Агар зи гулбуни халқаши гулӣ ба бор расад

اگر ز گلبن خلقش گلی به بار رسد

Ба ҳукми нешикари оради буруни зи зҳргё

به حکم نیشکر آرد برون ز زهرگیا

Хдоигонои имрӯз дар саводи ҷаҳон

خدایگانا امروز در سواد جهان

Ба қатъи теғи туро дидаам яди Байзо

به قطع تیغ تو را دیده‌ام ید بیضا

Чу асли гавҳари теғати зи кӯҳ май хезад

چو اصل گوهر تیغت ز کوه می‌خیزد

Азин ҷиҳати ҷаҳди оташи зи сахраи смо

ازین جهت جهد آتش ز صخره صما

зи санги лола аз он май дамад ки хунин шуд

ز سنگ لاله از آن می‌دمد که خونین شد

зи бими хори сари рмҳи ту дили хоро

ز بیم خار سر رمح تو دل خارا

Бирав дар омада зонаст ним тарки сипеҳр

برو در آمده زان است نیم ترک سپهر

Ки то каллаи бунаади пеши чори тарки ту ро

که تا کله بنهد پیش چار ترک تو را

Туе ки дар шаб торик мекунад равшан

تویی که در شب تاریک می‌کند روشن

Ҳазор чашм ба рӯй ту ин сипеҳри ду то

هزار چشم به روی تو این سپهر دو تا

Фалаки зи лؤлؤи лои ло аз он тибқ пар кард

فلک ز لؤلؤ لا لا از آن طبق پر کرد

Ки то нисор кунад бар ту лؤлؤи лои ло

که تا نثار کند بر تو لؤلؤ لا لا

Ба ҷанби қадари ту моҳи сипеҳр таҳт афтод

به جنب قدر تو ماه سپهر تحت افتاد

Варои ин чаҳ тавон гуфт моварои варо

ورای این چه توان گفت ماورای ورا

зи файзи нуқтаи номи ту ҳамчуи дарёӣ

ز فیض نقطهٔ نام تو همچو دریایی

Муҳӣти гашт ва чунин номдор шуд тғро

محیط گشت و چنین نامدار شد طغرا

зи кӯҳи ҳалами ту як заррагар падед ояд

ز کوه حلم تو یک ذره گر پدید آید

Ҳазор кӯҳ ба худ дркшд чу коҳи рибо

هزار کوه به خود درکشد چو کاه‌ربا

зи мавҷи баҳри кафи ту чу нашав ёфт наме

ز موج بحر کف تو چو نشو یافت نمی

Наботи сидра ва тӯбо гирифт нашаву намо

نبات سدره و طوبی گرفت نشو و نما

Чу баҳри дасти ту дар ҷӯади гавҳар афшон шуд

چو بحر دست تو در جود گوهر افشان شد

Фрўчкиди з ҳар қатрае ду сад дарё

فروچکید ز هر قطره‌ای دو صد دریا

зи фарқ то ба қадами абри ашки гашт аз рашк

ز فرق تا به قدم ابر اشک گشت از رشک

зи зер то ба зибри баҳр об шуд зи ҳаё

ز زیر تا به زبر بحر آب شد ز حیا

Ба ршҳи ҷоми ту дарёии хушки лаб ташна аст

به رشح جام تو دریای خشک لب تشنه است

Аҷоибӣаст зи дарёии оби истисқо

عجایبی است ز دریای آب استسقا

зи хиҷлати кафи ту баҳри каф чу бар сар зад

ز خجلت کف تو بحر کف چو بر سر زد

Гуҳии з раъша билразеду гуҳи зи астрхо

گهی ز رعشه بلرزید و گه ز استرخا

Чу қулзумӣаст кафи кофят ки ҳар рӯзӣ

چو قلزمی است کف کافیت که هر روزی

Чу шабнамӣ ба ҳамаи кӯҳ ва баҳр кард ҳбо

چو شبنمی به همه کوه و بحر کرد هبا

Ба ҳақи ҷӯади ту эй подшоҳи гетии бахш

