Сарв чун қади хиромон ту нест

سرو چون قد خرامان تو نیست

Лаъл чун пистаи хандон ту нест

لعل چون پستهٔ خندان تو نیست

Нест як кас ки ба лаби омадаи ҷон

نیست یک کس که به لب آمده جان

Зорзўии лабу дандон ту нест

زآرزوی لب و دندان تو نیست

Ҳеҷ ҷамъият агар ёфт касе

هیچ جمعیت اگر یافت کسی

Аз ҷузи он зулфи парешон ту нест

از جز آن زلف پریشان تو نیست

Мурдаи он дил ки ба сад ҷон на ба як

مرده آن دل که به صد جان نه به یک

Зиндаи чашмаи ҳайвон ту нест

زندهٔ چشمهٔ حیوان تو نیست

Ғарқаи боди онкӣ ба сад сӯхтагӣ

غرقه باد آنکه به صد سوختگی

Ташнаи чоҳи занхдон ту нест

تشنهٔ چاه زنخدان تو نیست

Ба зи ҷони ошиқи дидори ту ро

به ز جان عاشق دیدار تو را

Сипари новаки мижгон ту нест

سپر ناوک مژگان تو نیست

Чашми як оқил ва ҳушёр надид

چشم یک عاقل و هشیار ندید

Ки чу ман волау ҳайрон ту нест

که چو من واله و حیران تو نیست

Май васлами даҳ охир ки маро

میِ وصلم بدِه آخر ، که مرا

Беш азин тоқати ҳиҷрон ту нест

بیش ازین طاقت هجران تو نیست

эй дили сӯхта дар дард бисӯз

ای دل سوخته در درد بسوز

Зонка ҷузи дарди ту дармон ту нест

زانکه جز درد تو درمان تو نیست

Чанд бошӣ ту аз он худ аз онк

چند باشی تو از آن خود از آنک

То ту он худӣ ӯ он ту нест

تا تو آن خودی او آن تو نیست

Гар бадв нест раҳати ҷони дрбоз

گر بدو نیست رهت جان درباز

Заҳмати ҷони ту ҷузи ҷон ту нест

زحمت جان تو جز جان تو نیست

Ки кашад дарди дилат эй аттор

که کشد درد دلت ای عطار

Шарҳи он лоиқи девон ту нест

شرح آن لایق دیوان تو نیست

Хониш
ғзл шморҳ 116 — ъндлӣб