Вақт кӯчаст алрҳил эй дили азин ҷои хароб

وقت کوچ است الرحیل ای دل ازین جای خراب

То зи ҳазрати сӯии ҷонат арҷъӣ ояд хитоб

تا ز حضرت سوی جانت ارجعی آید خطاب

Болу пари даҳ мурғи ҷонро то миёни ин қафас

بال و پر ده مرغ جان را تا میان این قفس

Бар дилат пайдо шавад дар як нафаси сад фатҳи боб

بر دلت پیدا شود در یک نفس صد فتح باب

Ақлроу нақлро ҳамчун тарозуи рости дор

عقل را و نقل را همچون ترازو راست دار

Ҷаҳд кун то дар миён на сихи сӯзад на кабоб

جهد کن تا در میان نه سیخ سوزد نه کباب

Чун зи ақлу нақли завқи ишқ ҳосил шуд ту ро

چون ز عقل و نقل ذوق عشق حاصل شد تو را

Аз дили пари ишқи худ оташи занӣ дар ҷоҳу об

از دل پر عشق خود آتش زنی در جاه و آب

Гарчи олам май намояди дигаронро оби Хизр

گرچه عالم می‌نماید دیگران را آب خضر

Ту чунон гардӣ ки гардад пеши ту ҳамчун сароб

تو چنان گردی که گردد پیش تو همچون سراب

Гар чунон гардии ҷудо аз худ ки бояд шуд ҷудо

گر چنان گردی جدا از خود که باید شد جدا

Зарра Эй гардад ба пеши нури ҷонати офтоб

ذره‌ای گردد به پیش نور جانت آفتاب

Гар савоби кори хоҳии андарин водии саъб

گر صواب کار خواهی اندرین وادی صعب

Аз ?хитои нафаси худ то чанд бинии изтироб

از خطای نفس خود تا چند بینی اضطراب

Рӯи дарин водӣ чу уштур бош ва бигузар аз хато

رو درین وادی چو اشتر باش و بگذر از خطا

Нарм май рӯи хор май хури бор май каш бар савоб

نرم می‌رو خار می‌خور بار می‌کش بر صواب

Аз ҳавоӣ нафас шавамат дар ҳиҷобии монда Эй

از هوای نفس شومت در حجابی مانده‌ای

Чун ҳавои нафас ту бинишаст бархезад ҳиҷоб

چون هوای نفس تو بنشست برخیزد حجاب

Дар шаробу шоҳиди дунё гирифтор омадӣ

در شراب و شاهد دنیا گرفتار آمدی

эй дилати масти шароби нафас то чанд аз шароб

ای دلت مست شراب نفس تا چند از شراب

Хези коҷзои ҷаҳони мавқуфи як оҳ тавонад

خیز کاجزای جهان موقوف یک آه تواند

Аз дили пар хӯн барор оҳӣ чу мисатони хароб

از دل پر خون برآر آهی چو مستان خراب

Ҳар нафаси сармоя умраст ва ту зон бе хабар

هر نفس سرمایهٔ عمر است و تو زان بی‌خبر

Хез ва рӯй аз ҳасрат дил кун ба хӯни дили хизоб

خیز و روی از حسرت دل کن به خون دل خضاب

Дарду ҳасрати байн ки чандоне ки фикрат ме кунам

درد و حسرت بین که چندانی که فکرت می‌کنم

Ҳеҷ кориро наме шоиии ту андари ҳеҷ боб

هیچ کاری را نمی‌شایی تو اندر هیچ باب

Чун наомад аз ту кории кон ба кор ояд ту ро

چون نیامد از تو کاری کان به کار آید تو را

Бар худу кор худ биншин ва бгарӣ чун саҳоб

بر خود و کار خود بنشین و بگری چون سحاب

Ту чунон доне ки ҳастӣ бо бузургони ҳам Аннан

تو چنان دانی که هستی با بزرگان هم عنان

Бош то зини ҷои фонии пои оре дар рикоб

باش تا زین جای فانی پای آری در رکاب

Ин замон бо туаст ҳирсӣ ва ндонӣ ин нафас

این زمان با توست حرصی و ندانی این نفس

То наёрӣ зери хоки тираи рӯят дар ниқоб

تا نیاری زیر خاک تیره رویت در نقاب

Чун аҷал дар доман умрат занад ногоҳ чанг

چون اجل در دامن عمرت زند ناگاه چنگ

Ту зи чанг ӯ Бамонеи даст бар сар чун збоб

تو ز چنگ او بمانی دست بر سر چون ذباب

эй дариғо мендонӣ каз чаҳ даври афтода Эй

ای دریغا می‌ندانی کز چه دور افتاده‌ای

Охир ар шавқӣаст дар ту завқи ин маънӣ биёб

آخر ار شوقی است در تو ذوق این معنی بیاب

Чун чароғи умри ту бешак бихоҳад марди зуд

چون چراغ عمر تو بی‌شک بخواهد مرد زود

Хештанро ҳамчуи шамъии зотши шаҳвати мтоб

خویشتن را همچو شمعی زآتش شهوت متاب

Охир эй шаҳвати параст бехабаргар оқилӣ

آخر ای شهوت‌پرست بی خبر گر عاقلی

Як дамии лиззати куҷои арзад ба сад солаи азоб

یک دمی لذت کجا ارزد به صد ساله عذاب

Тӯшаи ин раҳ бисоз охир ки мардони ҷаҳон

توشهٔ این ره بساز آخر که مردان جهان