به حق جود تو ای پادشاه گیتی بخش

Ки ҳшўи душманам оташ фиканд дар аҳшо

که حشو دشمنم آتش فکند در احشا

Агар марои зи ҷаноб чу ту сулаймонӣ

اگر مرا ز جناب چو تو سلیمانی

Фитод ғайбати ҳудҳуд ки рафтаи бад ба сабо

فتاد غیبت هدهد که رفته بد به سبا

Ҳазор ҳуҷҷати қотеъ чу теғи орми пеш

هزار حجت قاطع چو تیغ آرم پیش

Ки ҷумла бар гуҳари сидқ ман буванд гўо

که جمله بر گهر صدق من بوند گوا

Бидон худоӣ ки дар офтоби маърифаташ

بدان خدای که در آفتاب معرفتش

Ба зарра Эй нарасад ақли ҷумлаи уқало

به ذره‌ای نرسد عقل جملهٔ عقلا

Муқаддасӣ ки з ҳар поке ки битавон гуфт

مقدسی که ز هر پاکیی که بتوان گفت

Муназзаҳаст аз он васфу пок ва бе ҳамто

منزه است از آن وصف و پاک و بی‌همتا

зи шарҳи ҳикмат ӯ кунад мондаи ҷону хирад

ز شرح حکمت او کند مانده جان و خرد

зи васфи ғзт ӯ кӯр гашта чун ва чаро

ز وصف غزت او کور گشته چون و چرا

Ҷаҳони пер чу шаш рӯзаи Тифл гаҳвора аст

جهان پیر چو شش روزه طفل گهواره است

Нигор кард бузади ҳафт маҳдаш аз мезо

نگار کرد بزد هفت مهدش از میزا

Ба илми онкии ҳазорон ҳазор рози шинохт

به علم آنکه هزاران هزار راز شناخت

зи сӯзи синаи он мӯри лилҳолзлмо

ز سوز سینهٔ آن مور لیلةالظلما

Ба самъи онкӣ чу шуд пашша дар сари намруд

به سمع آنکه چو شد پشه در سر نمرود

зи захм рондан он неш май шунӯди ово

ز زخم راندن آن نیش می‌شنود آوا

Ба мубдиъӣ ки дар ибдоъ ӯ ҷаҳонии ақл

به مبدعی که در ابداع او جهانی عقل

Ба ҳар нафаси зи сар аҷз мешавад шайдо

به هر نفس ز سر عجز می‌شود شیدا

Ба қодирӣ ки ба икдми ҳазор нақши нигошт

به قادری که به یکدم هزار نقش نگاشت

зи авҷи доираи чарху маркази ғбро

ز اوج دایرهٔ چرخ و مرکز غبرا

Ба сонеъӣ ки ба як ҳалаи бофии сунъаш

به صانعی که به یک حله‌بافی صنعش

Ҳазор ранг баровард хок чун дебо

هزار رنگ برآورد خاک چون دیبا

Ба як худои қадим ва ба як расӯли Карим

به یک خدای قدیم و به یک رسول کریم

Ба як ҳузури қиёмат ба як шуҳуди лақо

به یک حضور قیامت به یک شهود لقا

Ба ду суҷуд ва ду ҳарф зуҳӯр кун Фикўн

به دو سجود و دو حرف ظهور کن فیکون

Ба ду урӯҷ ва ду миъроҷ ва ду ҷаҳону Дино

به دو عروج و دو معراج و دو جهان و دنا

Ба се ҷавоҳири рӯҳ ва ба се рутӯбати чашм

به سه جواهر روح و به سه رطوبت چشم

Ба се талоқ ба сидқ ва ба се тариқи мулло

به سه طلاق به صدق و به سه طریق ملا

Ба чори пайки худоӣ ва ба чори ёри расӯл

به چار پیک خدای و به چار یار رسول

Ба чори ҷӯии биҳишт ва ба чори фасли баҳо

به چار جوی بهشت و به چار فصل بها

Ба панҷ фарзи намоз ва ба панҷ назул китоб

به پنج فرض نماز و به پنج نزل کتاب

