Надорад дарди ман дармон дариғо

ندارد درد من درمان دریغا

Бимонадам бесару сомон дариғо

بماندم بی سر و سامان دریغا

Дарин ҳайрати фалакҳо низ дайр аст

درین حیرت فلک ها نیز دیر است

Ки мегирданд саргардон дариғо

که می‌گردند سرگردان دریغا

Дарин душвории раҳи ҷон ман шуд

درین دشواری ره جان من شد

Ки роҳӣ нест баси осон дариғо

که راهی نیست بس آسان دریغا

Фурӯ мондам дарин роҳи хатарнок

فرو ماندم درین راه خطرناک

Чунин волаи чунин ҳайрон дариғо

چنین واله چنین حیران دریغا

Раҳеи баси давр май байнами ман ин роҳ

رهی بس دور می‌بینم من این راه

На сари пайдо ва на поён дариғо

نه سر پیدا و نه پایان دریغا

зи ранҷи тишнагии мардум ба зорӣ

ز رنج تشنگی مردم به زاری

Ҷаҳони пари чашмаи ҳайвон дариғо

جهان پر چشمهٔ حیوان دریغا

Чу на ҷонон бихоҳад монад на ҷон

چو نه جانان بخواهد ماند نه جان

зи ҷони дардо ва аз ҷонон дариғо

ز جان دردا و از جانان دریغا

Агар сангӣ нае бниўши охир

اگر سنگی نه ای بنیوش آخر

зи як як санги гӯристон дариғо

ز یک‌یک سنگ گورستان دریغا

Азизони ҷаҳонро байн ба як роҳ

عزیزان جهان را بین به یک راه

Ҳама бо хоки раҳи яксон дариғо

همه با خاک ره یکسان دریغا

Бибин то бар сари хоки азизон

ببین تا بر سر خاک عزیزان

Чигуна абр шуд гирён дариғо

چگونه ابر شد گریان دریغا

Магари ҷонҳои эшон абр бӯда аст

مگر جان‌های ایشان ابر بوده است

Ки май боринд чун борон дариғо

که می‌بارند چون باران دریغا

Биё то дар вафои дӯстдорон

بیا تا در وفای دوستداران

Фурӯ борем сад тӯфон дариғо

فرو باریم صد طوفان دریغا

Ҳамаи ёрон ба зери хоки рафтанд

همه یاران به زیر خاک رفتند

Ту хоҳӣ рафт чун эшон дариғо

تو خواهی رفت چون ایشان دریغا

Рухии комади зи пайдое чу хуршед

رخی کامد ز پیدایی چو خورشید

Кунун дар хок шуд пинҳон дариғо

کنون در خاک شد پنهان دریغا

Аз он лабҳои чун унноби дардо

از آن لب‌های چون عناب دردا

Вазони хатҳои чун райҳон дариғо

وزان خط های چون ریحان دریغا

Ба як теғи аҷали дарҷи даҳон ро

به یک تیغ اجل درج دهان را

На писта монад ва на марҷон дариғо

نه پسته ماند و نه مرجان دریغا

Батон моҳ рӯй хуши сухан ро

بتان ماه‌روی خوش‌سخن را

Куҷо шуд он лабу дандон дариғо

کجا شد آن لب و دندان دریغا

Занхдонҳо чу бар хоҳанд бастан

زنخدان‌ها چو بر خواهند بستن

Занхдонро зи нах май дон дариғо

زنخدان را ز نخ می‌دان دریغا

Басо шахсан ки аз таби рехт дар хок

بسا شخصا که از تب ریخت در خاک

Шуд аз табриз бо Кирмон дариғо

شد از تبریز با کرمان دریغا

Басои айвон ки бар кайвонаши бурданд

بسا ایوان که بر کیوانش بردند

Куҷо шуд онҳамаи айвон дариғо

کجا شد آنهمه ایوان دریغا

Басои қсро ки чун фирдавс карданд

بسا قصرا که چون فردوس کردند

Кунун шуд кулбаи аҳзон дариғо

کنون شد کلبهٔ احزان دریغا

Дарин ғами хона ҳар Юсуф ки дидӣ

درین غم‌خانه هر یوسف که دیدی

Лаҳад бар ҷумла шуд зиндон дариғо

لحد بر جمله شد زندان دریغا

Чу яксонаст онҷои тарку тоҷик

چو یکسان است آنجا ترک و تاجیک

Ҳам аз Эрони ҳам аз турон дариғо

هم از ایران هم از توران دریغا

Ту хоҳ аз рӯм бошу хоҳ аз чин

تو خواه از روم باش و خواه از چین

На қайсар монад ва на хоқон дариғо

نه قیصر ماند و نه خاقان دریغا

зи аФридўн ва аз ҷамшеди дардо

ز افریدون و از جمشید دردا

зи Кайхусрави зи нўшрўон дариғо

ز کیخسرو ز نوشروان دریغا

Ҳазорон гӯна дастон дошт булбул

هزاران گونه دستان داشت بلبل

Набӯдаш суди як дастон дариғо

نبودش سود یک دستان دریغا

Пас аз васлӣ ки ҳамчун бод бигузашт

پس از وصلی که همچون باد بگذشت

Даромад ин ғами ҳиҷрон дариғо

درآمد این غم هجران دریغا

зи молу малики ин олам тамом аст

ز مال و ملک این عالم تمام است

Туро як луқма чун луқмон дариғо

تو را یک لقمه چون لقمان دریغا

Барои нон чаҳ резии оби рӯят

برای نان چه ریزی آب رویت

Ки оташи беҳтар аз ин нон дариғо

که آتش بهتر از این نان دریغا

Туро то ҷон буд нон кам наёяд

تو را تا جان بود نان کم نیاید

Чаҳ бояд кунад чандини ҷон дариғо

چه باید کند چندین جان دریغا

Худовандо ҳамаи умри азизам

خداوندا همه عمر عزیزم

Ба ҷаҳл овардаам ба зиён дариғо

به جهل آورده‌ام به زیان دریغا

Агарчӣ бас сипедам мешавад мӯӣ

اگرچه بس سپیدم می‌شود موی

Сияҳ мегардадам девон дариғо

سیه می‌گرددم دیوان دریغا

Чу даврон ҷавонӣ рафт чун бод

چو دوران جوانی رفت چون باد

Басӣ гуфтам дарин даврон дариғо

بسی گفتم درین دوران دریغا

Нашуд маълуми ман ҷузи охири умр

نشد معلوم من جز آخر عمر

Ки кардам умри худ товон дариғо

که کردم عمر خود تاوان دریغا

Марогар умр боистӣ харидан

مرا گر عمر بایستی خریدن

Талаф кӣ кардамӣ зини сон дариғо

تلف کی کردمی زین‌سان دریغا

Басии атторро дард ва дареғ аст

بسی عطار را درد و دریغ است

Ки ӯро ҳаст ҷои он дариғо

که او را هست جای آن دریغا

Худоё чун гуноҳам кард ноқис

خدایا چون گناهم کرد ناقص

Ниҳодам рӯй дар нуқсон дариғо

نهادم روی در نقصان دریغا

Агар кард ин гадо бар ҷаҳли корӣ

اگر کرد این گدا بر جهل کاری

Аз он ғам кард сдчндон дариғо

از آن غم کرد صدچندان دریغا

Ту афваш кун кигар афват набошад

تو عفوش کن که گر عفوت نباشد

Фурӯ монад ба сад хизлон дариғо

فرو ماند به صد خذلان دریغا