ موری فنا

эй ту сулаймони мӯр чанд ки дар шарҳи мӯ

ای تو سلیمان مور چند که در شرح مو

Мӯии шикофии зи мӯри хуш буд андари сано

موی شکافی ز مور خوش بود اندر ثنا

Қомат аттор шуд дар сифати мӯии ту

قامت عطار شد در صفت موی تو

Рост чу мӯрии наҳифи гўж чу мӯеи ду то

راست چو موری نحیف گوژ چو مویی دو تا

То ки буд пои мӯр чун сари мӯеи заъиф

تا که بود پای مور چون سر مویی ضعیف

Хасми туро боди мӯии хонаи мӯряши ҷо

خصم تو را باد موی خانهٔ موریش جا