Ба панҷ навбати шаръ ва ба панҷ рукни ҳудо

به پنج نوبت شرع و به پنج رکن هدی

Ба шаш саҳаргаҳи фитрат ба шаш ҷаҳоти ҷаҳон

به شش سحرگه فطرت به شش جهات جهان

Ба шаш каромат ва шаш рӯз ва шаш Карими ъабо

به شش کرامت و شش روز و شش کریم عبا

Ба ҳафт ахтар улувва ба ҳафт кишвари сФл

به هفت اختر علو به هفت کشور سفل

Ба ҳафт мФрши арз ва ба ҳафт сақфи само

به هفت مفرش ارض و به هفت سقف سما

Ба ҳашт ҷумлаи арш ва ба ҳашт хуфтаи Каҳф

به هشت جملهٔ عرش و به هشت خفتهٔ کهف

Ба ҳашт муътадил ва ҳашт ҷнҳолмоўо

به هشت معتدل و هشت جنةالماوا

Ба на маи бача ва на маи сарочаи маҳд

به نه مه بچه و نه مه سراچهٔ مهد

Ба на мизоҷ ва ба на тоқи гулшани хзро

به نه مزاج و به نه طاق گلشن خضرا

Ба даҳ мубашшира ва даҳ мақулаи олам

به ده مبشره و ده مقولهٔ عالم

Ба даҳ ҳис ва ба даҳ айёми моҳи ошуро

به ده حس و به ده ایام ماه عاشورا

Ба ҷони онкӣ на олами бадв на одам низ

به جان آنکه نه عالم بدو نه آدم نیز

Ки ғарқа буд дар анвори ояи алкбрӣ

که غرقه بود در انوار آیه الکبری

Бидон ҳузур ки лооҳсӣии баромади азу

بدان حضور که لااحصئی برآمد ازو

Ки аз ҳазор сано беш буд он як ло

که از هزار ثنا بیش بود آن یک لا

Бидон шараф ки зи иқболи бандагии шаби қурб

بدان شرف که ز اقبال بندگی شب قرب

Насим ҳмнФсӣ ёфт дар ҳарими ризо

نسیم همنفسی یافت در حریم رضا

Бидон нафас ки з хӯн шуд маҳосинаш чу ақиқ

بدان نفس که ز خون شد محاسنش چو عقیق

Ки санги гашти равон аз мқобҳи сФҳо

که سنگ گشت روان از مقابح سفها

Бидоннигор ки аз ваии ъкошаҳи баради сабақ

بدان نگار که از وی عکاشه برد سبق

Бидоннигоргарӣ кони нигошт чун дебо

بدان نگارگری کان نگاشت چون دیبا

Ба қалб ӯ ки ҳазорон ҷиноҳи рӯҳи алқудс

به قلب او که هزاران جناح روح‌القدس

Чу пари як малах омад дар он аризи фазо

چو پر یک ملخ آمد در آن عریض فضا

Ба чашм ӯ ки накард илтифоти мо зоғ ӯ

به چشم او که نکرد التفات ما زاغ او

Ба ҷон ӯ ки з худ шуд зи моءи мооўҳӣ

به جان او که ز خود شد ز ماء مااوحی

Ба маҷмаъӣ ки ба саҳроӣ ҳашар хоҳад буд

به مجمعی که به صحرای حشر خواهد بود

Ба ҷамъи одаму зритш ба зери ливо

به جمع آدم و ذریتش به زیر لوا

Ба сидқи соҳиби ғор ва ба адли касрии шаръ

به صدق صاحب غار و به عدل کسری شرع

Ба ҳалами шоҳиди қуръон ба илми шери худо

به حلم شاهد قرآن به علم شیر خدا

Ба дашнаи хӯрдаи он ташта ба хӯни ғарқа

به دشنه خوردهٔ آن تشته به خون غرقه

Ба нӯши доруӣ дар заҳри куштаи Заҳро

به نوش داروی در زهر کشتهٔ زهرا

Ба хӯни Ҳамзау Усмону Муртазоу умр

به خون حمزه و عثمان و مرتضی و عمر