Дар чунин роҳии фурӯи монданд чун хар дар хлоб

در چنین راهی فرو ماندند چون خر در خلاب

Ғарра дунё мабошу пушт бар уқбо макун

غرهٔ دنیا مباش و پشت بر عقبی مکن

То чу рӯй андари лаҳад оре наМонӣ дар уқоб

تا چو روی اندر لحد آری نمانی در عقاب

Шаб чу мардони зиндаи дор ва то туоне май мхсб

شب چو مردان زنده‌دار و تا توانی می‌مخسب

Зонка зери хок бисёрят хоҳад буд хоб

زانکه زیر خاک بسیاریت خواهد بود خواب

Бас ки ту дар хоки хоҳӣ буду зини тоқи кабӯд

بس که تو در خاک خواهی بود و زین طاق کبود

Бар сари хоки ту май тобад ба зории моҳтоб

بر سر خاک تو می‌تابد به زاری ماهتاب

Чун наме доне ки рӯзи вопасини ҳол ту чист

چون نمی‌دانی که روز واپسین حال تو چیست

Дар ғурур худ макун беҳудаи чандинии шитоб

در غرور خود مکن بیهوده چندینی شتاب

Кори рӯз вопасин дорад ки рӯзи вопасин

کار روز واپسین دارد که روز واپسین

Аз сиёсат об гардад Зуҳраи шер аз итоб

از سیاست آب گردد زهره شیر از عتاب

Такя бар тоъат макун зеро ки дар охири нафас

تکیه بر طاعت مکن زیرا که در آخر نفس

Ҳечкасро нест огоҳӣ ки чун ояд збоб

هیچکس را نیست آگاهی که چون آید زباب

Чун ба як дами ҷумла чун шамъии Фрўхўоҳими мард

چون به یک دم جمله چون شمعی فروخواهیم مرد

Пас чаро чун шамъ бояд дид чандини туфу тоб

پس چرا چون شمع باید دید چندین تف و تاب

Чун сар ва афсар нахоҳад монад то май бенгарӣ

چون سر و افسر نخواهد ماند تا می‌بنگری

Чаҳ кулоҳи жанда ва чаҳ афсари афросйоб

چه کلاه ژنده و چه افسر افراسیاب

Гар ҳамеи бинӣ ки рӯзӣ чанд ин муштии гадо

گر همی‌بینی که روزی چند این مشتی گدا

Подшои гаштанди ҳон то набӯдат ҳеҷ инқилоб

پادشا گشتند هان تا نبودت هیچ انقلاب

Зонка ин муштии дағали кори сияҳи дил то на дайр

زانکه این مشتی دغل کار سیه دل تا نه دیر

Ҳамчуи бед пуда мерезанд дар таҳти алтроб

همچو بید پوده می‌ریزند در تحت التراب

Зери хок аз ҳади машриқ то ба мағриб хуфта анд

زیر خاک از حد مشرق تا به مغرب خفته‌اند

Бандау озоду шаҳрӣу ғарибу шайху шоб

بنده و آزاد و شهری و غریب و شیخ و شاب

Дил манеҳ бар чашму дандон батон , кини хоки роҳ

دل منه بر چشم و دندان بتان، کین خاک راه

Чашм , чун бодом ва дандонаст чун дар хўшоб

چشم، چون بادام و دندان است چون در خوشاب

Онкӣ аз хашмаши таноби хайма ма ме гусаст

آنکه از خشمش طناب خیمه مه می‌گسست

Дар лаҳад акнӯн кафан дар гардан ӯ шуд таноб

در لحد اکنون کفن در گردن او شد طناب

Вонкаҳи пероҳани зтоб хештан накушод боз

وانکه پیراهن زتاب خویشتن نگشاد باز

То кафани созандаш аз вай боз кардандаш зи тоб

تا کفن سازندش از وی باز کردندش ز تاب

Вонкаҳи рӯйиши ҳамчуи гули бишкуфта будӣ ин замон

وانکه رویش همچو گل بشکفته بودی این زمان

Абр май борад ба зорӣ бар сари хокаши гулоб

ابر می‌بارد به زاری بر سر خاکش گلاب

Вонкаҳи зулфаши ҳамчуи сунбули тоб дар сар доштӣ

وانکه زلفش همچو سنبل تاب در سر داشتی

Хоки торикаш на сари бгзошт , на сунбул , на тоб

خاک تاریکش نه سر بگذاشت، نه سنبل، نه تاب

Мо ҳама бе огаҳем обод бар ҷон касе

ما همه بی آگهیم آباد بر جان کسی

Каз сар бо огаҳӣ бигузашт азин ҷои хароб

کز سر با آگهی بگذشت ازین جای خراب

Ёрб аз фазлу карами атторро бедор кун

یارب از فضل و کرم عطار را بیدار کن

То ба бедорӣ шавад дар хоб то явми алҳсоб

تا به بیداری شود در خواب تا یوم‌الحساب

Тавба кардам ёрб аз чизе ки мебоист кард

توبه کردم یارب از چیزی که می‌بایست کرد

Рӯй лутфи хешро аз тоиби мискини мтоб

روی لطف خویش را از تایب مسکین متاب

Ҳар ки ин шӯридаи хотирро дуо гуяд ба сидқ

هر که این شوریده خاطر را دعا گوید به صدق

Ёрб он хуршеди хотирро дуо кун мустаҷоб

یارب آن خورشید خاطر را دعا کن مستجاب