Аз ту корами ҳамчу зар боист нест

از تو کارم همچو زر بایست نیست

Вази висоли ту хабар боист нест

وز وصال تو خبر بایست نیست

То кӣ охир аз фироқати кори ман

تا کی آخر از فراقت کار من

Бо висолат ба бтар боист нест

با وصالت به بتر بایست نیست

То бгрим дар фироқати зори зор

تا بگریم در فراقت زار زار

Олимии хӯн ҷигар боист нест

عالمی خون جگر بایست نیست

Чун бидодам дил ба ту бар як назар

چون بدادم دل به تو بر یک نظر

Дар миннат ба зин назар боист нест

در منت به زین نظر بایست نیست

Чун шукри дории басӣ бо ошиқон

چون شکر داری بسی با عاشقان

Як сухан ҳамчун шукр боист нест

یک سخن همچون شکر بایست نیست

Ман зи сар то пои фақр ва фоқа ам

من ز سر تا پای فقر و فاقه‌ام

Ман туро худ ҳеҷ дар боист нест

من تو را خود هیچ در بایست نیست

Чун даройӣ аз дирами баҳри нисор

چون درآیی از درم بهر نثار

Олимии пари ганҷ зар боист нест

عالمی پر گنج زر بایست نیست

Чун бидидам длшдаҳи аттор ро

چون بدیدم دلشده عطار را

Бар кафи пои ту сар боист нест

بر کف پای تو سر بایست نیست