Ба хӯни яҳё ва сибтину ҷумлаи шуҳадо

به خون یحیی و سبطین و جملهٔ شهدا

Ба сад ҳазор набӣ ва ба бисту чори ҳазор

به صد هزار نبی و به بیست و چار هزار

Басӣ ваанд ҳазор аҳли сафау аҳли сафо

بسی و اند هزار اهل صفه و اهل صفا

Ба доғи ваҷҳи балолу дил чу бадари ҳилол

به داغ وجه بلال و دل چو بدر هلال

Ба ваҷҳи зарди сҳиб ва ба дарди бўдрдо

به وجه زرد صهیب و به درد بودردا

Ба оҳи сарди Увайси қарни сӯии Ясриб

به آه سرد اویس قرن سوی یثرب

Ба ишқи гарми маози ҷабали сӯии мабда

به عشق گرم معاذ جبل سوی مبدا

Ба шери мардии холид ба ҳукми сайфи аллоҳ

به شیر مردی خالد به حکم سیف‌الله

Ба аҳли байтии салмону халъати мно

به اهل بیتی سلمان و خلعت منا

Бидон чиҳил тан дар реги рафтаи ташнаи ҷигар

بدان چهل‌تن در ریگ رفته تشنه جگر

Либоси он ҳамаи як хирқа , қӯти як хурмо

لباس آن همه یک خرقه، قوت یک خرما

Ба шбрўони тавоф ва ба сокинони ҳарам

به شبروان طواف و به ساکنان حرم

Ба хуфтагони бақиъ ва ба куштагони ғзо

به خفتگان بقیع و به کشتگان غزا

Ба бӯи Ҳанифа ки кард он ҳадису наси қиёс

به بو حنیفه که کرد آن حدیث و نص قیاس

Мусалласӣ ки мураббаъ нишаст дайн ба наво

مثلثی که مربع نشست دین به نوا

Ба шофиӣ ки чу ахбор беқиёсаш буд

به شافعی که چو اخبار بی قیاسش بود

Сухани зи хоҷаи дайн беқиёс кард адо

سخن ز خواجهٔ دین بی قیاس کرد ادا

Ба айни маърифати боязиду хрқонӣ

به عین معرفت بایزید و خرقانی

Ба шавқ бе сифати бўсъиду ибни ато

به شوق بی صفت بوسعید و ابن عطا

Бидон мақом ки ҳаллоҷи ҳамчу пунба бсухт

بدان مقام که حلاج همچو پنبه بسوخت

зи анолҳқши ҳама ҳақ монаду маҳви гашти ано

ز انالحقش همه حق ماند و محو گشت انا

Ба чли сабоҳ ки аз нури хоси ҳақи бсршт

به چل صباح که از نور خاص حق بسرشت

Хамири ин ҳамаи ӯъҷуба бе саводи мсо

خمیر این همه اعجوبه بی سواد مسا

Бидон дамӣ ки чаҳгар пер буд олами Тифл

بدان دمی که چه گر پیر بود عالم طفل

Азуи бзоди зании Тифли пер чун ҳавво

ازو بزاد زنی طفل پیر چون حوا

Ба дӯсти рӯеи покизагони ҳафт равоқ

به دوست‌رویی پاکیزگان هفت رواق

Ба шрмнокии дӯшизагони ҳафт саро

به شرمناکی دوشیزگان هفت‌سرا

Ба кори дидагии он ки кам зи сӣ сол аст

به کار دیدگی آن که کم ز سی سال است

Ки давр ӯсту зи перӣ ҳаме равад ба Асо

که دور اوست و ز پیری همی رود به عصا

Ба қозиӣӣ ки мар ӯро наёфт як маълул

به قاضیئی که مر او را نیافت یک معلول

зи ҳуҷҷаташ ки бирав нур рӯй ӯст гўо

ز حجتش که برو نور روی اوست گوا

Ба хӯне ки басии қалб бар ҷиноҳи сафар

به خونیی که بسی قلب بر جناح سفر

Ба хӯни бгштаҳи зи зарби ду даст ӯ ба дуо

