Бас каз ҷигарами хӯни дигаргуна чакида аст

بس کز جگرم خون دگرگونه چکیده است

То даст ба коми дили хешам брсидаҳ аст

تا دست به کام دل خویشم برسیده است

Ва имрӯзи пушаймонӣ ва дардаст дилам ро

و امروز پشیمانی و درد است دلم را

Дар умри худ аз ҳарчӣ бигуфтааст ва шунида аст

در عمر خود از هرچه بگفته است و شنیده است

Пое ки басии пўиаҳ бефоида кардӣ

پایی که بسی پویه بی‌فایده کردی

Дайраст ки дар доман андӯҳ кашида аст

دیر است که در دامن اندوه کشیده است

Дастӣ ки ба ҳар домани ҳоҷиби здмии ман

دستی که به هر دامن حاجب زدمی من

Аз дасти худ имрӯзи ҳамаи ҷома дарида аст

از دست خود امروز همه جامه دریده است

Ва он қад чу тирам ки сабки дили бади азуи сарв

و آن قد چو تیرم که سبک دل بد ازو سرو

Аз бори гарони ҳамчу камоне бхмидаҳ аст

از بار گران همچو کمانی بخمیده است

Ва он дида ки хӯни ҷигар аз дарди басии рехт

و آن دیده که خون جگر از درد بسی ریخت

Зон кард сияҳи ҷома ки ҳамдард надида аст

زان کرد سیه جامه که همدرد ندیده است

Ваон тан ки нишастӣ ба ҳавас бар сар ҳар садр

وان تن که نشستی به هوس بر سر هر صدر

Акнӯн зи сари оҷизӣ аз гӯша хазида аст

اکنون ز سر عاجزی از گوشه خزیده است

Ваон дил ки зи хуии хуши худ дар ҳамаи пайваст

وان دل که ز خوی خوش خود در همه پیوست

Имрӯзи тамаъ аз бад ва аз нек бурӣда аст

امروز طمع از بد و از نیک بریده است

Ваон ҷон ки ба инсоф ба арзади зи ҷаҳонӣ

وان جان که به انصاف به ارزد ز جهانی

Аз нанги ман нохалаф аз тан брмидаҳ аст

از ننگ من ناخلف از تن برمیده است

Ваон ақл ки ҳушёртарин ҳама ӯ буд

وان عقل که هشیارترین همه او بود

Аз ғояти ҳайрати сарангушт гузида аст

از غایت حیرت سرانگشت گزیده است

Ҳон эй дили гумроҳ чаҳ хусбӣ ки дарин роҳ

هان ای دل گمراه چه خسبی که درین راه

Ту мондаеу умри ту аз пеш давида аст

تو مانده‌ای و عمر تو از پیش دویده است

Андеша кун аз марг ки шерони ҷаҳон ро

اندیشه کن از مرگ که شیران جهان را

Аз ҳайбати шамшери аҷали Зуҳра дарида аст

از هیبت شمشیر اجل زهره دریده است

Чандин май нӯшин чаҳ чшӣ конкаҳ чашид ӯ

چندین می نوشین چه چشی کانکه چشید او

Гар ту ба ҳақиқатнигарӣ заҳр чашида аст

گر تو به حقیقت نگری زهر چشیده است

Шаҳдӣ ки з сар нашутур занбӯр биҷуста аст

شهدی که ز سر نشتر زنبور بجسته است

Сарсоми з пай дорад агар чанд лазиз аст

سرسام ز پی دارد اگر چند لذیذ است

Умри ту ки як лаҳза ба сад ганҷ ба арзад

عمر تو که یک لحظه به صد گنج به‌ارزد

Нафаст ҳамаи бФрўхтаҳ ва ишқ харида аст

نفست همه بفروخته و عشق خریده است

Дил аз шараи нафаси ту дар пой фитода аст

دل از شرهٔ نفس تو در پای فتاده است

Ҳар чанд дарин воқеаи мардона чхидаҳ аст

هر چند درین واقعه مردانه چخیده است

Ҳркзи нафасӣ пок наёяд зи дилат бар

هرکز نفسی پاک نیاید ز دلت بر

То ҷони ту Фрмонбри ин нафас палид аст

تا جان تو فرمانبر این نفس پلید است

Ту хуфтау ҳамроҳи ту бас давр бирафта аст

تو خفته و همراه تو بس دور برفته است

Ту ғофилӣу субҳи қиёмат бдмидаҳ аст

تو غافلی و صبح قیامت بدمیده است

На бодияи ози туро ҳеҷ карон аст

نه بادیهٔ آز تو را هیچ کران است

На қуфли ғами ҳирси туро ҳеҷ калид аст

نه قفل غم حرص تو را هیچ کلید است

Мӯяти ҳама шер шуд ва аз бачаи табъӣ

مویت همه شیر شد و از بچه طبعی

Гӯйии ту ки имрӯзи лабати шер мкидаҳ аст

گویی تو که امروز لبت شیر مکیده است

Охири ту чаҳ мурғӣ ки зи баси дона ки чинӣ

آخر تو چه مرغی که ز بس دانه که چینی

Аз доми нҷстии туу умрат бпридаҳ аст

از دام نجستی تو و عمرت بپریده است

Ёрб ба карам кун назарӣ дар дили аттор

یارب به کرم کن نظری در دل عطار

Каз дасти дили хеши дил ӯ бпзидаҳ аст

کز دست دل خویش دل او بپزیده است