به خون بگشته ز ضرب دو دست او به دعا

Ба теғи мейри илм каз даҳони шери сипеҳр

به تیغ میر علم کز دهان شیر سپهر

Ба саркашии сипар зард мекунад пайдо

به سرکشی سپر زرد می‌کند پیدا

Ба оби дасти нигорӣ ки равад нили фалак

به آب دست نگاری که رود نیل فلک

зи баҳри шеъри турш дар се парда ёфт наво

ز بحر شعر ترش در سه پرده یافت نوا

Ба калаку коғази стони дайни низоми дувум

به کلک و کاغذ سطان دین نظام دوم

Ки дар се баъд муҳаққиқ азуаст хати зко

که در سه بعد محقق ازوست خط ذکا

Ба тоҷирӣ ки чу симоб дошт сарфа надид

به تاجری که چو سیماب داشت صرفه ندید

Матоъи худ ба манозили супурд аз симо

متاع خود به منازل سپرد از سیما

Ба шаб ки аз маи нав ҳиндӯеаст заррини гӯш

به شب که از مه نو هندویی است زرین گوش

Ба рӯз каз дам субҳаст тарки мороФсо

به روز کز دم صبح است ترک مارافسا

Ба илму ҳалами прир ва ба ҳукми лозими дай

به علم و حلم پریر و به حکم لازم دی

Ба рӯзномаи имрӯз ва ба ҳайбати фардо

به روزنامهٔ امروز و به هیبت فردا

Ба собиқони шариъат ба росихони улӯм

به سابقان شریعت به راسخان علوم

Ба пухтагони тариқат ба одилони қазо

به پختگان طریقت به عادلان قضا

Ба соӣмон наҳор ва ба қоимон дар лайл

به صائمان نهار و به قایمان در لیل

Ба соҷдони саҳаргаҳ ба собирони ғдо

به ساجدان سحرگه به صابران غدا

Ба хоссагони камол ва ба муҳаррамони висол

به خاصگان کمال و به محرمان وصال

Ба ошиқони ҷамол ва ба ташнагони фано

به عاشقان جمال و به تشنگان فنا

Ба мухлисӣ ки диҳад ҷон ба ҳақ ба танҳоӣ

به مخلصی که دهد جان به حق به تنهایی

Миёни саҷдаи зи субҳони рабии алоълӣ

میان سجده ز سبحان ربی‌الاعلی

Ба ошиқӣ ки бузади даст ва ҷон фишон дар рафт

به عاشقی که بزد دست و جان فشان در رفت

Ҳануз дар раҳ ӯ ношунида бонг даро

هنوز در ره او ناشنیده بانگ درا

Ба орифӣ ки ба як зарби маърифати ҷонаш

به عارفی که به یک ضرب معرفت جانش

Бало фурӯ шавад онгаҳ барояд аз ало

بلا فرو شود آنگه برآید از الا

Ба олимӣ ки зи бедори доштани ҳамаи шаб

به عالمی که ز بیدار داشتن همه شب

Чу ақли кули бнхФтди миёнаи аҷзо

چو عقل کل بنخفتد میانهٔ اجزا

Ба содиқӣ ки агар дар раҳаш буд гардӣ

به صادقی که اگر در رهش بود گردی

Ба ҳар саҳар бинишонад зи чашми хӯни поло

به هر سحر بنشاند ز چشم خون پالا

Ба қонеъӣ ки ҳамаи куни бӯрёи пиндошт

به قانعی که همه کون بوریا پنداشت

Ки кас наёфт аз он бӯрёаши буии риё

که کس نیافت از آن بوریاش بوی ریا

Ба осӣӣ ки пас аз тавба дар шабии сад бор

به عاصیی که پس از توبه در شبی صد بار

Ба нору нури дроФтди миёни хавфу раҷо

به نار و نور درافتد میان خوف و رجا

Ба қофу тавру срондибу бўқбису аҳад

به قاف و طور و سراندیب و بوقبیس و احد

Ба Марвау ҷабали алрҳмаҳу мноу сафо

به مروه و جبل‌الرحمه و منا و صفا

Ба оби замзаму оби Фуроту оби муҳӣт

به آب زمزم و آب فرات و آب محیط

Ба оби кавсару оби ҳаёту оби ризо

به آب کوثر و آب حیات و آب رضا

Ба маҷмаъи алърФот ва ба мҳшролърсот

به مجمع‌العرفات و به محشرالعرصات

Ба мнзролдрҷот ва ба махраҷи алмръӣ

به منظرالدرجات و به مخرج‌المرعی

Ба ъзи олами арвоҳу олами аҷсод

به عز عالم ارواح و عالم اجساد

Ба фари олами куброу олами суғро

به فر عالم کبری و عالم صغری

Ба байти маъмуру байти қудсу байти ҳаром

به بیت معمور و بیت قدس و بیت حرام

Ба байти аҳзону байти қабру байти бақо

به بیت احزان و بیت قبر و بیت بقا

Ба хол турфа навен ва ба чашми шоҳиди сод

به خال طرفهٔ نون و به چشم شاهد صاد

Ба зулфи пари хами ёсину турраи тоҳо

به زلف پر خم یاسین و طرهٔ طاها

Ба қофи волқрон ва ба соди волқрон

به قاف والقرآن و به صاد والقران

Ба илми алқуръон ва ба илми алосмо

به علم القرآن و به علم الاسما

Ба рӯзи арафау рӯзи бадару рӯзи ҳнин

به روز عرفه و روز بدر و روز حنین

Ба рӯзи ҷумъау ид ва ба рӯзи ҳашару ҷазо

به روز جمعه و عید و به روز حشر و جزا

Ба иззати шаби қадару шаби ҳисоби барот

به عزت شب قدر و شب حساب برات

Ба ҳурмати шаби обистану шаби ялдо

به حرمت شب آبستن و شب یلدا

Ба ҷонФзоиии илм ва ба дили гушойии ҷон

به جانفزایی علم و به دل‌گشایی جان

Ба подшоҳии ақлу раисии аъзо

به پادشاهی عقل و رئیسی اعضا

Ба ба нишинии умр ва ба ба ҳарифии бахт

به به‌نشینی عمر و به به‌حریفی بخت

Ба пери табъии рӯҳ ва ба давлати бурно

به پیر طبعی روح و به دولت برنا

Ба ҳоҷибии ду абрӯ ба мардумии ду чашм

به حاجبی دو ابرو به مردمی دو چشم

Ба ҳам сиррии ду даст ва ба саркашии дупо

به هم سری دو دست و به سرکشی دوپا

Ба ишқи булбули масту ғами кабӯтари Нӯҳ

به عشق بلبل مست و غم کبوتر نوح

Ба ҳадси ҳудҳуди билқису иззати анқо

به حدس هدهد بلقیس و عزت عنقا

Ба бори оми ту яъне ки ғулғули малакӯт

به بار عام تو یعنی که غلغل ملکوت

Ба Рахши хоси ту яъне ки длдли шҳбо

به رخش خاص تو یعنی که دلدل شهبا

Ба пои тахти ту яъне ки соқи арши Маҷид

به پای تخت تو یعنی که ساق عرش مجید

Ба шери фарши ту яъне асади барин боло

به شیر فرش تو یعنی اسد برین بالا

Ба хоки пои ту каз ршҳ ӯст оби ҳаёт

به خاک پای تو کز رشح اوست آب حیات

Ба ёди гирди ту коташ фиканд дар аъдо

به یاد گرد تو کاتش فکند در اعدا

Бидон блорки хӯни рези зҳрпош чу нил

بدان بلارک خون ریز زهرپاش چو نیل

Ки гавҳарӣ ба қатъ ӯст хосса дар ҳиҷо

که گوهری به قطع اوست خاصه در هیجا

Ба рмҳи мори мисолат ки чун Асоӣ кулем

به رمح مار مثالت که چون عصای کلیم

Фурӯи барад ба дамии сад ҳазор аждарҳо

فرو برد به دمی صد هزار اژدرها

Ба новакат ки шаб тирааст мӯии шикоф

به ناوکت که شب تیره است موی شکاف

Ки равшанаст мӯе наме баради зи сҳо

که روشن است مویی نمی‌برد ز سها

Ба файзи кафи Каримат ки барӣу баҳряш

به فیض کف کریمت که بری و بحریش

Қабул кард ба сад бару баҳр дар эъто

قبول کرد به صد بر و بحر در اعطا

Ба маҷлиси ту ки ҷиноти аданро монад

به مجلس تو که جنات عدن را ماند

Яминаш аз сафи ғулмон , ясораш аз ҳўро

یمینش از صف غلمان، یسارش از حورا

Ба соқии ту ки чун азм трктоз кунад

به ساقی تو که چون عزم ترکتاز کند

Ҳазор дил ба срғмзаҳи орад аз яғмо

هزار دل به سرغمزه آرد از یغما

Ба мутриби ту ки аз рашки захми захма ӯ

به مطرب تو که از رشک زخم زخمهٔ او

Чу захма сар зада шуд Зуҳра аз сари сафро

چو زخمه سر زده شد زهره از سر صفرا

Ба шеъри ман ки агар нақд на фалак хоняш

به شعر من که اگر نقد نه فلک خوانیش

зи ҳашт хулд барояд хурӯши сдқно

ز هشت خلد برآید خروش صدقنا

Бад-ӣни қасида кигар так занад касе сад қарн

بدین قصیده که گر تک زند کسی صد قرن

Наёбадаши Дуюмин дар кросаҳи шуъаро

نیابدش دومین در کراسهٔ شعرا

Ба сӯзи ҷони ман аз кед ҳосиди бади гӯй

به سوز جان من از کید حاسد بد گوی

Ба сувари оҳи ман аз дасти душмани раъно

به صور آه من از دست دشمن رعنا

Ки ҳарчӣ бар ман афтода ифтиро карданд

که هرچه بر من افتاده افترا کردند

Чу аФки Оишаи пок дайн хатост хато

چو افک عایشهٔ پاک دین خطاست خطا

Худоӣ ҳаст гувоҳам ки нест бар ёдам

خدای هست گواهم که نیست بر یادم

Ки гуфтаам сухан аз ту буруни зи мадҳу сано

که گفته‌ام سخن از تو برون ز مدح و ثنا

Агар тафаҳҳуси ин сар кунӣ дили хаҷалам

اگر تفحص این سر کنی دل خجلم

Ки ҳамчуи дида мӯр аст мешавад саҳро

که همچو دیدهٔ مور است می‌شود صحرا

зи ҳайбати ту агарчӣ чу барг май ларзам

ز هیبت تو اگرچه چو برگ می‌لرزم

Макун зи хашми марои пӯстин дарин сармо

مکن ز خشم مرا پوستین درین سرما

Вагар ки ман з дар куштанами ту каш ки хуш аст

وگر که من ز در کشتنم تو کش که خوش است

зи дасти Юсуфи садиқи дидаи бино

ز دست یوسف صدیق دیدهٔ بینا

Агар маро бикашӣ маликро чаҳ бархезад

اگر مرا بکشی ملک را چه برخیزد

зи хӯни ман на зхўн чу ман ҳазор гадо

ز خون من نه زخون چو من هزار گدا

Вагар ҳазор уқубат ба ҷой ман бикунӣ

وگر هزار عقوبت به جای من بکنی

Маро сазост бтар зон ва аз ту нест сазо

مرا سزاست بتر زان و از تو نیست سزا

Чаҳгар тадоруки ин воқеа наме донам

چه گر تدارک این واقعه نمی‌دانم

Марои баси ин ки бад-ӣн сидқ ҳаст ҳақи доно

مرا بس این که بدین صدق هست حق دانا

Чу шамъ бар сарпоем кунуну ҳукми ту рост

چو شمع بر سرپایم کنون و حکم تو راست

Ба рондан ки бирав ё ба хондан ки биё

به راندن که برو یا به خواندن که بیا

Всиқтми ҳама бар афв туаст ва чун набӯд

وثیقتم همه بر عفو توست و چون نبود

Аз онкии ҳабл матинасту ърўаҳи всқӣ

از آنکه حبل متین است و عروة وثقی

Чу соя аз бар хешамгар афканӣ бар хок

چو سایه از بر خویشم گر افکنی بر خاک

Чу соя нест марои давр бӯдан аз ту раво

چو سایه نیست مرا دور بودن از تو روا

Вагар зании ман саргаштаро ба чавгони захм

وگر زنی من سرگشته را به چوگان زخم

Чу гӯй май дувумат дар рикоби нопарво

چو گوی می‌دومت در رکاب ناپروا

Вагар чу калак ба теғами сроФкнӣ аз тан

وگر چو کلک به تیغم سرافکنی از تن

Чу калак бар хати ҳикмат ба сари дувуми ҳқо

چو کلک بر خط حکمت به سر دوم حقا

Ба давр бош гарми пеш худ кунӣ биҷон

به دور باش گرم پیش خود کنی بیجان

Чу давр бош ба ҷони дории оимти зи қафо

چو دور باش به جان داری آیمت ز قفا

Чу субҳи хандаи занам аз сари вафо ҳар рӯз

چو صبح خنده زنم از سر وفا هر روز

Вагар чу шамъи кашӣ ҳар шабам ба теғи ҷафо

وگر چو شمع کشی هر شبم به تیغ جفا

Каз остони ту сад шер кӣ тавонад кард

کز آستان تو صد شیر کی تواند کرد

Ба санг чун саги асҳоби Каҳфи даври маро

به سنگ چون سگ اصحاب کهف دور مرا

Бад-ӣни қасида тавон кард ҷурми нокарда

بدین قصیده توان کرد جرم ناکرده

зи бандаи ту худ ин карда гир бар ъмдо

ز بندهٔ تو خود این کرده گیر بر عمدا

Уторид дувум омад ба мадҳи ту аттор

عطارد دوم آمد به مدح تو عطار

Уторидӣ аст бирав хатм чун ки бар ту ато

عطاردی است برو ختم چون که بر تو عطا

Агарчӣ то ки маро дар танаст ҷони боқӣ

اگرچه تا که مرا در تن است جان باقی

Дуои ҷони ту кораст дар халоу мулло

دعای جان تو کار است در خلا و ملا

Чу халқ рӯй заминати ҳама дуо гӯйанд

چو خلق روی زمینت همه دعا گویند

Ба ҷуз ту кист ки омин кунад маро ба дуо

به جز تو کیست که آمین کند مرا به دعا

Вале басаст ки омин ҳаме кунанд ба ҷамъ

ولی بس است که آمین همی کنند به جمع

Муқаррабони самовии зи ҳазрати аъло

مقربان سماوی ز حضرت اعلی

Мқдсо чу бадви малики ин ҷаҳон додӣ

مقدسا چو بدو ملک این جهان دادی

Дар он ҷаҳонаш бидиҳ низ млктии воло

در آن جهانش بده نیز ملکتی والا

Ба чори болаши маликаш дар он ҷаҳон бинишон

به چار بالش ملکش در آن جهان بنشان

Ки лоиқаст ҳам ӣнҷо ба малик ва ҳам онҷо

که لایق است هم اینجا به ملک و هم آنجا